null Beeld Libelle
Beeld Libelle

Column

Hanneke: “Na een jaar verkering is de dynamiek met vriendinnen toch anders”

Hanneke Mijnster (aanstormend 40’er) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby. Deze week schrijft ze over de veranderende relatie met haar hartsvriendinnen nadat ze verkering kreeg.

Zaterdag is de mooiste dag van de week. Als kind vond ik dat al, en de jongens van All Stars zongen het ook. Zaterdag is de dag met witte bolletjes met hagelslag en met de krant. De dag van ontbijten aan het strand of lunchen in de stad. Van vrij zijn zonder lanterfanten. Ik heb het lekkere van lanterfanten nooit begrepen.

Kinderloze vrijdag

Vrijdag is de voorpret dag voor zaterdag. Je weet dat je kunt uitslapen (als je niet op hockey of voetbal zit), je weet dat de familiemoetjes pas op zondag zijn. Overdag doe je nog wat nuttigs; werken, sporten, wat afrondende administratie hier en daar, en de avond is lui en los. In mijn single dagen ging daar een schepje bovenop. Kinderloze vrijdag was steevast voor vriendinnen en zaterdag, met uitzondering van een date hier en daar, eigenlijk net zo.

Mooiste avond ooit

We waren met een groepje van vier allemaal rond dezelfde periode single geworden na een lange relatie en bijna allemaal moeder. Een jaar geleden, het was begin juni en gewoon lekker heet, hielden we een semi-coronaproof feestje bij de knapste van het stel in de tuin. We zouden dansen op afstand en dat ging toch zeker anderhalf uur goed. We dronken wijn en smeerden in, we genoten van de zon en van de zelfgemaakte groentenquiche en nog wel het meeste van elkaar.

Ik weet nog hoe we proostten op hoe bijzonder het was, dat we zo zonder kroeg maar met muziek de mooiste avond ooit beleefden. In de kroeg was afleiding, waren kapers op de kust en was er een eindtijd. Nu was het ons feestje. We waren zo dankbaar voor de vriendschap. Hoe bijzonder was het toch dat we alle vier tegelijk single waren. We waren elkaars Kerst en Oud & Nieuw, elkaars verjaardagsverrassing en elkaars vakantieplan.

Eerste met verkering

Even uitpuffend op de kussens van de tuinbank blikten we vooruit. Hoe onze avondjes samen zomaar anders konden worden als een van ons van single naar samen zou gaan. Niet voorbij, daar waren we alle vier van overtuigd. Wij moesten blijven. En deze dansavonden ook, riep ik misschien wel om het hardst.

Drie weken later was mijn zaterdagavond gevuld met een date en niet met dansen. Ineens was ik de eerste met verkering. En de enige. Ieder vrij weekend reserveerde ik voor mijn langeafstandsliefje. Een lunch met de meiden overdag kon wel, maar een avond dansen en dronken worden kwam er niet meer van. Niet eens bewust. Het liep gewoon zo. Met mijn verjaardag deden we een bijzonder goede poging tijdens een weekend in Maastricht. Dat wel.

Andere dynamiek

Ze begrepen en gunden en natuurlijk appten we nog wel, en we zagen elkaar op andere momenten. Maar een jaar verkering later is de dynamiek anders. Misschien waren het vooral de date-verhalen die ons bonden, het gemopper op de ex. Het opbeuren en troosten en samen juichen om mooie dates en nog mooiere verhalen.

Ik heb die verhalen nu niet meer. Ik heb hele nieuwe verhalen, over elkaars kinderen ontmoeten, over familie, over plannen maken voor de toekomst. Ze luisteren lief en ik naar hun verhalen, maar het blijft anders. De onaantastbare vriendinnenliefde en support zijn er nog steeds, maar de lijmende hysterie is verdund.

Lege zaterdag

Dit weekend had ik voor het eerst geen kinderen en geen verkeringsbezoek en dat was wennen. Een avondje als weleer durfde ik niet voor te stellen, omdat ik me meer dan ooit bewust was van mijn afwezigheid. Ik had mezelf langzaam maar zeker uit het weekendprogramma gedraaid en nam mezelf dat kwalijk. En toch ook niet, want ik weet ook dat ik het zo weer zou doen. En zij andersom ook. De een had een date, de ander haar kind en de derde zat met een ander vriendinnenclubje.

Even raakte de lege zaterdag aan een eenzaamheid die ik ken van vroeger en lang niet meer gevoeld heb. Hoe doen mensen dat, als er ook weer een liefde komt? Hoe doe je recht aan liefde en vriendschap als de kaarten ineens anders liggen? Uiteindelijk heb ik er een zalige zaterdag van gemaakt. Met wandelen en winkelen, met bellen met een lieve vriendin en uiteindelijk vier afleveringen Virgin River met bord op schoot. En volgende maand plannen we gewoon weer zo’n danszaterdag. Desnoods mét verkering.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden