L44_Hanneke Beeld L44_Hanneke
L44_HannekeBeeld L44_Hanneke

column

Hanneke: “Uit de kast komen doe je niet op een dag, maar in elk vers contact opnieuw”

Hanneke Mijnster (40 en een beetje) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby. Deze week schrijft ze over het zoeken naar een nieuw hokje. ‘Op de Pride, in verhalen, en zelfs op TikTok’, want in de kast heeft ze nooit gezeten.

Dus. Het is borstkankermaand, voedselweek en op 11 oktober ook Coming Out Day. Een drukke herfst. Met de meeste van die ‘dagen’ heb ik niet zoveel op, ook al ben ik linkshandig, draag ik graag een warme trui en ben ik dol op mijn Valentijn. Toch blijf ik aan die Coming Out Day even hangen. Ik vind het een gekke dag. Het is niet zo dat iedereen die voelt dat huisje-hondje-hetero niet per se het pad is, op die dag de waarheid op tafel legt. Volgens het COC is het vooral een steuntje in de rug, want je voelt je pas echt jezelf zonder geheimen. Het gaat om herkenning. Oké, snap ik. Die zoek ik ook. Ik slurp ze op, andermans verhalen, via alle mogelijke kanalen. Van mannen die niet meer thuis mochten komen van hun christelijke ouders en van vrouwen die het soms op hun twaalfde al wisten. Van de knokpartijen in Rotterdam en de vernielde regenboogvlaggen in Haarlem en Amsterdam. En ik begrijp er niks van.

Lesbiënnes op Tiktok

In de kast zat ik nooit, ik werd gewoon verliefd op een meisje. En daarna nog eens. Terugkijkend heb ik nog wel naar onderdrukte dittemedatjes gezocht, maar niet gevonden. De mannen in mijn leven waren geen foutje, behalve wanneer ze me slecht behandelden of telefoonkaarten bleken te verzamelen. Maar dat is een kwestie van smaak. Ik heb juist het gevoel dat ik anderen blij maak met mijn regenboogrichting. In eerste instantie mezelf natuurlijk. Zo ontdekte ik vorige week ‘lesbians on TikTok’ en ik keek mijn ogen uit. Nog steeds is het een wondere wereld voor me. Niet om te hoeren en te sloeren, want ik heb echt een hele leuke verkering. Maar wel als het gaat om de mores. Zo blijken er Femmes en Mascs te zijn, wat ik heus wel wist, maar het viel me op hoe overtuigd de dames zichzelf aanduiden. Cis lesbian masc bijvoorbeeld, is een vrouw die zich stoer kleedt, op vrouwen valt en zich thuis voelt in haar genderidentiteit. Al die betiteling doet me opnieuw afvragen waar ik dan precies op de vlag sta. M’n verkering en ik zijn het er al snel over eens dat we allebei femme zijn, maar ik het femmest. En allebei cis. En dat zij lesbisch is en ik bi. Of zo. Al noem ik het liever fluïde, denk ik. Het gaat niet om wat ik wil in bed, maar om wat ik wil in het leven, en dat is samen zijn met een vrouw. We hebben ieder ons eigen straatje op de vlag. Vind ik wel mooi, al voelt het makkelijker om te zeggen dat ik lesbisch ben. Want dat is wel zo duidelijk voor iedereen. Maar ja.

Aantrekking benoemen

Volgens belangenorganisatie Bi+ Nederland blijkt bi inderdaad een wat besmeurde term, ook al hebben we bijna een miljoen landgenotes die zich niet uitsluitend aangetrokken voelen tot de andere sekse. Alsof je nog niet durft toe te geven of niet durft te kiezen. Uit de Gezondheidsenquête van 2017 blijkt bijvoorbeeld dat 88% van de vrouwen zich alleen tot mannen aangetrokken voelt, 7% vooral tot mannen, 1% evenveel tot mannen en vrouwen, 1% vooral tot vrouwen, 2% alleen tot vrouwen en 1% weet het niet. En toch noemt van die vrouwen slechts 2% zich biseksueel en 1% lesbisch. Van de vrouwen die zich evenveel tot vrouwen en mannen of vooral tot vrouwen aangetrokken voelen, benoemt 65% zichzelf als bi, 12% als lesbisch, 10% als hetero en 13% als anders. Van deze groep vrouwen heeft 53% ooit seks gehad met een vrouw. Blijkbaar zijn er dus veel meer fluïde types zoals ik, maar lang niet iedereen noemt zichzelf zo. Aantrekking, benoemen en de daden tussen de lakens lopen uiteen. Is dat een kwestie van durven of van willen? En is daar ook een speciale dag voor nodig? Sinds ik uit het hetero-huis ben gestapt, zoek ik, soms, naar een nieuw hokje. Op de Pride, in verhalen en zelfs op TikTok. Omdat zo’n label ook best veilig voelt voor mij. Waar ik eerst nog hakkelde als iemand vroeg ‘en wat doet hij?’ over mijn verkering, zeg ik nu uit mezelf dat ze een vrouw is. Uit de kast komen doe je niet op een dag, maar in elk vers contact opnieuw.

Eerste ontmoeting

En ook daarna gaat het verder in kleine stapjes. Na het zeggen komt het zien. Dit weekend verjaarde ik en zaten mijn ex en mijn verkering ineens schouder aan schouder aan mijn roze tafel, terwijl ik de hazelnootschuimtaart voor iedereen in ‘hele kleine stukjes maar hoor!’ sneed. Zij waren oprecht benieuwd naar elkaar en dit was hun eerste ontmoeting. Mijn vader lijkt mijn scheiding pas echt te accepteren sinds ik de liefde verklaarde aan deze vrouw en voor mijn ex was het dealen met mijn nieuwe partner toch wat beter te doen omdat ze simpelweg geen man is. Ze kletsten en deden hun best en dat was hartverwarmend. Mijn liefde voor haar maakt alles vloeiend en iedereen blij. En mij nog het meest.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden