null Beeld

Hans in de keuken….geen succes!

redactie

Ontspan, dacht ik, en een beetje hysterisch erachteraan: ontspan! Ik moest koken voor de hele familie. Dat ging tot nu toe zelden goed, maar dit keer ging het lukken. DIT KEER GAAT HET LUKKEN! Wat zei ik nou net tegen mezelf? Juist: ontspan.

Eerst maar eens de sla. Sla maken, dat kan een kind. Ik waste de sla, deed ’m in een vergiet, liet ’m uitlekken. Hé, niks mis mee. Ik sneed drie tomaten zonder mezelf ook maar één keer te snijden, ja, zelfs met de eieren ging het goed.

“Lukt het?”, vroeg mijn vrouw, nogal bezorgd.

“Helemaal prima!”, zei ik.

Wist u dat tijdens operaties waarbij de chirurgen en hun assistenten hardop zeggen wat ze gaan doen er aanmerkelijk minder fouten worden gemaakt? Dat voorbeeld volgde ik nu. Ik zei: “Water opzetten.” “Pak spaghetti klaarleggen.” “Saus aanmaken.” “Pak baconblokjes openmaken.”

Mijn vrouw hoorde me, kwam weer kijken, en vroeg nu nog wat bezorgder: “Gaat het echt wel?”

“Helemaal prima!”, herhaalde ik.

En toen weer tegen mezelf: “Knoflook.” “Basilicum.” Heel hard tegen mezelf nu: “Waar is de basilicum?” Dat wist ik nog van de vorige keer: dat ik zo lang aan het zoeken was naar iets dat het vlees zwart werd. Wijze les geleerd: let altijd op wat er op het fornuis gebeurt, of juist niet gebeurt, want dat had ik weer de keer daarvoor, dat ik vergeten was het vuur aan te zetten en dan kan je lang kijken naar de boontjes maar gaar worden, ho maar.

Toen zag ik, in een hoekje, de basilicum. En terwijl mijn arm erheen zwaaide, nam deze de pan met pastasaus mee. Even later lag de inhoud op de houten vloer. De goeroe in mij zei nu: zet alles rustig op een rij en verbindt daar een conclusie aan. Zo dan:

De pastasaus in wording ligt op de vloer.

Er zijn te weinig ingrediënten in huis voor nieuwe pastasaus.

Pasta zonder saus, dat is niks.

De conclusie: ik knielde neer met de pan en pakte met mijn handen zo veel mogelijk saus op, ínclusief saus die tussen de kieren zat, en deed die weer in de pan. Heel snel allemaal, want als man wil je echt niet in dit soort situaties betrapt worden. Doch niet snel genoeg; mijn vrouw stond ineens weer in de keuken: “Wat ben jij aan het doen?”

Dit speelde zich allemaal gisteren af.

Ik ben nog steeds op zoek naar een antwoord.

Lees ook Hans zijn vorige column over zijn keuzestress, of een verhaal van een van de andere columnisten. Volg Hans ook op Twitter.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden