null Beeld

Het roer om door corona: “Niemand zit nu te wachten op mijn onzinnige problemen”

Door de coronacrisis steeg de werkloosheid de afgelopen periode met 3,6% naar ruim 330.000 werklozen. Libelle spreekt met vrouwen die zonder werk kwamen te zitten. Zoals Daphne Gakes, die theatershows maakt en het boek Ik Daphne Gakes schreef. De media-aandacht voor dit boek viel in het niet bij het coronanieuws en haar shows zijn geschrapt. Maar ze laat het er niet bij zitten.

Eva Breda

Daphne Gakes: "2 jaar lang heb ik aan mijn boek en theatershow Ik Daphne Gakes gewerkt. In maart zou eindelijk de boeklancering plaatsvinden en begon mijn nieuwe show. Ik stond op het punt om de vruchten te gaan plukken en geld te gaan verdienen na al die jaren hard werken en investeren, toen corona uitbrak. En ineens verdween al mijn werk in de stroom van coronanieuws en zat ik zonder shows en dus inkomen. De onzekerheid die dat met zich meebrengt is heel eng."

Geen geld

"Ik ben theatermaker en treed vooral op in kleine zalen van rond de 100 man. Ik geef voorstellingen over het schrijven van een boek. In mijn shows werk ik interactief en betrek ik mijn publiek bij het verhaal dat later een echt boek zal vormen. Toen door corona niet alleen mijn boekpromotie afgelast werd, maar ook de theaters dichtgingen, viel ik in een gat. Ik ben zo afhankelijk van het publiek en die interactie en ineens kon dat niet meer."

Onzinnige problemen

"Natuurlijk snapte ik de maatregelen volledig. En het was logisch dat mijn shows en nieuwe boek nou even niet de prioriteit kregen. Er zijn heel heftige dingen gaande in de wereld. Wie zit er dan te wachten op een autobiografische show en een boek, waar mijn 'onzinnige' problemen in staan? Maar ondanks mijn begrip voor de situatie viel ik in een gat. Om te presteren en te creëren heb ik publiek nodig, deadlinestress, het toneel. Ik ben verslaafd aan die externe prikkel. Toen ik thuis kwam te zitten merkte ik al gauw dat al mijn creativiteit verdween. Daar schrok ik echt van. Ineens kwam er niets meer uit mijn handen, terwijl ik altijd zo actief ben."

Niets doen

"Mijn redding was dat ik door de ‘support your local artist’-hype op Instagram nog publiciteit voor mijn boek kreeg. Ik runde mijn eigen postkantoortje van waaruit ik de bestellingen regelde. Voor alle lieve mensen die een boek bij me bestelde - en door de coronacrisis waarschijnlijk ook best een hart onder de riem konden gebruiken - schreef ik een persoonlijk tekstje in het boek. Daarna deed ik ze op de post. Het was een fijne bezigheid en als ik dat werk niet had, had ik echt niets met m’n dagen gedaan."

Camper

"Maar toch is het anders. Ik verdien bijna niets. Zo'n boek is geen vetpot. Gelukkig heb ik vorig jaar een goed jaar gedraaid, waar ik nu nog een beetje op kan teren. En ik woon in een camper. Daardoor heb ik geen vaste lasten. Ik kan rondkomen van de wind. Maar toch is het eng wat er nu gebeurt. De kunstsector is er al één waar zo weinig geld in beschikbaar is. Ik maak me daar wel zorgen om. Ik speel vooral in kleine theaters en die hebben soms geen buffer om deze crisis op te vangen. Daarbij zie ik om me heen dat de coronacrisis zo veel theatermakers de das om heeft gedaan. Sommigen zijn uit wanhoop boodschappen gaan bezorgen voor supermarkten. Dat doet pijn."

Hopen

"Zelf ben ik gelukkig langzamerhand uit mijn creatieve dal aan het klimmen. De toekomst is onzeker, maar ik moet toch door. Daarom heb ik een atelier gehuurd waar ik nu iedere dag heen ga. Die structuur werkt. Ik ben daar vooral bezig met schrijven en ik merk dat er weer wat creativiteit begint te stromen. Ik werk aan deel 2 van mijn eerdere show. Een 2e coronagolf is een reële mogelijkheid en ik heb daarom nog geen idee of mijn geplande tour doorgaat. Maar ik moet iets en blijf hopen dat het goed komt."

Veerkracht

"De veerkracht van de kunstsector houdt me echt op de been. Ik zie om me heen hoe kunstenaars met bijzondere initiatieven komen en ondanks de nóg kleinere budgetten mooie dingen opzetten. Dat is toch knap? Dat je met 3 miljoen een gave show neer kunt zetten, geloof ik wel. Maar hoe is dat met 300 euro? Het is tof om te zien dat er nog gecreëerd wordt."

Gemaakt voor theater

"Ik hoop dan ook dat het publiek straks weer snakt naar nieuwe theatershows. Het is echt een ervaring die gaat om verbondenheid, samenzijn en intimiteit. Tijdens corona waren al die dingen natuurlijk even helemaal niet aan de orde, maar ik hoop dat dat langzaam weer terugkomt. Iedereen heeft het terras zo enorm gemist, maar hopelijk de theaters ook. Ik in ieder geval zeker. Deze periode heeft me des te meer laten beseffen dat ik gemaakt ben voor theater. Ik sta te popelen om er weer te mogen staan.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interview: Eva Breda. Beeld: Ilja Keizer

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden