PREMIUMHoogzwangere Nina belandde met corona in het ziekenhuis

“Hoe kan ik puffen als ik geen adem heb?”

null Beeld Privébeeld Nina
Beeld Privébeeld Nina

Nina Verberne (33) was 38 weken zwanger toen ze doodziek werd opgenomen. “Het moederschap op deze manier beginnen, wens ik niemand toe.”

Elselien van DierenPrivébeeld Nina

“Niet misselijk of vermoeid, geen pijn in mijn bekken… Mijn hele zwangerschap had ik nergens last van. Maar in de laatste werkweek voor mijn verlof voelde ik me niet zo fit. Niet gek, dacht ik. Het zijn de laatste loodjes. Maar op vrijdag was ik plotseling zó beroerd dat ik echt moest gaan liggen. Ik kon niets eten en was ongelooflijk moe. Voor de zekerheid liet ik me testen op corona. De uitslag: ik was positief.”

Aan de beurt

“Tijdens mijn zwangerschap werd het zwangere vrouwen eerst afgeraden om het vaccin te nemen. Eind april kwam het RIVM met het bericht dat de prik ook voor zwangere vrouwen veilig is. Hoewel de gedachten over eventuele gevolgen voor de baby natuurlijk ook door mijn hoofd spookten, besloot ik toch om het advies op te volgen en een afspraak in te plannen. Maar toen mijn geboortejaar aan de beurt was, bleek de afspraak voor mijn tweede prik samen te vallen met mijn uitgerekende datum. Dat voelde niet goed. Wat als ik er ziek van zou worden? Dat kon ik er niet bij hebben als ik moest bevallen. Ik heb twee keer aan de lijn gehangen met de GGD, maar ze konden mijn prikafspraken niet ver genoeg vooruit plannen.”

null Beeld

Dóódmoe

“Had ik die eerste prik in ieder geval maar gehaald, denk ik nu. Want nadat ik positief getest was, ging ik razendsnel achteruit. Ik kon niets eten en wilde alleen maar slapen vanwege de enorme pijn en vermoeidheid in mijn lijf. Iedere ochtend probeerde ik op te staan en wat van de dag te maken, maar het gíng gewoon niet. Ik zat op een bierkratje onder de douche, omdat ik te moe was om te blijven staan. En hoewel je normaal gesproken juist in de laatste weken van de zwangerschap nog veel aankomt, werd ik lichter en lichter. Ik was te ziek om me druk te maken om mezelf of de baby, maar mijn ouders en mijn vriend maakten zich wel veel zorgen. Hij hing continu aan de lijn met de huisarts en de verloskundige, maar er was maar weinig wat ze konden doen. Als ik de baby niet meer voelde of kortademig werd, moesten we alarm slaan.”

Geen lucht

“Ik lag negen dagen in bed toen ik op een zondagochtend merkte dat ik echt minder lucht kreeg. ‘Het is helemaal niet goed’, zei de arts bij de huisartsenpost die mijn zuurstof had gemeten. Toen de ambulance voor kwam rijden, schrok ik heel erg. Ik dacht: ik kom toch niet op de IC? Ik weet niet meer hoe ik uiteindelijk in het ziekenhuis ben gekomen, maar het moment dat ik een zuurstofmasker op kreeg, herinner ik me nog heel goed. Wów, wat een verschil.

null Beeld

Die zondagavond in het ziekenhuis voelt als een filmscène. Alsof ik van bovenaf naar mezelf keek. Er stonden acht mensen, van top tot teen ingepakt in beschermende kleding, rond mijn bed te vergaderen. De longarts, het afdelingshoofd van de IC, een coronaspecialist, de gynaecoloog, verpleegkundigen… Ze besloten dat de baby zo snel mogelijk geboren moest worden, zodat ik meer ruimte zou hebben om te ademen. Ik ben toen ingeleid om de bevalling op gang te brengen, maar de volgende ochtend werd er een nieuw plan bedacht omdat het weer slechter met me ging. Want hoe kun je puffen als je geen adem hebt en al negen dagen niet hebt gegeten? Ik had simpelweg geen kracht voor een natuurlijk bevalling.”

Verdrietig

“Dinsdagochtend kreeg ik een ruggenprik en werd ons zoontje Knox via een keizersnede geboren. Het was ongelooflijk: op het moment dat hij uit mijn buik werd gehaald, had ik meteen meer lucht. De arts hield hem omhoog zodat ik hem kon zien, daarna werd hij meteen onderzocht omdat ze zeker wilden weten dat het goed met hem ging. Omdat ik daarna gehecht werd, heeft mijn vriend onze zoon als eerste vastgehouden en geknuffeld.

Ik vind het verdrietig dat mijn verlof, de bevalling en de kraamweek zo anders liepen dan ik had verwacht. Daar lag ik, vastgeketend aan mijn bed met een zuurstofmasker en allerlei toeters en bellen. Ik had ook willen ervaren hoe het is om weeën te hebben, hoe het is om je kindje meteen nadat het geboren is op je borst te krijgen, om zijn eerste luier te verschonen en hem in bad te doen. Toch ben ik ook nuchter: we maken wel andere herinneringen. Ik ben vooral erg blij dat hij gezond is.”

null Beeld

Geen blijvende schade

“Met mij gaat het gelukkig ook weer helemaal goed. In het begin kon ik amper praten omdat ik zo hoog in mijn ademhaling zat. Ik was bang dat het niet meer goed zou komen, maar na twee maanden van rust en oefenen haalde ik mijn doel: zonder al te veel moeite de drie trappen naar mijn appartement weer op kunnen komen. Toen dat lukte heb ik meteen mijn ouders geappt. Laatst heb ik een scan gehad en daaruit bleek gelukkig dat ik geen blijvende schade heb opgelopen. Het moederschap op deze manier beginnen, wens je niemand toe. Je moet sowieso al herstellen van een bevalling, daar kun je geen corona bij gebruiken. Ik had het geluk dat ik al 38 weken zwanger was en mijn zoontje Knox ‘af was’ en geboren kon worden, maar het dubbeltje had ook de andere kant op kunnen vallen.”

ALARM
Gynaecologen luiden de noodklok omdat het aantal ongevaccineerde zwangeren dat met corona op de IC belandt, stijgt. Zo zag het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam sinds de zomer een verdubbeling van het aantal besmette zwangeren op de IC. In totaal werden daar van de zomer tot december 32 ernstig zieke, zwangere vrouwen opgenomen. Ook andere ziekenhuizen zien een stijging van het aantal zwangeren met corona, al gaat dat nog om lagere aantallen.

Doodgeboortes
Uit onderzoek van het Erasmus MC blijkt ook dat bij zwangere vrouwen met corona het virus in uitzonderlijke gevallen de ongeboren baby in gevaar kan brengen in de tweede helft van de zwangerschap.
Sinds juli dit jaar zijn minstens dertien doodgeboortes in Nederland te wijten aan een door het coronavirus beschadigde placenta, meldt de Volkskrant. Geen van de moeders was gevaccineerd.

30 TOT 50 PROCENT
De Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) schat dat slechts 30 tot 50 procent van de zwangere vrouwen volledig is gevaccineerd. Hoewel het vaccin voor zwangeren is goedgekeurd door de WHO en de Gezondheidsraad, maken veel aanstaande moeders zich zorgen over de lange termijneffecten voor hun ongeboren kind.

Fotografie: privébeeld Nina | Bronnen: Nieuwsuur, de Volkskrant

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden