null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

“Hoe langer ik tussen die ratten stond, hoe rustiger ik werd”

Jeanette Koenen (56) is single en heeft drie volwassen kinderen. In een Indiase rattentempel overwon ze haar angst voor muizen en ratten.

zij overwon haar angst

“Ik was een jaar of tien toen ik met de hond de schuur naast ons huis binnenliep. De hond liep vrolijk verder, maar ik stond aan de grond genageld: voor mijn voeten krioelden kale muizen en ratten. Ze vlogen tegen de muren, voor mijn gevoel waren het er wel honderd. Ik was zo in shock dat ik vanaf dat moment vreselijk bang was voor alles met een staartje. Zo was ik eens met mijn ouders op Gran Canaria toen we ’s avonds een rat bij het afval zagen. Ik liep meteen van het strand af en wilde de rest van de vakantie niet meer in het donker naar de boulevard. Later verhuisde ik met mijn gezin naar de stad, waar muizen en ratten minder prominent aanwezig waren dan bij mijn ouders op het erf. Helaas kwamen de katten er af en toe nog eentje brengen. Dan zaten ze triomfantelijk voor de deur met zo’n beest in hun bek, als een trofee. Mooi dat ik ze dan niet binnenliet.”

null Beeld

Op blote voeten

“In 2007 reisde ik met twee van mijn kinderen, toen elf en dertien jaar, naar India. Een van de excursies bleek naar een rattentempel te gaan. In deze tempel worden ratten beschouwd als heilige dieren en vereerd. Daar ga ik echt niet heen, dacht ik in eerste instantie. Maar ik wilde ook niet aan mijn kinderen laten blijken hoe bang ik was, dus ik besloot me eroverheen te zetten. Mijn kinderen liepen dapper voorop, alsof er niets aan de hand was. Het is de bedoeling dat je op blote voeten naar binnen gaat, maar dat ging me te ver. Ik trok van die vliegtuigsokken aan en liep voorzichtig naar binnen. Al bij de eerste stap stond ik te beven van angst. Er waren in de tempel misschien wel duizend ratten die van links naar rechts roetsjten. Grote ratten met staarten van wel dertig centimeter. Het idee is dat je tussen al die bruingrijze ratten een wit exemplaar ontdekt. Ik wilde niets liever dan naar buiten rennen, maar ben toch blijven staan. Ik haalde diep adem en keek voorzichtig om me heen. Toen gebeurde er iets bijzonders: hoe langer ik tussen de ratten stond, hoe rustiger ik werd. Ze leken minder snel dan de dieren uit mijn herinnering en omdat er overal voedsel klaarstond, was ik ook niet bang dat ze aan mijn lijf zouden knagen. Ze deden niets en het vertrouwen dat ik dit aankon, groeide. Ik voelde me op een gegeven moment zelfs zo ontspannen dat ik foto’s van de ratten nam. Die kregen een mooi plekje in het fotoboek van deze onvergetelijke reis.”

Onschuldige beesten

“In die Indiase tempel is mijn angst voor muizen en ratten verdwenen. Eindelijk zag ik dat het best mooie en onschuldige beesten zijn. Ik woon nu weer in een buitengebied en hoewel ik twee katten heb, tref ik regelmatig nog muizen aan in de vallen die ik op zolder heb geplaatst. Verder dan ‘wat zal ik hier nu eens mee gaan doen’ gaan mijn gedachten niet meer.”

  • Styling: Maartje Bodt. Haar en make-up: Astrid Timmer. M.m.v. Antik Batik via Vondel Amsterdam (bloes), Steve Madden (sandaaltjes)
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden