Kim van Dijk beviel eind juni van haar dochtertje Vita, maar de manier waarop? Daarover is ze niet te spreken.  Beeld Frank de Roo
Kim van Dijk beviel eind juni van haar dochtertje Vita, maar de manier waarop? Daarover is ze niet te spreken.Beeld Frank de Roo

PREMIUM

Hoogzwangere Kim (37) werd weggestuurd uit het ziekenhuis: “Mijn vliezen waren al gebroken”

Wat had ze zich verheugd op die roze wolk. Maar voor Kim van Dijk (37) uit Vlaardingen kreeg het begin van haar kraamperiode een bizarre wending. Want juist toen ze op het punt van bevallen stond, stuurde het ziekenhuis haar weg. “M’n vliezen waren al gebroken! Het is echt bizar wat er is gebeurd”, vertelt ze aan het AD.

Lex BezemerFrank de Roo

Het is zondagavond 26 juni, even voor 23.00 uur. De hoogzwangere Kim en haar Italiaanse man Gianpaolo (36) krijgen het verlossende woord van Kims verloskundige: ze mag naar het ziekenhuis om te bevallen. Ze heeft dan al een paar dagen voorweeën, maar haar ontsluiting blijft steken op zo’n 5 centimeter. Daarom mág ze niet, maar móét ze nu wel naar het ziekenhuis. “Mijn koffer stond al ingepakt en wel bij de deur”, vertelt de kersverse moeder met haar kerngezonde dochter Vita – ‘dat is Italiaans voor leven’ – in haar armen.

Moeizaam begin

Eigenlijk wil Kim naar het Franciscus Gasthuis in Rotterdam, omdat je daar in een bad kunt bevallen – wat ze graag wil. Alleen is daar die avond geen plek, dus kiest ze voor het Schiedamse ziekenhuis Franciscus Vlietland. Als ze het ziekenhuis proberen te bereiken, begint er al wat te wringen.

“Het duurde ongeveer een kwartier voordat we hoorden of ik daar terechtkon, wat op zich al apart is. Je weet toch of je wel of geen plek hebt voor nog een zwangere vrouw? Het ging moeizaam, maar uiteindelijk mochten we naar Schiedam.”

Deze bevalling was extra spannend

In het ziekenhuis hopen Gianpaolo en Kim in goede handen te zijn. Ze zijn extra bezorgd tijdens deze bevalling. In 2021 verloren ze hun ongeboren dochtertje Caia. Al tijdens vroege echo’s bleek dat het meisje het niet zou redden. “Daardoor gingen we deze zwangerschap anders in. Het is extra spannend.”

Door complicaties bij de eerdere bevalling heeft Kim een medische indicatie, wat betekent dat het ’t verstandigste is om in een ziekenhuis te bevallen. Even voor twaalven worden in het ziekenhuis haar vliezen gebroken, om zo de bevalling in gang te kunnen zetten. Op dat moment blijkt dat de kleine Vita in het vruchtwater heeft gepoept, wat risico’s kan opleveren bij de geboorte. Daarom nemen de medici van het Franciscus Vlietland de regie over van Kims eigen verloskundige.

We gaan dicht en u moet weg

Als ze eenmaal klaar is om een infuus te krijgen en gemonitord te worden, komt er een verloskundige van het ziekenhuis naar haar toe. Daar krijgt ze iets te horen wat ze nooit verwachtte. “Hoe ze het precíés zei, weet ik niet meer. Maar ze zei iets van: ‘Ik ben nu liever direct tegen u...’ Ik dacht dat er iets mis zou zijn met mijn kind, maar het was iets totaal anders. ‘We gaan dicht en u moet weg’, zei ze. Ik moest het ziekenhuis verlaten.”

Wat er daarna gebeurt, beleeft Kim in een waas. “Die mevrouw gaf nog wel een toelichting, maar ik was eerlijk gezegd meer bezig met wat er in mijn buik gebeurde. Van wat ik meekreeg, begreep ik dat er geen kinderarts beschikbaar was op de afdeling neonatologie. En dat ik daardoor niet kon blijven. ‘Sorry, kleedt u maar weer aan’, was de boodschap. Nog steeds komen er heel veel vragen bij mij naar boven. Hoe kán het dat er geen kinderarts aanwezig is in een ziekenhuis waar vrouwen bevallen?”

Het Schiedamse ziekenhuis Franciscus Vlietland.  Beeld Roel Dijksta
Het Schiedamse ziekenhuis Franciscus Vlietland.Beeld Roel Dijksta

Op handen en knieën de auto in

Wat er daarna gebeurt, zorgt voor nóg meer verbazing. Ondanks de medische indicatie moet Kim met eigen vervoer naar een ander ziekenhuis. “Ik liet dat gelaten over me heen komen. Ik vroeg niet om een ambulance. Waarom? Dat weet ik niet zo goed. Ik wilde gewoon gelijk weg, naar een andere plek.”

In het Reinier de Graaf Gasthuis in Delft, op ongeveer een kwartier rijden, is wél ruimte voor nog een hoogzwangere vrouw. Intussen blijven de weeën onverminderd hard komen. Kim krijgt last van rugweeën, pijnlijke samentrekkingen van de baarmoederspier die zwangere vrouwen in de onderrug voelen. In de auto blijkt dat een probleem: normaal in de stoel zitten zorgt voor een ondraaglijke pijn.

“Ik kroop daarom op handen en knieën de auto in, op die manier kon ik ze het beste opvangen. Intussen probeerde ik zelfs een beetje te navigeren, want Gianpaolo was natuurlijk ook gestrest.”

Hoe kun je een zwangere vrouw wegsturen?

In Delft, waar Kim zich eerst nog formeel moet inschrijven als patiënt voordat ze wordt geholpen, komt Vita uiteindelijk ter wereld na een bevalling van in totaal 27 uur. Het meisje lag deels in een stuitligging en had aanvankelijk geen enkele haast om de buik van haar moeder te verlaten. “Het duurde en duurde maar. Er gaan zoveel gedachten door je heen. Je wilt niet weer een kind verliezen.”

Nu ze er is, genieten de trotse ouders volop van hun dochtertje. In de eerste dagen na de geboorte van Vita zijn het vooral familieleden en vrienden die erop wijzen dat de gang van zaken te bizar voor woorden is. Kim: “En nu denk ik ook: m’n vliezen waren al gebroken! Hoe kun je een zwangere vrouw dan weer wegsturen?”

Gesloten wegens personeelstekort

Kim koestert geen wrok tegen het Franciscus Vlietland, maar heeft wel een klacht ingediend. Ze wil voorkomen dat dit andere vrouwen ook overkomt. De kraamafdeling in Schiedam werd twee weken na de geboorte van Vita overigens voorgoed gesloten vanwege een personeelstekort. Die afdeling is nu volledig verplaatst naar het Franciscus Gasthuis in Rotterdam.

Een woordvoerster van het ziekenhuis laat weten dat er wél een kinderarts aanwezig was toen Kim op de afdeling binnenkwam. “Er was geen ruimte meer op de afdeling neonatologie, zelfs het noodbed lag al vol. Tijdens de opname ontstond zo een situatie waarin er geen optimale zorg geboden kon worden voor de baby na de geboorte, indien dit nodig zou zijn”, stelt de woordvoerster.

“Een overplaatsing naar een ander ziekenhuis was dus noodzakelijk. Dit gebeurt alleen als het veilig kan voor moeder en kind. Wij betreuren de enorme impact die deze situatie heeft gebracht voor mevrouw Van Dijk en haar man. Als ziekenhuis doen wij er alles aan om veilige en kwalitatieve zorg te bieden.”

Bron: AD

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden