null Beeld

Iedereen beroemd

Margje wordt nogal eens aangezien voor iemand anders. Iemand die beroemd is.

Susan Dalstra

Na een gezellig etentje op het terras trekken vriendin A. en ik onze jassen aan. De man aan het tafeltje naast ons ziet zijn kans om vlak voordat we weg gaan nog even iets te vragen. “Zeg, jij zat toch in Utopia?” Ik kijk hem verbaasd aan. Utopia? Ehm, nee, echt niet.

We lopen lachend naar onze fietsen. Tijdens Oerol op Terschelling kan alles gebeuren. Gekke dingen die we andere mensen zien doen, beschouwen we gelijk als ‘conceptuele kunst!’ of zien we als een gratis minivoorstelling. Met deze blik op de wereld wordt alles meteen een stuk vrolijker. De terrasganger dacht waarschijnlijk ook dat iedereen die hij tegenkwam iets met theater of tv te maken heeft. Er zal wel een dikke blonde dame aan Utopia hebben meegedaan, denk ik, terwijl we met tegenwind naar de andere kant van het eiland fietsen. Alle dikke enigszins blonde dames lijken ten slotte op elkaar, als ik iedereen mag geloven die mij wel eens aansprak over een gelijkenis.

Ik werd in het theater al meerdere keren aangezien voor actrice Eva van der Gucht (“Goh, wat leuk dat jij zelf ook nog naar theaterstukken komt kijken”), hoor minstens 10 keer per jaar dat ik echt zomaar een zusje van Karin Bloemen zou kunnen zijn (“Je zou zo voor haar in kunnen vallen!”) en de Adele-vergelijking kwam ook al meerdere keren voorbij. Toevallig allemaal dames waarmee ik best vergeleken wil worden. Want ze zijn en zeer goed in hun vak en volgens mij leuke vrouwen bovendien. Toch voelt het altijd ook een beetje onnozel, dat slechts mijn kapsel en lichaamsformaat reden genoeg zijn voor een vergelijking.

Het Utopia-verhaal hoorde ik nog nooit eerder. Een rondje googelen in een duinpan leverde niet echt iets duidelijks op. Ik zag geen overeenkomsten tussen de deelnemers en mij. Tot ik moest bekennen dat ik zelf ook aan stereotype gedrag leed; ik was op zoek naar een dikke blonde dame. Maar misschien zag onze terrasbuurman wel iets heel anders waardoor hij dacht mij te herkennen. We zullen waarschijnlijk nooit weten wie hij nu precies bedoelde. Tot ik misschien ooit wereldberoemd word. En iemand tegen dat Utopia-meisje zal zeggen: “Hé, jij bent toch Margje?”

null Beeld

Na zeven ‘vette jaren’ is het tijd om af te vallen. Onze eigen ‘Bridget Jones’ Margje deelt hier elke maandag haar ervaringen. Meer weten? Margje zit ook op Facebook en heeft een eigen site.

Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden