null Beeld

Column

Ik kwam uit de kast als volle vrouw. Sindsdien gaat het goed met mijn zelfbeeld, rust én lijf

Hanneke Mijnster (aanstormend 40’er) leest, praat en schrijft het liefst over de liefde. Co-oudert vol overtuiging en vindt cola bij de lunch helemaal niet gek. Ze woont vlak bij de kust en zoekt al jaren een hobby.

Mijn ouders hebben een huis in Portugal. Binnenkort vertrekken ze weer voor een paar maanden, dus dit weekend was het uitwuifweekend. Met alle kinderen en aanhang spraken we af bij een groot speelbos in het midden van het land. Zo een met veel modder en beekjes om dammen in te bouwen.

Groepsfoto

Mijn verkering kwam ook, samen met haar dochter. Het eerste familie-uitje waarbij ik ook weer iemand meenam. Waarbij er ook weer iemand bij mij hoorde. Dat maakte me zo blij, dat ik van de weeromstuit een gezinslidmaatschap afsloot bij Natuurmonumenten. Ook voor mijn vriendin en haar dochter, ja. Gelukkig kon ze er wel om lachen. Het was een tópdag. De serveerster maakte zelfs een groepsfoto. En als op het op beeld staat, dan is het waar.

Het was een bijzondere gewaarwording, mijn oude en nieuwe wereld bij elkaar. Wij zijn geen deurplatlopende familie. Niet alleen omdat we allemaal op anderhalf uur rijden bij elkaar vandaan wonen, maar gewoon omdat het zo gaat. Elkaar zien is dan altijd extra leuk en bijzonder. En een soort meetmoment. Heeft mijn broer een nieuwe bril? Draagt mijn moeder een knap vest? Zegt iemand iets over het krimpen of groeien van mijn gewicht?

Overtolligheden

Oké, dat laatste zit vooral in mijn hoofd. Met de bewuste en onbewuste afvalcycli van de afgelopen veertig jaar, leidde mijn lijn tot nogal wat gespreksstof. Dat was leuk als het goed ging en pijnlijk als er even geen complimentjes te geven waren. Ik ben de enige in mijn familie met overtolligheden. Als kind vond ik dat al lastig en nu nog steeds.

Om die spanning van het meetmoment te doorbreken, deed ik twee jaar geleden een coming out naar mijn familie. Niet als seksueel fluïde type, dat wisten ze toen al, maar als volle vrouw. Koekoek, dat zien zij ook wel, zul je misschien denken. Klopt. Maar op de een of andere manier leefde het idee dat mijn corpulentie een fase zou zijn. Want ik was altijd wel stevig, maar niet altijd dik. En bij ieder slanker moment leefde de hoop dat ‘de knop’ nu om was. Dat ik nu de methode had gevonden, of het licht had gezien. Waardoor de teleurstelling en zelfsabotage nog harder terug sloeg wanneer mijn broeken een half jaar later voorzichtig weer begonnen te knellen.

Nee, ik wilde liever dat iedereen om me heen maar vooral zou weten dat ik een volle vrouw ben. En dat mijn volume onderhevig is aan momenten van betere en mindere zelfzorg. Successen uit het verleden, bieden geen garantie voor de toekomst. Zoiets. Een verademing, voor mezelf althans. Mijn moeder hoorde het netjes aan en beloofde me nooit meer te complimenteren met mijn lijn, alleen op mijn kleding. En sindsdien gaat het goed. Met mijn zelfbeeld, met mijn rust en met mijn lijf.

Shoppen in eigen kast

Twee maten smaller ben ik inmiddels, mede mogelijk gemaakt door bokslessen en gewoon gezond eten. Ik shop al weken in mijn eigen kast. Alle broeken en jurkjes van de dunnige maanden na mijn scheiding heb ik bewaard en bijna alles past weer. Shoppen in eigen kast is bijna nog dankbaarder dan in de winkel, omdat er een extra waarde aan de lang opgevouwen kledingstukken hangt. Als ik over straat loop in mijn witte jurkje van vijf jaar geleden, heb ik sjans als nooit tevoren en ik durf te wedden dat dat meer te maken heeft met mijn blije hoofd dan met mijn inmiddels gespierde buik.

Tijdens het uitwuiffuifje van afgelopen weekend zei mijn familie niks over mijn lijn, compleet volgens afspraak. Dat was zo fijn. En ik zat stralend naast mijn verkering aan de picknicktafel. Toen de serveerster de foto kwam laten zien, was ik bezig met alles en iedereen, maar niet met mijn lijf. Voor het eerst in jaren vond ik mezelf niet dik. En als op het op beeld staat dan is het waar.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden