null Beeld

“Ik wist niet dat ik zo veel diploma’s had”

De mooiste verhalen, brieven & mailtjes: dit houdt ons bezig

Herkenbaar

In Libelle las ik een brief van een moeder wier ongeboren kind is overleden. Ook ik heb in 1985 een baby verloren na twintig weken zwangerschap. Toen ik naar de verloskundige ging, hoorde ze geen hartslag meer. Toch zei ze dat ik niet ongerust hoefde te zijn. Na een week ben ik thuis bevallen van een dode baby. Er was geen arts bij. Op de baby is sectie verricht, maar de uitslag heb ik nooit gehoord. Al hebben mijn man en ik het verdriet een plaatsje kunnen geven, soms komt het in alle hevigheid weer terug. Toen ik de brief van deze moeder las, moest ik huilen. Het helpt mij om te weten dat ik niet de enige ben. Ik vind het dapper van haar dat zij haar brief naar Libelle heeft geschreven en ik wens haar veel sterkte.
Meta

Wat mis ik haar

Een telefoontje in de avond van de man van mijn vriendin. “Zit je?”, vraagt hij. Ik hoor dat ze opeens is overleden. Langzaam dringt het tot mij door: mijn dierbare vriendin is dood. Huilend bel ik een andere vriendin. Die nacht komen de herinneringen boven, tot in detail. Feesten, bruiloften, bevallingen, het overlijden van ouders, gesprekken, lol: een heel leven hebben we gedeeld. Ik krijg veel steun, dat doet me goed. Maar nu, na een paar maanden, komt het besef. Nooit meer zullen we samen koffiedrinken, lunchen met een wijntje erbij, naar het theater gaan, wandelen en vooral: veel praten. Wat mis ik haar! We zeiden vaak: ‘Wees tevreden’, met erachteraan: ‘zo niet, doe er iets aan.’ Nu lukt dat nog niet, maar ik ga het proberen. Als het tegenzit, zal ik denken: wees tevreden. Beter dan dit wordt het niet, tenzij ik er zelf iets aan doe. Rust zacht, lieve vriendin.
Anoniem

SCHOONZUS, BEDANKT

In 1980 emigreerden mijn man en ik met twee kleine kinderen naar Amerika. Gedurende ons verblijf kreeg ik maandelijks Libelles opgestuurd van mijn schoonzus. Wat was ik elke keer blij met dat stukje Nederland in ons huis! Begin dit jaar zijn we teruggekeerd naar Nederland, waar onze volwassen kinderen ook al woonden met hun gezinnen. Onze familie en vrienden zijn blij ons weer dichtbij te hebben. Wij ook natuurlijk, al was het moeilijk om onze vrienden en kennissen in Amerika achter te laten. Na een paar maanden zijn we gelukkig weer ingeburgerd, Nederland is een mooi land om in te wonen. Maar lieve schoonzus, ik zal nooit vergeten dat jij Libelle al die jaren naar mij hebt opgestuurd. Je hebt mij zo veel mooie uurtjes bezorgd.
Je schoonzus

null Beeld

Sterke band

Mijn moeder en ik lijken erg op elkaar en zijn vanaf mijn geboorte heel hecht. We hebben nooit ruzie. Ik heb een pittige tijd achter de rug, waarin mijn moeder er voor me was en me altijd heeft gesteund. Na vele jaren hard werken is ze nu met pensioen. Daar heeft ze lang naar uitgekeken en ze geniet er dan ook met volle teugen van. Nu ze eindelijk alle tijd heeft, heeft ze meteen een abonnement op Libelle genomen. En ik heb het geluk dat ik die elke week van haar krijg. Lieve mama, ik ben je ontzettend dankbaar voor alles!
Geertje

Ook door Libelle

Ik heb weer zin in het leven, en dat komt ook door Libelle! Mijn hoofdbehandelaar bij neuroCare zei een paar weken geleden dat ik eens een tijdschrift moest kopen, al was het maar om doorheen te bladeren. Zo zou ik weer interesse kunnen krijgen in lezen, vroeger mijn grote hobby. Door een depressie lukte dat niet meer. Ik heb een Libelle gekocht, begon te lezen en kreeg weer interesse in mode en woonideeën. Sinds kort ben ik abonnee, daar ben ik zo blij mee! Dankjewel neuroCare en Libelle, mede door jullie ben ik er weer.
Jenny

LUI ZIJN MAG

Beste Femke, jouw column over de zorg voor je zoon tijdens de corona-lockdown vond ik herkenbaar. Wij hebben twee geadopteerde zoons met een flinke rugzak, en ik ben mantelzorger voor mijn schoonvader en een buurvrouw en ik werk. Thuis had ik steeds minder puf om wat te doen, ik voelde me een lui mens. Door jouw column besef ik dat ik al zo veel gegeven heb dat ik geen energie meer heb. Omdat ik nu met mijn enkel in het gips zit, heb ik verplicht rust. Femke, je mag het er af en toe van nemen. Wees lekker lui, dan heb je daarna weer energie om ertegenaan te gaan.
Ineke

null Beeld

Bedroefd

Het is ruim drie jaar geleden dat ik mijn oudste zoon heb gezien. Mijn schoondochter vond mij niet aardig, wat ik ook probeerde. Je kind kiest dan voor zijn vrouw. Deze regels heb ik ooit gelezen, ze slaan op alle moeders die hun kind niet zien door omstandigheden.
Ik lach zonder vrolijk te zijn
Ik ben bedroefd zonder te huilen
Ik adem maar leef niet.
Ik hoop dat het ooit wordt:
Ik lach omdat ik vrolijk ben
Ik huil soms van blijdschap
Ik adem omdat ik zo graag leef.
Anoniem

Slimmer dan ik dacht

In Libelle las ik dat vrouwen vaker denken dat ze minder intelligent zijn. Ik dacht dat ook altijd, omdat ik de huishoudschool heb gedaan. Zo ging dat in mijn jeugd: de jongens gingen naar de ambachtsschool, de meisjes naar de huishoudschool. Vooral als je vader een boerenarbeider was. Ik trouwde jong en kreeg twee kinderen. Toen ik 53 was, ben ik gescheiden. Ik werkte als volledig gespecialiseerde verzorgende tot ik ernstig ziek werd door een hersenontsteking. Drie weken lag ik in coma. Na anderhalf jaar in een verpleeghuis was ik genoeg hersteld om weer zelfstandig te wonen. Mijn kinderen hielpen bij het vinden van een nieuwe woning en bij het opruimen van de berging kwam ik veel oude spullen tegen. Ik wist niet dat ik zo veel diploma’s had gehaald! Ik weet nu ook wel beter: vrouwen zijn niet minder intelligent dan mannen.
Martha Jansen

null Beeld

60 JAAR GETROUWD

Vrij snel na haar bruiloft werd mijn moeder abonnee van Libelle, nu zestig jaar geleden. In al die jaren is het blad verweven met ons gezin, iedereen las het. Toen we jonger waren bekeken we als eerste Jan, Jans en de kinderen, toen we ouder werden lazen we ook de artikelen. Er werd in geknipt en mee geknutseld. Libelle wordt nog steeds wekelijks doorgegeven van de een naar de ander. Zoals wij als gezin bij elkaar horen, zo hoort Libelle er ook bij. Al zestig jaar! Proficiat met jullie jubileum, lieve ouders.
Kinderen De Groot

  • Productie: Laura van der Meer.
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden