Interview met Guus Meeuwis

Guus Meeuwis (39) is de typische boy next door: een gezellige, gewone jongen. En juist dat maakt hem zo populair. Zijn nieuwe cd staat weer vol vrolijke nummers. 

Libelle Admin

Als een artiest een nieuwe cd maakt, is dat vaak een staalkaart van zijn leven op dat moment. Wat zegt jouw cd Armen Open? “Volgens mij… dat ik wel gelukkig ben.”


In een liedje zing je:

‘Ik ben net een zonnebloem, ik draai altijd naar het licht.’ Ik ben een Ram, maar eigenlijk zou mijn sterrenbeeld Zonnebloem moeten zijn. Als het ergens leuk is, draai ik als vanzelf die kant op.”


Als kind was je ook al zo?

“Ja, maar het heeft niet alleen voordelen. Studeren was bijvoorbeeld niet aan mij besteed. Discipline? Had ik niet. Da’s lachen, studeren, en het zal wel ergens goed voor zijn, maar het interesseerde me niet. Ik vond alles eromheen veel leuker dan die boeken. Dus dan was het wel weer klaar, met mijn concentratieboog van drie minuut twintig. Prima lengte trouwens, want zo lang duurt een popliedje.”


Het moet moeilijk zijn geweest om aan je ouders te melden dat je niet geschikt was om te studeren. Was dat geen zwart momentje?

“Eerst heb ik een jaar Nijenrode gedaan, daar moest ik weg omdat ik één studiepunt tekortkwam. Toen heb ik twee jaar in Leuven gestudeerd, dat was sociaal gezien de beste tijd van mijn leven, maar qua studie een drama. Ik heb daar wel Valérie, mijn vrouw, leren kennen en Het is een nacht geschreven. Dat heeft allemaal met elkaar te maken.”


Je leerde Valérie kennen en meteen daarop schreef je Het is een nacht. Had je toen door dat zowel die ontmoeting als dat liedje zo’n invloed op je leven zou hebben?

“Nee. Maar er is wel iets waar ik me nog steeds over verbaas. Tot dat moment had ik in mijn hele leven één liedje geschreven: voor het schoolcabaret, niet eens op mijn eigen melodie. Dat was het. Nooit had ik de aanvechting gehad om mijn gitaar te pakken en een lied te schrijven. Maar na een romantisch weekend in Brugge ben ik ineens dat liedje gaan opschrijven, met een gitaar op schoot. Had ik nog nooit gedaan! En ik vraag me nog altijd af waarom ik dat toen, zo in één keer, ben gaan doen. Dat liedje was ook echt voor mezelf, ik was niet eens van plan het aan haar te laten horen, niet van plan om het aan wie dan ook te laten horen. Ik schaamde me kapot, eerlijk gezegd. Sommige mensen schreeuwen het uit van geluk, ik zong het uit. Maar helemaal niet met de bedoeling daar iets mee te doen.”

Ben je soms niet verbaasd over hoe jouw carrière zich bijna als vanzelf heeft uitgerold? “Ja, dat is heel verbazingwekkend, bijna ongelofelijk hoe terloops het zestien jaar geleden allemaal is begonnen. Eigenlijk moet je daar niet te veel bij nadenken. Als je het gaat uitleggen of gaat proberen het te begrijpen, is het minder leuk.”

Op je nieuwe plaat staat één atypisch Guus Meeuwis-liedje. Schijnbaar over een man die zijn huwelijk uit zijn handen heeft laten vallen, te veel naar het mooie en het nieuwe keek en te weinig waardering had voor wat hij al had. Gaat het daar inderdaad over? “Ik heb niet zo veel zin om erover te praten, maar dat liedje gaat over het faillissement en de val van The Entertainment Group, het bedrijf waar ik ook nauw bij betrokken was. Ik heb daar met mijn neus bovenop gezeten en vraag me in dit liedje af: heb ik me nou te veel door allerlei grootste plannen mee laten slepen, ben ik te ijdel geweest of heb ik gewoon logisch gehandeld? Had ik moeten zien dat het misging? Dat zijn twijfels.”

Zijn er momenten geweest dat het belangrijk was dat je ouders, je vrouw, je vrienden er voor jou waren? “Dat is altijd zo geweest. Mijn eerste liedje gaat over mijn vrouw. Mijn broer zit nog steeds in mijn band. Met mijn vrienden van de band Vagant heb ik zeven fantastische jaren gehad en daarna zijn we op een heel vriendschappelijke manier onze eigen weg gegaan. Mijn ouders vroegen zich in het begin af wat ik aan het doen was, maar hebben me altijd gesteund. Echt, zonder al deze mensen had ik het niet gered. Ik ben heel veel trouw en loyaliteit tegengekomen op mijn weg. Ik vind dat een groot geschenk en zo ga ik er ook mee om. Want als je een cadeautje krijgt, mag je ermee spelen.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden