Interview met Hans Klok

Libelle Admin

“Ik wil later wereldberoemd worden”, zei Hans Klok op zesjarige leeftijd tegen zijn moeder. Toen hij op zijn tiende een goocheldoos cadeau kreeg, was het hek helemaal van de dam. Goochelen, dáár lag zijn hart.

Je bent inmiddels 42. Heb je het hoogtepunt al bereikt?

“Nee, nog niet. Maar dat komt misschien ook doordat ik mezelf steeds doelen stel. Ik ga door, wil altijd meer. Een persoonlijk hoogtepunt vond ik het moment dat ik van mijn optredens kon leven. Ik was 22 en had een eigen show in Duinrell. Van daaruit is het balletje gaan rollen. André van Duin zag mij en vroeg me voor zijn Revue. En vele jaren later stond ik in Las Vegas, een absoluut hoogtepunt. Weet je, ik zou eigenlijk niet weten wanneer je het gemaakt hebt in dit vak. Ik denk dat het vooral belangrijk is om te genieten van het moment. De allereerste keer dat ik in Carré stond was ik zo zenuwachtig dat ik tegen mezelf zei: ‘Stop. Jij wilt hier graag staan. Allereerst ga je een leuke avond hebben, dan volgt het publiek vanzelf.’ Soms moet je jezelf gewoon even hard aanpakken.”

Hoe gewaardeerd voel jij je in je vak?

“Soms vind ik het eerlijk gezegd weleens jammer dat ik mijn trucs niet kan uitleggen. Mensen weten niet waar de moeilijkheidsgraad zit. Als een jongleur een bal laat vallen, dan zegt iedereen: ‘Ja, maar dat is ook heel moeilijk.’ Hetzelfde bij een

zanger die een hoge noot niet haalt. Bij mij weet je dat niet. Sterker nog: als je mijn vak goed doet, dan ziet het er zelfs nog makkelijk uit ook. Ik heb natuurlijk ook een beetje een overdreven imago. Door mijn haar bijvoorbeeld. En ik ben een soort

James Bond, heb altijd mooie vrouwen om me heen. Mijn shows zijn met een knipoog, maar wat ik doe is goed genoeg. Het is geen camp.”

Hoe was het voor jou om in Las Vegas te staan?

“Ik voel me nooit zo’n ster, ben daar eigenlijk niet zo mee bezig. Het is gewoon een ambacht en hard werken. Elke dag deed ik twee shows. Maar er waren wel van die ster-momenten. Toen ik met mijn show naar Las Vegas ging, zat ik bij Stage Entertainment en Joop van den Ende zei: ‘We moeten natuurlijk wel iets verzinnen zodat Hans Klok in één keer booming is in Amerika.’ En dus kwamen we met het idee van de beroemde assistente. Aanvankelijk was dat Carmen Electra, maar zij had last van claustrofobie. En toen was daar Pamela Anderson. We kwamen in alle grote televisieshows terecht, zoals Goodmorning America en Ellen DeGeneres, dus ik had wel vaak dat stergevoel, ja.”

In 2002 overleed de vader van Hans. Plotseling, aan een hersenbloeding. “Mijn allergrootste tegenslag”, zegt hij. “Niet alleen was hij een fantastische vader, hij was ook de stuwende kracht achter mijn bedrijf.” Toen hij overleed, zat Hans net in een

moeilijke periode. “We hadden schulden en stonden op het punt failliet te gaan.

Je gelooft in God. Heeft dat jou gesteund in die moeilijke periode?

“Ja, daardoor heb ik het gevoel dat hij nog bij me is. Kort na het overlijden van mijn vader voelde ik in mijn slaap een hand op mijn voorhoofd. Ik werd wakker en dacht: dat heb ik gedroomd. Maar toen voelde ik het weer. Het was zo echt. Ik geloof daar

ook in, dat je geest verdergaat. Dat je geest en lichaam los zijn van elkaar. Maar het is niet zo dat ik naar de kerk ga. Ik geloof dat mensen er heel veel dingen omheen hebben verzonnen en dat het geloof ook angst inboezemt. Daarbij gaan alle oorlogen

om geloof. Nee, wat dat betreft, heb ik er niet veel mee. Maar ik ben ervan overtuigd dat als je aan de goede kant van het leven blijft, je veel kracht kunt halen uit het geloof.”

Heb je vaker een spirituele ervaring gehad?

“Ja, de nacht voordat mijn vader overleed, was ik totaal in paniek. Ik had last van hartkloppingen en de volgende dag ging ik totaal overstuur naar de dokter. Ik wist niet wat er aan de hand was. Toen ik thuiskwam, kreeg ik een telefoontje dat mijn

vader was overleden. Ik had dat blijkbaar aangevoeld.”

Zou je vader trots op je zijn?

“Mijn vader was hartstikke trots op me. Hij zou Las Vegas fantastisch hebben gevonden.”



Is dat ook je droom voor de toekomst?

“Ja, ik wil terug. Ik zou graag in Las Vegas wonen, samen met James. Het liefst treed ik op, weet je. Dat kan ik hier in Nederland niet altijd doen. Als je een waanzinnige show hebt, kun je in Vegas twee of drie jaar op dezelfde plek blijven. Overdag lekker in

het zonnetje zitten en ’s avonds je show doen. Ja, een geregeld leven. Daar verlang ik eigenlijk best wel naar.”

Lees het hele interview in Libelle 25

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden