null Beeld

Interview met Patrica Paay

Libelle Admin

Patricia: “Ik ben een enorme flirt, dus dat kwam vanzelf weer naar boven.” Alles leek prima te gaan met Patricia Paay. Ze verruilde SBS 6 voor RTL 4. En dit alles met een stralende blijmoedigheid die op geen enkele manier verstoord leek te zijn door het einde van haar huwelijk met de zestien jaar jongere Adam Curry. Maar het was niet altijd even makkelijk voor Paay. “Twee weken lang”, zegt Patricia, “heb ik me als een uitgedrukte peuk gevoeld. Ik dacht: wat is dit?! Dit gevoel ken ik helemaal niet! Liefdesverdriet was het niet. Eerder: verlatingsverdriet. Ik was diep verontwaardigd. Vooral door de manier waarop het ging. Zo koud. Ik had wel een arm om me heen verwacht, wat lieve woorden. Als Adam dat had gedaan en had gezegd ‘…maar er is me iets over­komen’, dan had ik het veel beter ontvangen dan nu. Twee weken heb ik daar hard om lopen brullen. Als een hondje dat is achtergelaten, vastgebonden aan een lantaarnpaal, in de regen. Zo voelde ik me toen.”

In Libelle 30 (vanaf pagina 26) staat een openhartig interview met Patricia Paay. Lees de leukste stukjes uit dit gesprek.

Hebben jullie nog contact?

“We hebben altijd contact gehouden. Altijd zijn we op een niet-onvriendelijke manier met elkaar blijven

communiceren. Eerst via internet, later ook via de telefoon. We hebben altijd dezelfde humor gehouden. Zakelijk zijn we het nog niet helemaal eens, maar daar komen we ook wel uit. Hij wil het een beetje te makkelijk oplossen, zoals hij ook bij mij is weggegaan, maar ik denk niet dat het verstandig voor mij is om het zo te doen.”

Hoe is het wat geworden tussen jullie?

“Mijn vriend is zesentwintig en hij heeft mij versierd. Ik dacht: dat gaat echt niet gebeuren! Maar hij houdt van oudere

vrouwen, heeft altijd oudere vrouwen gehad, zijn vorige relatie was een jaar of zevenenveertig. Hij had mij in Playboy

gezien en tegen zijn zus gezegd: ‘Die wil ik! Die wil ik!’ En is erachteraan gegaan.”

Hoe heeft hij dat aangepakt?

“We waren allebei in een café en zijn moeder, die ik al een beetje kende, heeft ons aan elkaar voorgesteld. Ze riep: ‘Hij houdt van oudere vrouwen hoor!’ En ik: ‘O, kom maar even gezellig bij me staan!’ Het was meteen gezellig. Volgende dag koffiedrinken, wandelen door het park. Later stelde hij voor om een weekendje naar Parijs te gaan. Wat een leuke dingen verzint deze jongen, dacht ik bij mezelf. Hij heeft ook nog honderden tulpen op mijn trap gelegd. Nou, toen was hij erdoorheen, hoor.”

Is je carrière eigenlijk belangrijk voor je levensgeluk?

“Nee hoor, toen ik met Adam in Amerika woonde, elf jaar lang, was ik gewoon Mrs. Curry. In Engeland was ik dat doordeweeks, en als ik dan op donderdagavond of vrijdag het vliegtuig naar Nederland nam, dan was ik er weer. Dat was heel lekker om te doen, je kon er heerlijk naartoe werken. Dat vond ik het fijnst om te doen: even de star zijn, en dan gewoon weer je eigen leven. Nu moet ik elke dag op en top zijn en ik merk dat ik daar vermoeid van raak. Elke ochtend sta ik in de spiegel te kijken: kan ik hiermee naar buiten? Anders val ik zo tegen.”

Heb je ooit sleur in je huwelijk gehad?

“Ik haat sleur, ik zorg ervoor dat ik dat niet voel. Maar ik geniet ook gewoon van alles. Als ik wakker word: ha, leuk, ik ben er weer! Ik hou zo van het leven. Als ik iets zou krijgen, als ik in een rolstoel zou komen, ik zou er zó de pest in hebben. Want ik wil nog zo veel. Ik wil op mijn benen staan, ik ben ook zo blij dat mijn beentjes het nog zo goed doen! Ik denk dat ik ook een boek wil gaan schrijven, een handleiding: hoe verder te gaan? Er komen zo veel vrouwen op me af, zó veel, die zeggen: ‘Ik heb hetzelfde mee­gemaakt.’ Of zelfs vrouwen – niet zo leuk wat ik nu zeg: ‘Ik heb hetzelfde meegemaakt, met dezelfde vrouw als je man nu heeft!’ Vrouwen op straat houden me aan: ‘Meid, jij bent echt een knoeperd, ongelofelijk. We zijn er zo trots op dat je dit kan.’ Vrouwen willen zich aan mij spiegelen: hoe doet ze dat nou? Want veel vrouwen zijn verbitterd en dat is zonde. Denk toch potverdorie aan je eigenwaarde! Je bent toch iemand?”

Mis je Adam?

“Ik mis hem wel, ja, als vriend. Als iemand om tegen te praten. Maar ik lees van hem de hele tijd dat hij mij absoluut niet mist, en daar geloof ik dus helemaal niks van. Al weet ik dat hij makkelijker met vriendschap omgaat dan ik. Hij gooit de deur erg makkelijk dicht. Ik heb gezien dat hij zijn beste vrienden heeft laten vallen als een baksteen. Mijn moeder kan er ook niet over uit, die snapt niet hoe hij dat kan.”

Heb je een lijflied gehad de afgelopen maanden?

“Wat dacht je?! I will survive! En natuurlijk ook: I’m still standing. Yeah yeah yeah.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden