null Beeld

Irma (46): “Schuldgevoel omdat ik weer gelukkig ben, heb ik niet”

De man van Irma Wagenvoort (46) beroofde zichzelf enkele jaren geleden van het leven, waarna Irma met hun twee kinderen (destijds 9 en 11) achterbleef. Nadat ze de shock en het grootste verdriet te boven was gekomen, ontstond er onverwacht iets moois tussen haar en de beste vriend van haar overleden man.

Online redactie Libelle

Irma (46): "Bennie was een betrokken vader: ondernemend, sociaal en lief. Té lief eigenlijk voor deze harde wereld. De laatste weken voor zijn dood werd hij plotseling ernstig depressief. Voor de buitenwereld bleef hij die sociale, vrolijke man, maar ik wist wel beter."

Opbeuren

"Bennie maakte zich veel zorgen over de economische crisis. We hadden een beleggingshypotheek en de aandelenkoers zakte helemaal in. 'Straks kunnen we de hypotheek niet meer betalen', zei hij. 'We hebben elkaar, we zijn gezond en we hebben twee lieve kinderen', was mijn reactie. Toch werd het steeds moeilijker om op hem in te praten en hem op te beuren. Tijdens het avondeten nam Bennie geen deel meer aan de gesprekken. Ik merkte dat hij 's nachts nauwelijks sliep; vaak schraapte hij zijn keel en klonk er een gespannen hoestje."

Zorgen uiten

"Op een zondag maakten we samen een wandeling. Toen uitte ik voor het eerst mijn zorgen. 'Je gaat toch geen gekke dingen doen?', vroeg ik. Hij benadrukte met klem dat hij zijn gezin nooit in de steek zou laten. Dat stelde me gerust. Daarnaast maakte hij een afspraak met de huisarts, om hulp te zoeken. Op vrijdagochtend zou mijn man naar het spreekuur gaan. Zo ver is het alleen nooit gekomen."

Slaaptablet

"Het was donderdag, de avond waarop ik voor het eerst van mijn leven een slaaptabletje had ingenomen. Ik wilde goed slapen, want ik voelde me moe van het voortdurend moeten trekken van de kar om de stemming in ons gezin erin te houden. Bennie was die avond naar een vergadering van de Oranjevereniging in het dorp. Toen ik om half vijf 's nachts wakker werd, merkte ik dat hij niet naast me lag. Misschien is hij even naar de wc, dacht ik, en dommelde weer in slaap. Toen ik weer wat later wakker werd, was hij er nog steeds niet."

"SOMS ONTMOETTE IK IEMAND, MAAR IK VERGELEEK IEDERE MAN MET BENNIE"

Foute boel

"Ik liep naar beneden en zag dat het licht brandde. Waar ben je nou?, dacht ik. Ik liep naar de garagedeur en merkte dat die op slot zat. Ik belde Bennie en hoorde zijn telefoon in de garage overgaan. Dit is foute boel, dacht ik, waarna ik mijn ouders belde om te vragen of ze langs konden komen. Ik hoopte zó dat er niks aan de hand was. Maar om zes uur 's ochtends liepen er in mijn huis allemaal mensen: mijn ouders, een forensisch arts en politieagenten."

Papa is dood

"Bennie had zich opgehangen. Niet veel later werden de kinderen wakker. Ik wilde dat ze het nieuws van mij te horen kregen, zonder omwegen. 'Ik moet jullie iets heel ergs vertellen. Papa is dood. Hij heeft zichzelf doodgemaakt', zei ik."

Heimwee

"Na zijn dood voelde ik me zo alleen. Ik voelde letterlijk heimwee naar Bennie. Boosheid om wat Bennie zichzelf heeft aangedaan, heb ik nooit gevoeld. Ik besef alleen hoe ontzettend eenzaam hij zich moet hebben gevoeld, en hoe pijnlijk het is dat hij dat gevoel niet met mij kon delen. Natuurlijk zijn er mensen die veroordelen dat Bennie uit het leven is gestapt. Ook kreeg ik van iemand de vraag 'of ons huwelijk wel goed zat'. Dat zijn geen opmerkingen waar je op zit te wachten als je met zulk groot verdriet moet dealen."

Koester al het moois

"Pluk de mooie herinneringen en koester die, vond ik. En langzaam smolt de ijsklomp rondom mijn hart. Op dat soort momenten bedacht ik nieuwe plannen voor de toekomst. Soms ontmoette ik een andere man, maar elke keer dacht ik: nee, dit is hem niet. Iedere man vergeleek ik met Bennie. Achteraf grappig dat ik om me heen aan het kijken was en tegelijkertijd niet doorhad dat die liefde al die tijd gewoon heel dichtbij was."

LEES OOK: LERARES DOET IETS FANTASTISCH NA ZELFMOORDPOGING LEERLING

Verbouwing

"Ik begon een een studie als rouw- en verliesbegeleidster en besloot daarnaast om mijn huis te verbouwen voor een praktijkruimte. Een verbouwing regelen is best een ding als je altijd een handige man hebt gehad die hier goed in was. Bert, een goede jeugdvriend van Bennie, voelde zich verantwoordelijk voor mijn verbouwproject. 'Ik wil wel met je mee om een vloer te kopen', zei hij."

Gevoelens

"Een andere keer nodigde ik hem na afloop van een overleg uit om te blijven eten. Bert vertelde dan verhalen over vroeger; wat hij en Bennie als pubers allemaal hadden uitgespookt. Het was mooi, zowel voor mij als voor de kinderen, om een nog completer plaatje te krijgen van wie Bennie was. Ik merkte dat ik uitkeek naar de bezoeken van Bert. Voor mij was het duidelijk dat ik gevoelens voor hem had, en ik besefte dat ik daarmee onze vriendschap op het spel kon zetten. Die angst was gelukkig niet nodig, want tot mijn grote vreugde bleken die gevoelens wederzijds."

Verdriet en geluk

"Heel even hebben we onze prille relatie verborgen gehouden voor de kinderen. Maar omdat ik al zo snel voelde dat het goed zat tussen ons, heb ik het aan Mart en Bente verteld. 'O, dat wist ik allang', antwoordde Mart. Hij had het gezien aan de manier waarop Bert en ik met elkaar omgingen. 'Hebben jullie nu verkering?', vroeg Benthe. Inmiddels zijn we een aantal jaar samen. Bert en ik wonen nog niet bij elkaar, maar we vormen wel met z'n vieren een gezin. Ik zag de trots in zijn ogen toen Bente slaagde voor haar eindexamen. Het opvoeden laat hij aan mij over, maar hij is er wel voor mij en de kinderen als dat nodig is."

"DE LIEFDE WAS AL DIE TIJD DIE TIJD HEEL DICHTBIJ"

Samen delen

"Natuurlijk is het wennen om na een lang huwelijk en na zo veel verdriet weer een andere man in je leven toe te laten. Maar schuldgevoelens omdat ik weer gelukkig ben, heb ik niet. Ik ben ervan overtuigd dat Bennie er meer moeite mee zou hebben als ik alleen was gebleven en het leven niet meer leuk had gevonden. Ergens heb ik zelfs het gevoel dat hij Bert en mij bij elkaar heeft gebracht. Wat Bert en ik samen hebben voelt als een verbond, juist omdat hij Bennie heeft gekend. Bert voelt ook verdriet op de sterf- en geboortedag van Bennie, en dat verdriet kunnen we samen delen."

Dierbaar

"Ik weet nog hoe alles op de vijfde sterfdag van Bennie opnieuw beleefde. Bert belde me vroeg in de ochtend om te vragen hoe het met me ging. Het ging helemaal niet goed met me. 'Zal ik even bij je langskomen?', vroeg hij. Op dat moment besef je hoe dicht verdriet en geluk bij elkaar liggen. En hoe gek het ook klinkt, als ik terugkijk op de afgelopen zeven jaar is alles wat er op mijn pad is gekomen me dierbaar."

Koesteren

"De liefde die ik voor Bennie voel, is niet weg omdat hij er niet meer is. Het gemis is er nog steeds, en ik koester het zelfs een beetje omdat hij altijd een plek in mijn hart zal hebben. Wanneer je zoiets heftigs hebt meegemaakt lijkt het net alsof je geluk nog dichterbij is. Ieder jaar wordt het weer lente en zie ik hoe mooi het leven is."

Spiritueel vlogger Manon vertelt je hoe je om kunt gaan met negatieve gevoelens en gedachten:

LEES OOK:

De mooiste artikelen van Libelle Daily in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan op Libelle.nl/nieuwsbrief.

Interview: Laura van der Meer. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden