Verdriet Beeld Getty Images
VerdrietBeeld Getty Images

PREMIUM

Irma (48): “Er is maar één man die ik wil, en dat is nou net de man die er niet meer is”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend.

Tineke BeishuizenGetty Images

Irma (48): “Hoelang mag verdriet duren? Ik weet dat het een rare vraag is. Iedereen zal zeggen: ‘Verdriet duurt zo lang als verdriet duurt’. Dat is het enige juiste antwoord en dat weten mensen best. Alleen gaat het in de praktijk heel anders.

Nieuwe dag

Dat ik drie jaar na het overlijden van mijn man nog steeds verdriet heb, hem nog steeds elk uur van de dag mis, nog steeds doorlopend aan hem denk, dat wordt bijna ziekelijk gevonden. Mensen zeggen het niet ronduit, maar het komt er wel op neer. Ze raden mij rouwtherapie aan. Of ik zou in een praatgroep moeten zitten. Vervolgens komen de bekende argumenten, met bovenaan: ‘Het leven gaat door’. Nou, als iemand weet dat het leven doorgaat, ben ik het wel.

Ik ben immers elke dag na zijn overlijden opgestaan om aan een nieuwe dag te beginnen, ook al was dat een nauwelijks te dragen dag zonder hem? Ik ben toch na een dag of tien weer naar mijn werk gegaan? Ik heb toch nog steeds mijn vaste oppasdag voor mijn kleinkinderen? Ik eet, ik drink, ik slaap toch? Wat willen mensen dan nog meer van me?

Genieten

‘Je zou eens op een datingsite moeten gaan’, zegt een goede vriendin. Alsof ik op zoek ben naar een man. Er is maar één man die ik wil, en dat is nou net de man die ik niet meer kan krijgen. ‘Je zou weer eens moeten uitgaan’ is er ook zo eentje. Ik heb geen behoefte aan uitgaan, aan muziek, aan vrolijke mensen om me heen. Wat ik wel fijn vind, is mijn goede vrienden en vriendinnen ontmoeten. Gezelligheid in een klein gezelschap, daar kan ik echt van genieten.

Eerlijk gezegd vind ik zelf dat ik het heel best doe, maar dat lijkt niet genoeg te zijn. Kijk nou naar afgelopen zomer! Ja, inderdaad, afgelopen zomer ben ik thuisgebleven, net zoals de voorafgaande twee zomers. Ik woon in een heerlijk huis met een heerlijke tuin. Ik heb van de twee weken in en om mijn eigen huis meer genoten dan ik zou hebben gedaan van een inclusiefreis naar een warm land.

Het verdriet, ja, dat is er nog steeds. Dat is deel van mij. Het schrijnt, bonkt en klopt al minder, dus uiteindelijk zal het wel min of meer verdwijnen. Maar dat is een zaak tussen mij en mijn verdriet. Dat gaat niemand anders iets aan.”

Interview: Tineke Beishuizen

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden