null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Isabel (27): “Er bleek een naam te zijn voor wat ik had: prikangst”

Isabel Terwindt (27) studeert geneeskunde en heeft een relatie. Na jaren rekende ze af met haar prikangst.

zij overwon haar angst

“Je kunt ook bang voor iets zijn zonder dat er een aanwijsbare reden voor is. Dat was bij mij het geval. Zo lang ik me kan herinneren, was ik als de dood voor prikken. Toen ik klein was, doorliep ik net als andere kinderen het Rijksvaccinatieprogramma. Alleen ging dat bij mij gepaard met veel drama en stond ik stijf van de zenuwen. Het werd erger naarmate ik ouder werd. Het dieptepunt kwam toen ik op mijn zestiende het vaccin tegen baarmoederhalskanker zou krijgen. Met gebalde vuisten stond ik tegenover de arts die me moest vaccineren in de kleedkamer van een gymzaal. Ik schold hem de huid vol en weigerde de prik, om vervolgens buiten heel hard te huilen omdat het niet was gelukt. Mijn moeder is gaan researchen en kwam tot de conclusie dat er een naam was voor wat ik had: prikangst.

Het gekke was dat ik er niet de vinger op kon leggen waar de angst in zat. Ik was niet bang voor de pijn, niet bang voor iets inspuiten in mijn lijf of bloed eruit halen. Ik was bang voor de angst en paniek en maakte mezelf daar helemaal gek mee. Naar zo’n vaccinatie-afspraak toe gaan en mijn mouw oprollen, ging prima. Maar op het moment dat de arts wegliep om de injectie te pakken, flipte ik totaal en maakte ik me uit de voeten. Ik wilde de controle hebben en die moest ik op dat moment loslaten. Daar zat het ’m in, denk ik. Later stond ik dan weer huilend buiten omdat het niet was gelukt.”

Onder narcose

“Toen ik voor een studie in Amerika moest kunnen aantonen dat ik bepaalde vaccinaties had gekregen, had ik geen keus. Ik kwam terecht bij een arts die prikte onder narcose. Met lachgas werd ik tijdelijk onder zeil gebracht, waarna hij me de spuit gaf. Dit was niet de oplossing, dat realiseerde ik me des te meer toen ik niet veel later geneeskunde wilde gaan studeren. Ook voor deze opleiding waren bepaalde vaccinaties vereist. Maar belangrijker: hoe kon ik arts worden als ik zelf zo bang was voor prikken? Daarnaast is een vaccinatie of bloedafname niet iets wat je elke dag nodig hebt, maar ook niet iets waarvan je de rest van je leven last wilt hebben. Als ik ooit zwanger mag worden bijvoorbeeld, zal er soms bloed moeten worden afgenomen. En als ik een keer op het hockeyveld een bal tegen mijn hoofd krijg, wil ik ook niet zonder verdoving worden gehecht.”

null Beeld

Prikcoach

“Ik voelde aan alles dat ik een knop moest omzetten en ging naar een angstbehandelcentrum. Eerst ging ik aan de slag met een psycholoog, later werd ook met oefeningen mijn angst aangepakt. Ik moest naar de bloedbank en werd daar geprikt door een prikcoach. Eerst voorzichtig in mijn vinger, later ook op andere plekken. Die eerste prikken gingen gepaard met veel tranen en daarna was ik door de adrenaline totaal gesloopt. Maar dankzij de prikcoach leerde ik er steeds beter mee omgaan. Na driekwart jaar durfde ik uiteindelijk zonder knikkende knieën een prik te krijgen. Inmiddels loop ik coschappen bij een ziekenhuis en zit de prikangst me niet meer in de weg. Ik kan nog wel zenuwachtig zijn, dat was ik ook bij de twee COVID-vaccinaties, maar het gaat niet meer zo ver dat ik de angst in mijn hele lichaam voel en de priklocatie wil verlaten. Vorige week moest ik werken op de bloedafname-afdeling. Er kwam een meisje dat ook heel bang was voor het prikken. Het voelde alsof ik in de spiegel keek. Doordat ik dit zelf heb meegemaakt, wist ik precies wat me te doen stond. Ik bleef rustig, vertelde stap voor stap wat ik ging doen en loodste haar zo door die prik heen. Ik weet dat ik het haar al makkelijker maak door oprecht geduld te hebben. Dat is veel beter dan de keren dat er bij mij werd geroepen: ‘Kijk maar gewoon even de andere kant op’.”

  • Styling: Maartje Bodt. Haar en make-up: Astrid Timmer. M.m.v. Expresso (bruin pak), Manfield (muiltjes), Zara (gevlochten riem)
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden