James Worthy Beeld Ilja Keizer
James WorthyBeeld Ilja Keizer

Column

James: “Mensen die op zoek zijn naar liefde zijn mijn favoriete mensen. Daarom kijk ik zo graag naar ‘B&B Vol liefde’”

Hij is schrijver, journalist en columnist. James Worthy (40) is getrouwd met Artie en vader van James (7). Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend. Deze week schrijft hij over B&B's. En liefde. En B&B Vol Liefde.

“Mensen die op zoek zijn naar liefde zijn mijn favoriete mensen. Ik word gelukkig van hun rooskleurige onnozelheid. Van het waanidee dat alles zal veranderen als ze hebben gevonden wat ze zochten. Dat de liefde alles makkelijker zal gaan maken.

De liefde is nu bijna tien jaar in mijn leven en ik weet gewoon dat het niet zo is. Liefde maakt het leven niet makkelijker. Misschien intenser. Ingewikkelder ook. Maar zeker niet makkelijker. Als je verliefd bent is het 1+1=2, maar als de vlinders uit de buik zijn ontsnapt en de verliefdheid plaats heeft gemaakt voor liefde, is de uitkomst van 1+1 vaak 1.6 of 1.7. Dat is wat liefde is. Liefde is alles naar boven afronden.

B&B Vol Liefde

Mensen die op zoek zijn naar liefde zijn mijn favoriete mensen. Daarom kijk ik zo graag naar programma’s als B&B Vol liefde. In B&B Vol liefde zoeken alleenstaande B&B eigenaren naar de liefde van hun leven. Ik vind dat prachtig. Dat mensen die hun geld verdienen met enkele overnachtingen gewoon zoeken naar iemand die iets langer blijft hangen. Iemand die hun gastvrijheid niet als tussenstop ziet.

Ik verblijf momenteel in een B&B nabij Antwerpen. Want naast mijn voorliefde voor de zoekende mens, heb ik ook een zwak voor ietwat simpele overnachtingsaccommodaties. Zo kan ik uren kijken naar een waterkoker waarvan de stekker niet in het stopcontact zit. Wat is een waterkoker als ie geen water kan koken? In B&B’s logeren bijna alle filosofische vraagstukken. Naast de waterkoker staat een cd-speler. En op de cd-speler liggen drie cd’s. Ik ben inmiddels in 200 B&B’s geweest en het zijn altijd dezelfde cd’s. Iets van Andrea Bocelli, iets van Queen en een greatest hits album van Lisa Stansfield.

Kleine televisie

Op het nachtkastje ligt een ansichtkaart met een handgeschreven boodschap erop. We wensen je een fijn verblijf. Naast de kaart ligt de afstandsbediening van de televisie. Op het moment dat je de afstandsbediening aanraakt, vallen er vier batterijen uit. Het klepje van de afstandsbediening is weg. Je klikt de televisie aan. Het is een kleine televisie. Maar je wilt niet zeuren, want je bent toch niet van plan om televisie te kijken. Nee, je gaat wandelen en een grot bezoeken en naar een vlooienmarkt. Maar jeetje, dit televisiescherm is wel heel erg klein. Je zet de magnetron naast de televisie neer en wat blijkt? Het deurtje van de magnetron is even groot als het scherm van de televisie. Je pakt het gastenboek erbij en staat op het punt om iets negatiefs op te schrijven, maar je doet het niet. Nee, je zegt iets over de pittoreske omgeving en over de rust en over dat kerkje in het dorp.

B&B’s zijn gekke dingen. Als je er eentje op televisie ziet, begin je te twijfelen. Ik ook. “Waarom doen wij dat niet, schat?” vraag ik dan. En als ik in de zomervakantie in een B&B overnacht, weet ik precies waarom we dat niet doen. Ik zie mezelf al staan. Met een net vis ik blaadjes en insecten uit ons zwembad. Er komt straks een gezin uit Roermond aan. Ze blijven een nacht slapen. De zon schijnt, dus ik maak het zwembad schoon. Een uur later komen de gasten aan. Ze kijken naar het zwembad, maar ze duiken er niet in.

“Gaan jullie niet zwemmen? Even een verfrissende duik nemen na zo’n lange autorit, weet je wel?” vraag ik.

“Nee, we zijn geen zwemmers,” zeggen de gasten uit Roermond. En dan heb je gewoon drie uur lang kevers en vliegen uit het zwembad staan vissen.

“Mis je Nederland?” vraagt de vrouw de volgende ochtend aan de ontbijttafel.

Je kijkt om je heen met je armen gespreid.

“Kijk even om je heen. Waarom zou ik Nederland missen? Dit is het meest pittoreske plekje van Luxemburg. En heb je die kerktoren in het dorp gezien? Dat is de oudste kerktoren van de Benelux. Haha, nee, ik mis Nederland niet. De oudste kerktoren van de Benelux!”

De tweede b van B&B staat vrijwel altijd voor zelfbedrog.

Opofferen en verdelen

Maar nu even terug naar B&B Vol liefde. Het programma dat ik keek toen ik corona had en het programma dat ik nu nog steeds kijk. Caroline, Vincent, Jacob, Roxanne, Bert en Debbie. Verdikkeme, wat ben ik van jullie aan het genieten. Ik denk dat Debbie mijn favoriet is, maar ja, eergisteren was Jacob nog mijn favoriet. En de dag daarvoor was het Vincent. Ach, Vincent die samen met Monique een paleis van een Italiaans crackpand probeert te maken. Ik vind het hartverwarmend. Liefde is opofferen. Liefde is van niets iets maken en daarna iets eerlijk verdelen. Liefde is samen naar een bouwmarkt gaan en pas na een kwartier ruzie krijgen. Ik gun Vincent en Monique de wereld. En dat ze de wereld dan eerlijk verdelen.

Vluchtgedrag

De andere alleenstaande B&B eigenaren gun ik het ook wel, maar dat zie ik gewoonweg niet gebeuren. Ze zijn uit Nederland gevlucht. Hebben familie en vrienden achtergelaten. En misschien zit daar wel het probleem. Ze zijn gevlucht voor de verplichtingen en de verjaardagen. En als je op zoek bent naar de liefde, krijg je dat er ook gewoon bij. De verplichtingen en de verjaardagen. Liefde is minimaal drie verjaardagen per maand. Drie zaterdagavonden die je nooit meer terugkrijgt. Als ik naar mannen als Jacob en Bert kijk, zie ik mannen die dat niet kunnen. Niet willen. Die rijden niet naar Zoetermeer voor HEMA-gebak en Senseo-koffie. Kijk, je hebt twee soorten mensen. Je hebt mensen die zeggen “Dit ben ik. Ik ga voor niemand veranderen,” en je hebt mensen die kans maken op liefde.

Debbie vind ik lastig. Ze intrigeert me. Ze is nergens bang voor, behalve voor vingerafdrukken op een glazen tafel. Ze zoekt een man, maar het enige wat ze momenteel lijkt te vinden zijn jongens. Leuke jongens, dat wel. Jongens die elkaar bro en broeder noemen en FIFA spelen. Ik ben zelf zo’n jongen. Als ik naar Melvin en Pascal kijk, zie ik mezelf. Ik zie jongens die goed zijn in FIFA, maar slecht zijn in de rest.

Het mooiste aan naar liefde zoekende mensen vind ik de terminologie. Ze zoeken naar een klik. Naar een vonk. Naar tekens. Naar raakvlakken. Ze zoeken naar dingen die niet bestaan. De klik bestaat niet en alle vonken doven. Het is allemaal veel simpeler dan dat. Liefde is ontwaken naast iemand die weet wat je favoriete tandpasta is. Meer niet. Dat is alles. Liefde is luisteren en niet vergeten. Liefde is alles naar boven blijven afronden.

Potjes en deksels

Een paar weken geleden zag ik een foto van Noraly Beyer en Joost Prinsen. Ze zaten samen op een houten bankje. Het was een breed bankje, een bankje waar vijf mensen op zouden kunnen zitten, maar Noraly en Joost zaten dicht tegen elkaar aan. Ze zagen er zo gelukkig uit. Zo verliefd. Gewoon twee mensen op een houten bankje. Naast de foto stond de tekst: “Op elk potje past een deksel.” Ik vond de foto te mooi voor die tekst. Grotendeels omdat ik die uitspraak nooit heb begrepen. Deksels sluiten dingen af. Deksels zorgen ervoor dat al het licht verdwijnt. Noraly en Joost straalden zo erg dat de zon een snipperdag kon nemen. Liefde is een compleet dekselloze aangelegenheid.

Ik kan uren kijken naar een waterkoker waarvan de stekker niet in het stopcontact zit. En ik kan uren kijken naar Noraly Beyer en Joost Prinsen die samen de Noordzee zouden kunnen laten borrelen”.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden