null Beeld

James Worthy: “De coronacrisis pakte haar vleugels af, maar hij geeft ze weer terug”

James Worthy (40) is schrijver, journalist en columnist. Hij is getrouwd met Artie en vader van zoon James. Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend.

In de zomer van 2016 kwam haar droom uit. Van haar moeder kreeg ze een lange, blauwe sjaal die mooi bij haar stewardessenuniform paste. Ze vloog de wereld over, totdat de coronacrisis een paar maanden geleden haar vleugels afpakte. Haar droom werd wegbezuinigd. Zelfs Klaas Vaak vroeg faillissement aan.

Nu zit ze thuis. In de hoek van de huiskamer staat haar ingepakte koffer. Gewoon voor de zekerheid. Dit was een ideetje van haar man.

‘Toen ik klein was nam mijn vader me een keer mee naar het voetbalstadion. Hij zei dat ik mijn voetbalschoenen mee moest brengen. Gewoon voor de zekerheid. Misschien hadden alle profvoetballers wel buikgriep.'

‘En mocht je meedoen?’ vroeg ze.

‘Nee, maar daar ging het ook niet om. Het ging om het gevoel. Dichterbij meedoen ben ik nooit gekomen. Ik weet ook niets meer van die wedstrijd, omdat ik de hele tijd naar mijn voetbalschoenen zat te kijken. Ze lagen prachtig onder mijn stoeltje.’

‘Mijn vleugels liggen onder onze driezitsbank.’

Een week geleden kwam haar man thuis met een wereldbollamp. Hij zette het ding op de eettafel en liet de aarde hard draaien. Hij draaide zo ontiegelijk hard dat de oceanen zeeziek werden.

‘Naar dit land gaan we vandaag toe,’ zei hij, terwijl hij keek op welk land zijn wijsvinger was geland.

Vandaag zijn ze in Schotland. Hij heeft van twee theedoeken een kilt gemaakt en van een pollepel en een boodschappentas een doedelzak. Zij staat in de badkamer met een viltstift. Ze is het silhouet van het Loch Ness Monster op het douchegordijn aan het tekenen.

In de namiddag drinken ze whisky en praten ze over de Schotse literatuur. Het is een kort gesprek. Daarna kijken ze op YouTube naar een voetbalwedstrijd uit 1982. Celtic tegen Rangers. De regen komt met bakken uit de Schotse hemel. Een man die Murdo MacLeod heet scoort de winnende goal voor Celtic. Ze drinken nog meer whisky. Hij speelt het volkslied op zijn doedelzak.

In de avond koken ze samen een ongecompliceerd viergangendiner. Na het toetje dansen ze op de muziek van Wet Wet Wet.

‘I feel it in my fingers I feel it in my toes.’

De coronacrisis pakte haar vleugels af, maar hij geeft ze weer terug. Ze vliegen de wereld over in hun huiskamer. Ze bezoeken hoofdsteden en maken er samen hartsteden van.

‘Hoe laat vliegen we terug, schat?’ vraagt hij.

Ze heeft haar uniform al aangetrokken. De vrouw heeft haar vliegspullen nog. Haar leidinggevende heeft gezegd dat ze haar uniform en haar koffer pas na de coronacrisis hoeft in te leveren.

Een uur later loopt hij de huiskamer binnen. In het midden van de kamer staan drie klapstoelen opgesteld. Hij gaat bij het raam zitten en schuift een laptoptas onder de stoel die voor hem staat.

De vrouw gaat voor hem staan en wijst naar de twee nooduitgangen. De balkondeur en de stoppenkast.

De kat likt aan zijn buik in het gangpad.

‘Wie is dat?’ vraagt hij.

‘Dat is onze copiloot.’

De man doet zijn ogen dicht en als hij ze weer opent, is hij op Schiphol. Ze heeft een vliegveld van hun huiskamer gemaakt. Hij kijkt zijn ogen uit. Ze heeft zes placemats op de grond neergelegd en dit moet de loopband voorstellen. Mind your step.

Er staat geen rij bij de douane. Hij geeft zijn paspoort aan haar. Hoofdschuddend kijkt ze naar zijn pasfoto.

‘Wat komt u in Nederland doen, meneer?’

‘Ik kom hier voor de liefde.’

‘Maak dat de kat maar wijs. Wat komt u hier doen?’

‘Ik kom hier om in de wolken te zijn met jou.’

Ze slaat zijn paspoort dicht en zet met haar lippen een stempel op zijn voorhoofd.

Tekst: James Worthy. Foto: Ilja Keizer.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden