James Worthy Beeld Ilja Keizer
James WorthyBeeld Ilja Keizer

James Worthy: “Geluk is een lange trein en liefde zit maar in één wagon”

COLUMN

James Worthy (40) is schrijver, journalist en columnist. Hij is getrouwd met Artie en vader van James (7). Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend. Deze week schrijft hij over XXX.

Ik zit sinds kort op een datingsite voor zestigplussers. Niet omdat ik mijn vrouw wil verlaten voor een man in een mosgroene bodywarmer, maar gewoon omdat ik wil kijken of er nog een beetje leuke mannen voor mijn moeder zijn. Voor als de tijd rijp is natuurlijk. En als de tijd nooit rijp wordt, is dat ook prima. Geluk is een lange trein en liefde zit maar in één wagon. Liefde is veel, maar het is zeker niet alles. Als je in een andere wagon zit, kun je ook gelukkig worden. En toch ben ik een beetje research aan het doen naar mannen van boven de zestig.

Mannen boven de zestig

Ik kijk naar de profielfoto van Edo. Edo is 66 jaar oud en in de eerste zin van zijn tekst staat dat je hem wakker kunt maken voor kaasfondue. Ik vind dat lichtelijk verontrustende informatie, maar ik waardeer het ook. Als ik een tekst zou moeten schrijven voor op een datingsite, zou ik de meest verleidelijke zinnen schrijven. Mannen van boven de zestig doen dit dus overduidelijk niet. Mannen van boven de zestig zijn gewoon eerlijk. Take it or leave it. Je kunt Edo wakker maken voor kaasfondue en hij is dol op het renoveren van oude caravans. Dat is alles.

Ondoordacht

Op zijn profielfoto staat Edo op Schiphol. Hij zwaait naar iemand die op reis gaat. Edo gaat niet weg en toch staat hij op Schiphol. Alleen sterke mensen kunnen dat. Edo is ijzersterk. Hij is alleen naar Schiphol gekomen om iemand uit te zwaaien. Als je op de foto klikt, verschijnt er een tekst. “Ik hoef niet per se mee op reis, maar ik kom je sowieso uitzwaaien,” staat er. Dat vind ik jammer. Je hebt mannen die ondoordacht lief zijn en je hebt mannen die opzettelijk en met voorbedachten rade lief zijn. Zachtaardigheid verliest veel van haar waarde als het weloverwogen is. Een engel vliegt het mooist op de momenten dat hij eventjes is vergeten dat hij vleugels heeft.

Het volgende profiel is van Wilco. Wilco is 71 jaar oud en in de eerste zin van zijn tekst staat dat hij handig is. Ik vind dat lastig, grotendeels omdat ik het niet ben. Wij hadden laatst een lekkage in ons huis en toen kwam er dus een loodgieter langs. Mijn vrouw stond naast de loodgieter die half uit een keukenkastje hing en toen zei ze dit: “Ik heb echt veel respect voor mannen die handig zijn. Waar kom je nog een handige man tegen, weet je wel? Ik kom ze nooit meer tegen.” Ik zat aan de keukentafel een essay te schrijven over de rol van dieren in de Griekse mythologie toen ik de spreekwoordelijke schroevendraaier in mijn rug kreeg gedrukt. Ik ben niet handig. In feite heb ik alleen maar vingers. Sorry, Wilco.

Kevin is 68 jaar oud en dol op diepzeeduiken. Op de foto ziet Kevin er lief uit. Hij zit met een kleindochter in de zandbak. Hij ziet er echt heel lief uit, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik Kevin een lastige naam vind. Het is gewoon geen naam voor een man van 68, net als dat Jasper geen naam is voor een grote, gespierde hond.

Uitmuntende smaak

Met frisse tegenzin ga ik terug naar het profiel van Edo. De man die je wakker mag maken als je 300 gram Gruyère en 300 gram Emmentaler in een pannetje hebt gekukeld. Edo is ook dol op wielrennen en op schaatsen. Ik heb helemaal niets met wielrennen en schaatsen. Nee, dit gaat hem niet worden. De grootste hobby van Edo is ‘gezelligheid’. Zijn favoriete kleur is kreeft en zijn sterrenbeeld is lichtblauw. Lekker scherp, Edo! Zijn favoriete schrijvers zijn Tommy Wieringa, Maartje Wortel en James Worthy. Wacht eens even, die Edo heeft een uitmuntende smaak. Dit is een parel van een man. Edo woont niet in een huis, maar in een oester. Wat een leuke man is dit. En eerlijk is eerlijk, ‘gezelligheid’ is ook mijn allergrootste hobby.

Ik stuur een hartje naar Edo en zeg dat er een kans bestaat dat we hem misschien, als de tijd rijp is en de sterren goed staan, over twee jaar bellen. En dat er een kans bestaat dat we hem over drie jaar wakker maken met een soeppan vol gesmolten kaas. Maar we kunnen natuurlijk niets beloven.

Ik loop naar de boekenkast toe en kijk naar de rouwkaart van mijn vader. Ik wrijf met twee vingers over zijn voorhoofd. Niemand was zo handig als mijn vader. “Over een jaar of vijftig zijn we allemaal weer samen,” fluister ik tegen het karton. “Bouw jij maar alvast een huis voor ons, ouwe.”

Tekst: James Worthy. Foto: Ilja Keizer.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden