null Beeld

James Worthy: “Ook als de bal lek is, moet je door kunnen blijven voetballen”

James Worthy (40) is schrijver, journalist en columnist. Hij is getrouwd met Artie en vader van James (7). Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend.

Mijn buurjongen staat met zijn handen in zijn zakken in de tuin. Af en toe schopt hij een lekke voetbal tegen de deur van de schuur aan. De buurjongen is flink aan het groeien. Kinderen lijken twee keer zo snel te groeien als ze thuis zijn.

Sneller groeien

Ik zie dat ook aan mijn zoon. Hij groeit aanzienlijk sneller dan wanneer hij naar school gaat. Op school moet hij rekening houden met de andere kinderen. Als hij te snel groeit, voelen de andere kinderen zich misschien klein.

Somberheid is geen teamsport

“Heb je geen huiswerk?” vraag ik aan de buurjongen. Hij draait zich om. Zijn haar is lang en zijn sportschoenen zijn hagelwit.

“Kan dit ook een andere keer, buurman? Ik heb hier echt geen zin in. Laat me gewoon even in alle rust piekeren”, zegt hij. Zijn stem is zo zwaar dat het de weegschaal ontloopt.

“Laten we samen piekeren dan.”

“Mijn somberheid is geen teamsport, buurman.”

“Voor veel mensen is somberheid wel een teamsport. Er is zelfs een speciaal woord voor.”

“Welk woord dan?”

“Een huwelijk.”

Piekeren over huiswerk

“Haha, je bent zo’n sukkel buurman. Ik ben aan het piekeren over huiswerk. De leraar heeft ons een opdracht gegeven waar ik helemaal niets mee kan. We moeten een liefdesbrief schrijven. Hoe dan, weet je wel? Alles is momenteel zo lelijk. Heb je naar het nieuws gekeken? Genegenheid doet een winterslaap.”

“Dat is te makkelijk. Ga die grot binnen en maak een vuurtje.”

“Dat is makkelijk gezegd. Weet je hoe mijn dagen eruitzien? Ik maak huiswerk, ik game en ik kijk series op Netflix. Meer doe ik niet. Shit, ik heb al drie dagen niet gedoucht. Vind je het gek dat ik eventjes geen schoonheid meer kan zien?”

“Je hoeft het ook niet altijd te zien. Soms is voelen genoeg.”

Een verjaardagskaart van mijn vader

“Jij bent net zo zweverig als mijn vader.”

“Hoe gaat het met je pa?”

“Ik weet het niet, ik heb hem al twee jaar niet gezien. Hij heeft een yogaschool op Bali. Dat is alles wat ik weet. Hij hecht meer waarde aan het mediteren met wildvreemden dan aan zijn zoon. Ik kreeg dit jaar wel een verjaardagskaart van hem. Er zat een theezakje in met speciale thee. Even serieus. Ik werd 16 en kreeg thee van mijn vader. Wat kreeg jij van je vader toen je 16 werd?”

“Dat is niet belangrijk. Het vaderschap is geen wedstrijdje.”

“Dat zou het soms wel mogen zijn, buurman. Mijn vader zou zich best wat vaker mogen uitsloven. Een inhaalslag maken of zo. Hij ligt al jaren laatste.”

Een liefdesbrief aan de zoon

“Daar heb je je huiswerk al. Schrijf een liefdesbrief aan de zoon die je nog niet hebt. Hoe zou jij het doen?”

“Ik zou in ieder geval nooit genoegen nemen met die laatste plek. Ik ga voor het erepodium”, zegt de buurjongen.

“Dat is mooi, man. Dat is ook hoe ik het doe. Het vaderschap is af en toe het volkslied willen horen.”

Fitter en hongeriger

“Mag ik die gebruiken in mijn liefdesbrief?”

“Als je van me wint met voetbal”, zeg ik.

Ik laat de buurjongen winnen, althans ik maak mezelf wijs dat ik hem heb laten winnen, maar hij is gewoon jonger en fitter en hongeriger.

“Het komt door die bal. Ten eerste is dat ding lek en ten tweede is het geen officiële KNVB-bal. Ik ben andere ballen gewend”, zeg ik.

“Ook als de bal lek is, moet je door kunnen blijven voetballen. Dat is de kunst, buurman.”

Net zo zweverig als je vader

“Je klinkt nu net zo zweverig als je vader. Maar je hebt wel gelijk. Het is een goede zin. Mag ik die gebruiken in mijn column?”

“Alleen als je van me wint met voetbal”, zegt hij lachend.

Ik verlies weer. Totaal kansloos dit keer.

“Het komt door die thee van je vader. Die thee was echt speciaal”, zeg ik, terwijl ik als een astmatische naaktslak naar huis kruip.

Tekst: James Worthy. Foto: Ilja Keizer.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden