null Beeld

Jan Smit, Wilfred Genee en Arie Boomsma op vakantie!

Jan Smit (26) heeft deze zomer zijn vakantie geannuleerd, hij is meer weg dan thuis geweest dit jubileumjaar. Maar voor een reisje naar New York maken hij en zijn vrouw Liza altijd tijd. “Dat is ons cadeautje aan onszelf!’’

“Mijn favoriete vakantiebestemming is Sint Maarten, daar hoef ik geen seconde over na te denken. Liza en ik zijn er vorig jaar getrouwd. Samen met een groep van 45 familieleden en beste vrienden vlogen we ernaartoe. Acht maanden lang was alleen dit selecte gezelschap op de hoogte van onze trouwplannen en iedereen heeft zijn mond gehouden. Bij de ceremonie was dan ook niemand van de pers aanwezig. Dat je zo’n moment kunt vieren met alleen die mensen die jou een warm hart toedragen! Dat was de insteek en dat is gelukt. Onze running gag is nu dat we met deze groep iemand kunnen omleggen en dat niemand erachter komt. Alle gekheid op een stokje, het is een heel dierbaar gevoel als je mensen zo kunt vertrouwen. Het was de vakantie van ons leven.

Amerika is ook geweldig. Liza en ik zijn naar de Westkust geweest, vanuit San Francisco hebben we de hele kustlijn afgereden, via Hollywood Hills naar Los Angeles en Santa Monica Beach. Lekker met je ‘eigen’ auto in totale anonimiteit zonder strak schema onderweg zijn, het ultieme vakantiegevoel. Van daaruit zijn we naar New York gegaan. Liza en ik zijn verliefd op die stad. Vanaf ons hotel keken we uit op Central Park. Terwijl we ontbeten, zagen we de taxi’s rijden. Alsof je zelf in een film zit, geweldig! Er wordt wel gezegd dat alles kan in New York en dat gevoel krijg je er heel sterk. Elk jaar proberen we een paar dagen samen naar New York te gaan, dat is ons cadeautje aan onszelf. Lees verder in Libelle 32

Wilfred Genee (45) gaat deze zomer niet met vakantie. Zijn vrouw staat op het punt om te bevallen. Wat hem

betreft gaan ze komende winter met z’n viertjes naar Curaçao. “Dit eiland heeft voor ons een speciale betekenis.”

“Ik ben helemaal lijp van het Caribisch gebied, geen idee waarom. Mexico, de Dominicaanse Republiek, Bonaire… Ik vind de mentaliteit heel prettig, dat losse, overal muziek, mensen die geen haast hebben. Heerlijk! Maar ook de zon. Ik kan niet functioneren als ik niet een paar keer per jaar zon krijg. Dan loopt mijn accu steeds verder leeg. Als je me vraagt naar een dierbare vakantieherinnering, komen er meteen twee boven.

Op mijn achttiende ben ik twee maanden met mijn beste vriend naar Israël gegaan. Hij was er met zijn ouders op vakantie geweest en stelde voor om samen in een kibboets te gaan werken. Spannend! Voor het eerst zonder ouders op vakantie, voor het eerst vliegen. We hebben er niet alleen maar gewerkt, ook rondgereisd. Zo bijzonder om in een andere wereld terecht te komen en opgenomen te worden in zo’n kibboets-gemeenschap. Ik kijk erop terug als één lange vakantie. Eigenlijk wilden we er een jaar blijven, maar daar hebben onze ouders op heel slimme wijze een stokje voor gestoken. Onder het mom van: kom eerst even terug, dan praten we er nog eens over. Bij terugkomst bleek dat ze ons al hadden ingeschreven op de universiteit van Groningen en een appartement hadden geregeld. Lees verder in Libelle 32

null Beeld

Toen Arie Boomsma veertien jaar was, stonden de vakanties in het teken van avontuur en romantiek, maar inmiddels zoekt hij vooral rust. “Mijn telefoon gaat in de hotelkluis.”

“Iedere zomervakantie gingen we met het hele gezin kamperen. Dat deden we in twee delen, want we gingen ook altijd een week naar de familie van mijn moeder in Renesse. In de jaren zeventig had je daar in de duinen heel rustige campings met stacaravans. Wij bouwden hutten en struinden de bossen af.

Onze échte vakantie was in Frankrijk: Normandië, Bretagne, later ook de Drôme en de Ardèche: als er maar water was. We hadden niet veel geld, dus we reden vaak in een tweedehands auto, met de vouwwagen erachter en op het dak ook nog allemaal tassen. We leken wel een Marokkaanse familie op weg naar het zuiden.

Soms klapte de uitlaat of zaten we ineens zonder benzine, één keer bleef de claxon hangen en reden we uren toeterend door allerlei Franse dorpjes. Als we voorbij kwamen werd er geklapt. Rond mijn dertiende zaten we een keer op een wildcamping ergens aan een meer. Daar waren geen douches, maar mijn broers en ik staken ’s avonds met een surfplank en een vuilniszak met schone kleren het meer over naar de ‘gewone’ camping. Daar douchten we, deden we gel in ons haar en een geurtje op. En dan gingen we naar de campingdisco.

De terugreis deden we ook weer per surfplank, mijn ouders zetten een lichtje bij de tent zodat we richting hadden. Als ik daar nu op terugkijk, vind ik dat ze eigenlijk best veel vertrouwen in ons hadden.” Lees verder in Libelle 32 en lees meer over Arie Boomsma

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden