null Beeld

Jannie (44) is hartpatiënt: “Ik was gewoon een beetje benauwd”

Veel mensen denken dat hart- en vaatziekten vooral voorkomen bij mannen. Terwijl in Nederland naar schatting meer dan 500.000 vrouwen leven met een hart- of vaatziekte. Ook Jannie (44) is hartpatiënt. “Het was kantje boord.”

Elselien van Dieren

In Libelle’s rubriek 'De dag nadat…' vertelt Jannie haar verhaal:

“Hier lig ik dan. Nog maar 27 en vannacht gedotterd, omdat 2 van mijn 3 kransvaten dichtzaten. De woorden van de arts die later aan mijn bed verschijnt, komen stevig aan: ‘Als je dit al op zo’n jonge leeftijd hebt, dan zul je nog vaak in het ziekenhuis terugkomen.’ Ik ben nu officieel hartpatiënt, dreunt het in mijn hoofd."

Een beetje benauwd

"De afgelopen 2 weken heb ik die boodschap zorgvuldig genegeerd. Er was heus niets aan de hand, ik was gewoon een beetje benauwd op vakantie. En de artsen hielden me toch in de gaten? Al vanaf het overlijden van mijn vader op zijn 36ste weet ik dat ik erfelijk belast ben met een te hoog cholesterolgehalte en daar slik ik vanaf mijn 11e iedere dag braaf van die vieze poeders voor. De vriendin met wie ik op vakantie was, hield echter vol. Ik móest me laten onderzoeken. De huisarts stuurde me meteen door naar de cardioloog. Om daar te horen dat het écht kantje boord was. Niet veel later werd ik per ambulance naar een gespecialiseerd ziekenhuis vervoerd om gekatheteriseerd en gedotterd te worden."

LEES OOK: EEN HANDDRUK KAN KANS OP HARTAANVAL VOORSPELLEN

Een zaal vol oude mensen

"Het is al half 3 als ik een hand door mijn haren voel strijken. Ik zie het bezorgde gezicht van mijn hartsvriendin en ik begin weer te huilen. Ineens realiseer ik me hoe goed ze gehandeld heeft. Ik bedank haar. En ik voel hoe mijn stoere gedrag plaatsmaakt voor angst. Hoe zal mijn toekomst eruitzien? Zal ik mijn vader achterna gaan? Als mijn vriendin weg is en mijn bloeddruk en wond voor de zoveelste keer worden gecontroleerd, kijk ik de zaal rond. Een zaal vol oude mensen. Ik hoor hier niet tussen, maar tegelijkertijd vraag ik me af of ik ooit zelf zo oud zal worden."

Bezorgdheid

"Dan wordt onverwacht mijn moeder door mijn zus de zaal binnengereden in haar rolstoel. Ik heb haar al weken niet gezien. Haar ge­zondheidssituatie liet het niet meer toe. Maar nu zit ze hier aan mijn bed. De bezorgdheid is van haar gezicht te lezen, maar ze houdt zich kranig. We knuffe­len. We kletsen en ik voel hoe moe en gespannen ik ben. Ik moet slapen, maar ik kan me er niet aan overgeven. Ik hoor hoe mijn zus om valium vraagt bij de verpleging. Zie hoe de zomeravond buiten rood kleurt en hoe mijn moeder mijn hand vast blijft houden."

LEES OOK: HARTSTICHTING SLAAT ALARM: KLACHTEN VAAK AANGEZIEN VOOR OVERGANGSKWAALTJES

Onzekere toekomst

"Ik val uiteindelijk toch in slaap. Nog onwetend over wat me te wachten staat in de jaren die volgen. Binnen een paar maanden zal ik hier weer gedotterd worden, nadat ik ’s nachts ernstig benauwd word. Ik zal mijn geliefde werk moeten verruilen voor een baan als doktersassistente. Ik zal met angst en beven de 36 jaar van mijn vader passeren, mijn moeder verliezen en nog een hersenbloeding krijgen. Het moederschap zal niet voor me weggelegd zijn. Ik zal me uiteindelijk neerleggen bij het feit dat ik hart­patiënt ben, met dagelijks 7 verschillende medicijnen, en door een zo gezond mogelijke leefstijl mijn draai wel weer vinden.”

BEKIJK OOK DEZE VIDEO: 'In de wachtkamer' is een programma van Libelle TV, waarin vrouwen met een (vaak ernstige) ziekte hun persoonlijke verhaal vertellen. In deze aflevering: Sharon.

LEES OOK:

De beste artikelen van Libelle ontvangen in je mailbox? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Interview: Denise Hoogland (2012). Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden