Gedrogeerd Beeld Libelle
GedrogeerdBeeld Libelle

PREMIUMWaarom heb ik toen niets gezegd?

Jolanda (59): “Mijn partner drogeerde me jarenlang met GHB”

Grensoverschrijdend gedrag is - helaas - van alle tijden en daarom iets waar we het over moeten blijven hebben. Als les voor daders, als steun voor slachtoffers. Omdat victim blaming écht moet stoppen. In de wekelijkse rubriek ‘Waarom heb ik toen niets gezegd?’ delen lezeressen grensoverschrijdende situaties waarin ze verstijfden. Deze week Jolanda (59), die door haar partner jarenlang werd gedrogeerd met GHB.

Eva BredaLibelle

“‘Wat is dit nou weer?’, ik duw mijn bierglas onder de neus van mijn vriend Lars. Onderin het lege glas ligt een plastic-achtig hulsel, leeg. Lars haalt zijn schouders op en zegt ongeïnteresseerd: ‘Ik weet niet wat het is.’ Ik wil hem geloven, maar mijn onderbuikgevoel zegt iets anders. Het is alsof mijn hoofd langzaam alle open eindjes aan elkaar verbindt. De talloze keren dat ik eerder zo’n transparant frommeltje in mijn glas vond voelde ik al dat het foute boel was, maar probeerde mijn rationele brein het weg te wuiven. Maar nu het wéér gebeurt als ik bij Lars ben, kan ik mijn gevoel niet langer ontkennen. Hij zal toch niet iets in mijn drinken doen? Mijn hoofd draait overuren, maar ik durf niets te zeggen. Het idee is te absurd om uit te spreken.

Dikke motor, gladde kop

Toen ik Lars’ profiel na mijn scheiding op een datingsite tegenkwam, vond ik hem een macho: dikke motor, gladde kop. Toch viel ik als een blok voor hem toen ik hem een paar keer tegenkwam in een muziekcafé. Hij had een vlotte babbel en was galant. Toen we elkaar tijdens de feestelijke Vestingsdagen in de stad tegenkwamen en hij me vroeg om bij hem thuis samen nog wat te drinken, was ik om. Normaal word ik nooit zo snel verliefd op iemand, maar in no time ontwikkelde ik warme gevoelens voor Lars. Hij was een leuke vent, een stoere zeilmaker, maar niet per se heel interessant of intelligent. Toch wilde ik continu bij hem zijn. Wat was het toch, dat me zó naar hem toe trok?

Verslaafd aan hem

Lars had eigenaardige kanten. In de vijf jaar dat we een LAT-relatie hadden, kon hij soms plotseling heel naar doen. ‘Je bent m’n vriendin niet’, zei hij dan, ‘maar gewoon een meid die ik uit de kroeg heb opgepikt.’ Normaal zou ik niet vallen voor iemand die zo lullig tegen me deed, maar op de een of andere manier was ik niet bij hem weg te slaan. Het lijkt wel alsof hij me op afstand bestuurt, dacht ik wel eens als ik weer naar hem snakte. Ik was verslaafd aan hem.

Tintelende handen

In de periode dat ik een relatie had met Lars, voelde ik me vreemd. Mijn handen tintelden vaak als ik bij hem was. Ik herinner me hoe ik geregeld met mijn ene hand tegen mijn andere aan sloeg om een beetje gevoel in mijn hand terug te krijgen. Ook voelde ik me in die periode extreem vermoeid. Ik viel zelfs eens, na een bezoekje aan hem, achter het stuur in slaap. Ik schrok me rot toen de banden van mijn auto van de snelweg raakten en me wakker trilden. Regelmatig viel ik zomaar in slaap bij Lars. Uren later werd ik dan wakker, soms met pijn in mijn buik en twee keer zelfs met een blauwe plek.

Als ik het zo zeg klinkt het allemaal te vreemd voor woorden, maar ik rationaliseerde alles weg. Ik was gewoon moe, overwerkt, mijn hand sliep, ik had verkeerd gelegen, gewoon buikpijn, noem maar op. Soms is de realiteit zo absurd dat je het niet wilt en kunt zien.

Gedrogeerd met GHB

Toen ik dat lege hulsel in mijn glas in de kroeg vond, kon ik het niet langer ontkennen. Al die keren dat ik zoiets aantrof in mijn glas bij Lars thuis, probeerde ik mezelf nog te laten geloven dat er iets in was gevallen. Maar toen ik hetzelfde tegenkwam op een andere plek, móést ik wel verder kijken. De enige constante factor was Lars. Ik ben gaan Googelen en rondvragen en mijn mond viel open. Warme gevoelens voor iemand, tintelende handen, moeheid, buiten westen raken: het hoorde allemaal bij GHB-gebruik. GHB is een extreem verslavende drug die in hoge dosering wordt gebruikt om mensen seksueel te misbruiken, omdat het lui én opgewonden maakt. Lars en ik hadden inderdaad een heel vurig seksleven. En alle andere symptomen klopten ook.

Vijf jaar gedrogeerd

Er vielen zo veel puzzelstukjes op hun plaats, dat ik niet langer kon twijfelen. Het feit dat hij altijd mijn drankjes wilde klaarmaken en daarin extreem veel siroop gebruikte, begreep ik ineens toen ik las dat GHB zoutig smaakt. Ik werd doodsbang. Deze man was niet goed. Al vijf jaar gaf hij me verdovende middelen om mijn verliefdheid te stimuleren en misschien zelfs om dingen met me te doen als ik sliep. Waartoe was hij nog meer in staat?

Wat deed hij als ik sliep?

Ik durfde niet bij hem weg te gaan. Nog twee weken ben ik gebleven, zonder een woord hierover te zeggen. Ik keek met andere ogen naar hem. Ik durfde niet meer bij hem thuis af te spreken en niets meer van hem te drinken. Toen het moment zich aandiende dat ik bij hem was en weer zou blijven slapen, voelde ik paniek opkomen. Wat zou hij vannacht allemaal met me doen als ik sliep? Zou hij me weer iets toedienen? Wat als hij me per ongeluk een overdosis zou geven? Als dit zo doorging, zou dat mijn dood betekenen. Weggaan was heel eng, maar blijven misschien nog enger, zag ik plotseling in. ‘Ik ga’, zei ik zo kalm mogelijk. Ik liep linea recta de deur uit. ‘Waarom nou?’, riep Lars me verbaasd na. Het antwoord heeft hij nooit gekregen.

Andere slachtoffers

Ik vind het bizar dat ik zo lang heb gewacht met iets te zeggen. De vijf jaar dat we samen waren, heb ik zo veel signalen genegeerd. En zelfs toen ik het ontdekte, heb ik mijn mond gehouden. Wel heb ik destijds aangifte gedaan bij de politie. Daarmee wordt niets gedaan tot er meer aangiftes komen. Ik hoop dat andere slachtoffers zich in dit verhaal herkennen en ook aangifte doen om deze man te stoppen.

Afkickverschijnselen en trauma

Het is nu een aantal jaar geleden dat ik bij Lars wegging, maar nog altijd kamp ik met de gevolgen van het drogeren. Niet alleen was ik vijf jaar lang ongewild verslaafd en moest ik afkicken, met alle afkickverschijnselen en slapeloosheid van dien. Ook kamp ik met een soort trauma. ’s Nachts schrik ik soms wakker als ik over Lars heb gedroomd. Dan herinner ik me ineens weer vreemde opmerkingen uit het verleden. Zoals die keer in het begin van onze relatie, toen hij me vroeg hoeveel ik woog. Dat was natuurlijk om te kunnen inschatten welke dosering ik moest krijgen! Hij is zo gewiekst te werk gegaan, ik ril ervan.

Laatst had ik een wandeldate met een man, we spraken af op een parkeerplaats en hij had een fles cola en twee glazen mee. ‘Je hebt toch niets in de fles gedaan?’ zei ik bang. ‘Waar zie je me voor aan?’ was zijn reactie. Ik snap het, het is absurd om zoiets te horen. Maar ik vind het moeilijk weer te vertrouwen.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden