null Beeld

José (38): ”Ze vond dat wij onze kinderen geen goede start gaven”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend. Marg, een goede vriendin én buurvrouw van José, gedroeg zich na een tijdje anders.

Online redactie Libelle

José (38): ''We kwamen in dezelfde week in de nieuwbouwwijk wonen. Allebei niet getrouwd, allebei aan het begin van een nieuw leven.''

Steun

''Onze mannen hielpen elkaar al gauw met klussen, en Marg en ik zaten als we even tijd hadden aan de koffie. We hadden allebei een baan, maar in de eerste zomer dat we naast elkaar woonden, waren de avonden lang en warm en zaten we tot laat bij elkaar in de tuin. We kregen kort na elkaar onze kinderen, en toen leunden we helemaal op elkaar. Want onze familie woonde een behoorlijk eind van ons vandaan en een beetje steun konden we wel gebruiken. Ik was blij met dat huis in die wijk, met bomen in de straten en een voor- en achtertuin, Marg was dat ook de eerste jaren, dat weet ik zeker. Maar ze veranderde.''

Een mooier huis

''Het begon met opmerkingen over de buurt en over de huizen, die ze klein en gehorig vond. Ze zou wel weg willen, zei ze. Naar een mooier huis. Ze had een wijk op het oog met twee-onder-een-kapwoningen en grote tuinen. Haar man ging erin mee. Omdat hij niet genoeg verdiende voor de plannen van Marg ging hij er steeds meer bij klussen. Hij was geen avond en geen zaterdag meer vrij, op zondag was hij te moe om nog tot iets te komen.''

''ZE HIELD NIET OP MET ZEGGEN HOE GOED HET WAS DAT ZE UIT ONZE BUURT VERTROK''

Verandering

''De gezelligheid verdween en onze vriendschap veranderde, want het is niet leuk om met iemand om te gaan die alles afkat waar je zelf tevreden mee bent. We zagen elkaar minder en samen koffiedrinken was er bijna nooit meer bij. Op een dag vertelde ze triomfantelijk dat het was gelukt met hun twee-onder-een-kap. Ze hield niet op met zeggen hoe goed het was dat ze uit deze buurt vertrokken, weg uit dat kleine huis en weg bij scholen die heel wat minder waren dan de scholen in haar nieuwe buurt.''

Zonder afscheid

''Ze was blij dat ze haar kinderen een goede start in hun leven kon geven. Toen knapte er iets in mij, want wat ze eigenlijk zei was dat wij onze kinderen geen goede start gaven door hier te blijven wonen. Ik ben geen ruziemaker, maar die middag heb ik haar verteld wat ik van haar dacht. We hebben daarna nooit meer met elkaar gepraat en ze zijn verhuisd zonder afscheid te nemen. Ik hoop dat haar nieuwe leven is geworden wat ze ervan verwachtte. Zelf ben ik gelukkig in dat kleine huis waarin we nog steeds wonen.''

LEES OOK:

Interview: Tineke Beishuizen. Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden