null Beeld

column

José: “Nederland is het knulletje met dat ego, dat het altijd beter weet, maar niks voor elkaar bokst”

José Rozenbroek

Bladenmaker en journalist José Rozenbroek is een nieuwsjunk. Elke week schrijft ze voor Libelle een column over wat haar opvalt en waarover ze zich opwindt.

Toen ik een kind was, vond ik iedereen die geen Nederlands sprak, zielig. Ik kon me niet voorstellen dat een Frans kind met net zoveel gemak Frans sprak of een Engels kind Engels als ik mijn moerstaal. Nederland was het centrum van de wereld en ik was daar weer het stralend middelpunt van.

Vierde plek in de ranglijst

Inmiddels weet ik beter. Nederland is maar een klein landje, een stip op de planeet, en ik slechts een nietige zandkorrel. Een nietige zandkorrel met desalniettemin een behoorlijk groot ego, die zich kan druk maken over deadlines die gehaald moeten worden en vrouwen met bakfietsen die het fietspad versperren. Om dergelijke onbenullige zaken te relativeren denk ik graag aan mijn sterfbed: ik weet nog niet precies hoe ik dan zal reflecteren op mijn leven, maar dat ik dan niet spijtig zal terugdenken aan die gemiste deadline of dat conflict met die bakfietsmoeder, dát weet ik wel zeker. Niet alleen ik, ook Nederland heeft een behoorlijk ego. Dat is deels terecht, voor zo’n klein landje doen we het op economisch vlak onwaarschijnlijk goed. Na de Verenigde staten zijn wij de grootste voedselexporteur van de wereld (met alle gevolgen voor het milieu en de biodiversiteit, dat dan weer wel) en met een gemiddeld netto-vermogen van bijna 129.000 euro per persoon staan we op de vierde plek in de ranglijst van rijkste landen op aarde.

Eigenwijze jongetje van de klas

Op andere fronten past ons nederigheid. Een groot deel van de Nederlandse vrouwen kan nog steeds niet zelf haar broek ophouden. De kloof tussen arm en rijk wordt almaar breder. Ons onderwijs is hard en discriminerend voor kinderen van laagopgeleiden. En, wat de coronacrisis duidelijk maakt: we doen wel parmantig, maar van crisismanagement bakken we niks. We sukkelden al vaker achteraan, en ook nu het gaat om het zetten van boosterprikken zijn we het sloomste land van Europa. Hoe is dat in vredesnaam mogelijk, denk je dan. In een land met zo veel hoogopgeleide mensen, met zo’n infrastructuur, met zo veel rijkdom, met miljoenen vaccinaties in de ijskast van het RIVM? In de krant lees ik een reconstructie van ons treuzelend beleid en daaruit blijkt glashelder: we zijn gewoon het eigenwijste jongetje van de klas. We zijn dat knulletje dat het beter weet dan wie dan ook, maar dat ondertussen niks voor elkaar weet te boksen

Eens ordinair afkijken

Beginnen Israël, Het Verenigd Koninkrijk en zelfs België met het tijdig voorbereiden van een dergelijke grootscheepse prikoperatie, wij trappen op de rem. Waar andere landen versnellen, kijken wij het nog een paar weken aan, want dan zijn we ‘precies op tijd’. In de woorden van een hoogleraar economie van de volksgezondheid: ‘Nederland probeert altijd slimmer te zijn dan alle anderen.’ Als we daar nou eens mee ophouden? Niet meer in de voorste bank met dat vingertje en die neus omhoog, maar gewoon eens ordinair afkijken, bijvoorbeeld bij de buurjongen, die zogenaamd domme Belg, die op tijd is begonnen met zijn huiswerk en al ruim een miljoen prikken heeft gezet. En bewonderend aan hem vragen: hoe heb jij dat gefixt?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden