null Beeld

Judith: “Het gaat erom dat je met jezelf door een deur kunt”

Er kwam een einde aan haar relatie en daarna kreeg ze ook nog een burn-out. Op dat moment besefte Judith (40) dat ze een leven leidde dat helemaal niet bij haar paste.

Online redactie Libelle

“Een paar jaar geleden had ik alles: een lieve vriendin, een prachtig huis en een superleuke baan. Dat ik me zelf helemaal niet zo gelukkig voelde, verdrong ik."

Grote leegte

"Als je voor de buitenwereld je leven zo goed op orde hebt, is het heel moeilijk om bij je geliefde, je vrienden en collega’s aan de bel te trekken en te zeggen dat het eigenlijk niet zo goed met je gaat. Diep vanbinnen voelde het alsof er een grote leegte in me zat. Tegenover anderen was ik altijd vrolijk, alleen kostte het me veel energie om zo vrolijk te doen."

Robot

"Ik greep naar eten, iets te veel alcohol en zo veel mogelijk afleiding om me niet te hoeven bezighouden met mijn gevoel. Ik was niet blij met wie ik was: het voelde als één groot bedrog. Daar sprak ik niet over, in plaats daarvan trok ik me terug. Mijn vriendin en ik waren al twaalf jaar bij elkaar. Zij was en is de liefde van mijn leven, maar door mijn houding ontstond er een afstand tussen ons. We raakten steeds verder van elkaar verwijderd. ‘Misschien moeten we een tijdje uit elkaar gaan’, zei ze op een dag. Ik reageerde als een soort robot. ‘Oké, prima, dan zoek ik een ander huis’, antwoordde ik. Meer niet. Ik voelde gewoon niets meer.”

CORINE: ''IK HEB ME IN LANGE TIJD NIET ZO LICHT GEVOELD''

Lamgeslagen

“Als kind wilde ik altijd al lief, sterk en vrolijk zijn. Ik doe het wel, was mijn uitgangspunt. Ik was voortdurend bezig om het iedereen zo veel mogelijk naar de zin te maken. Toen mijn relatie eindigde, voelde ik me lamgeslagen en ik schaamde me voor mijn gedrag, mijn fouten, alles. Ik had zo lang de schijn opgehouden maar nu mijn relatie over was, was het duidelijk voor iedereen dat ik niet de succesvolle Judith was die ik altijd had gepretendeerd te zijn. Alleen was dat voor mij een teken dat ik nóg beter mijn best moest doen in mijn rol voor de buitenwereld."

Zo ver moest het komen

"Ik weet nog dat ik op een maandag een speech gaf voor een paar honderd mensen. Dat ging prima, en aan het publiek merkte ik dat ze mijn verhaal leuk vonden. De dag daarna werd ik wakker met een fluittoon in mijn oren en voelde ik me totaal uitgeput. Ik kon niks meer, behalve huilen en slapen en nog meer huilen en weer slapen. Ik wist: zo ver moest het dus kennelijk met mij komen om in te zien dat ik echt hulp nodig had.”

De leegte bleef

“Sinds mijn studietijd deed ik weleens aan yoga en meditatie. Toen ik helemaal aan de grond zat met een burn-out ben ik me er echt in gaan verdiepen. Ik deed aan yoga, ging in therapie en krabbelde op. Na vier maanden was ik weer aan het werk. Alles liep goed, maar de leegte in mij bleef. Ik hield me aan alle regeltjes en adviezen om in balans te blijven maar dat was niet de oplossing. Alles was nog steeds hetzelfde, maar ik niet meer."

''VRIENDINNEN VINDEN ME ALLEEN MAAR LEUKER, OMDAT IK AUTHENTIEKER BEN''

Een sabbatical

"Ik wilde écht loskomen van alles om uit te vogelen wat ik nou eigenlijk wilde en wat voor mij belangrijk is in het leven. ‘Waarom ga je er niet tussenuit?’, zei mijn baas. Op dat moment besloot ik: ik neem een sabbatical, zeg mijn huis op en geef zo veel mogelijk spullen weg. Zodra ik die beslissing nam, was het net alsof er vleugels uit mijn rug groeiden en het leven veel lichter werd. Eindelijk voelde ik me vrij. Ik kon nu onderzoeken wat ik wilde doen met mijn leven en het ook gaan doen.”

Dingen van me af schrijven

“Ik bezocht vrienden in Colorado en nam de tijd om dingen van me af te schrijven. Ik genoot van de natuur, de blokhut waarin ik zat en het heerlijke gevoel als ik eropuit trok. Daarna ging ik naar Afrika om de Kilimanjaro te beklimmen: iets wat ik altijd had willen doen. En tot slot vertrok ik voor een maand naar India om een yoga teacher-training te volgen."

Zijn wie je bent

"Opeens zat ik een maand lang, dertien uur per dag yoga- en meditatieoefeningen te doen. Ik merkte dat mijn hoofd leeg werd en niet meer overliep van stress en negatieve gedachtes over mezelf. Maar ik leerde vooral te kijken naar waar het om gaat in het leven. Het gaat er niet om dat je alles perfect doet. Het gaat erom dat je met jezelf door een deur kunt. Dat je keuzes maakt die bij jou passen en dat je mag zijn wie je bent, met je leuke en minder leuke kanten.”

TERMINAAL ZIEKE 90-JARIGE PAKT HAAR BEIZEN EN GAAT OP WERELDREIS

Geen razende tornado meer

“De Judith die ik was, kan ik het beste vergelijken met een waterlelie. Mijn hoofd stak boven het water uit en ik lachte naar de wereld. Onder water stond ik in de modder. Ik voelde geen vaste grond onder mijn voeten en mijn gevoel was volledig uitgeschakeld. Dat ik zó met mezelf geconfronteerd werd doordat ik mijn vriendin kwijtraakte en mijn werk losliet, heeft me ook veel gebracht. Ik ben niet meer die razende tornado die ik altijd was, ik ben nu meer ontspannen. Vriendschappen zijn alleen maar hechter geworden. Ik hoef van mezelf niet meer die Judith te zijn die altijd het perfecte kaartje stuurt of overal ja op zegt. Vriendinnen vinden me alleen maar leuker. Leuker, omdat ik authentieker ben."

Blij met wie ik ben

"Natuurlijk benauwt dit nieuwe leven me soms nog wel. Ik ben nu veertig, heb geen relatie en geen kinderen. Een tijd lang had ik geen eigen huis, en waar het heengaat met mijn carrière weet ik ook niet. Of mijn geliefde en ik ooit weer bij elkaar komen: ook dat zal de tijd moeten leren. Ik ben in ieder geval blij dat we nog steeds betrokken zijn bij elkaars leven. En ik weet dat ik nooit meer weg zal rennen voor mezelf. Eindelijk ben ik blij met wie ik ben.”

Heb jij dit ook meegemaakt? Mail jouw verhaal naar onlineredactie@libelle.nl

Interview: Laura van der Meer

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden