Juul Beeld Libelle
JuulBeeld Libelle

Juul: “Het personeel barst nog net niet in tranen uit van dankbaarheid dat we ze met een bezoek vereren”

Juul is met haar kersverse echtgenoot Aaron en hond Willem net naar Amsterdam verhuisd. Haar zoon Jan woont op zichzelf.

Els RozenbroekLibelle

Els Rozenbroek schreef jarenlang ‘Het dagboek van Juul’ voor Libelle, dat deels gebaseerd was op haar eigen leven. Els is op 30 augustus 2022 overleden aan de gevolgen van kanker.

Daar zijn we weer

Met Aaron, zoon Jan en zijn vriendin Fleur loop ik door Villa ArenA, het grootste woonwinkelcentrum van Nederland. Als de minister-president met een grote glimlach beweert dat het heus goed komt met onze economie moet ik altijd aan de winkeliers in deze woonmall denken. Want wat moet het treurig zijn om in een prachtige winkel te werken, waar zo weinig klanten komen. En ik kan het weten, want ik kom er voor de derde keer in vijf jaar een keuken kopen. De eerste vijftig jaar van mijn leven kon ik me daar niets bij voorstellen: een nieuwe keuken, dat was een krankzinnige luxe die was weggelegd voor heel erg rijke en heel erg verwende mensen. Ik deed het gewoon met de keuken die ik aantrof als ik weer eens naar een ander huis verhuisde. Geen haar op mijn hoofd die één gedachte wijdde aan aanrechtbladen en de voor- en nadelen van inductiekoken.

Plus zeven kippen

En toen kreeg ik in mijn vorige huis zo’n lekkage dat er schimmel in de kastjes groeide. Er moest een nieuwe keuken komen en gelukkig wilde de verzekering die betalen. In Aarons flat was de keuken zo oud dat er een breekijzer aan te pas moest kopen om een keukenkastje open te wrikken. Dat was keuken twee. En nu wonen Jan en Fleur in een huis met een keuken waar je nog geen ei kunt koken, zo klein is-ie. En daarom lopen we op deze mooie vrijdagmiddag door de uitgestorven Villa ArenA. Dat er geen klanten zijn, heeft één groot voordeel: we worden in elke winkel hartelijk ontvangen. Het personeel barst nog net niet in tranen uit van dankbaarheid dat we ze met een bezoek vereren. Inmiddels ben ik zo geroutineerd dat ik helemaal geen hulp meer nodig heb. Als het moet, kies ik zonder hulp het ideale aanrechtblad, het mooiste frontje en een oven waarin je tegelijkertijd een taart, een koe en zeven kippen kunt bereiden. Ha, als het moet zet ik de kastjes met twee vingers in de neus in elkaar.

Gek van geluk

In een van de vele keukenwinkels staat bij de ingang een roze keuken. En met roze bedoel ik knalroze. Roze kastjes, roze koelkast, roze laatjes. Barbie zou helemaal gek worden van geluk als ze hem zag. Net als Fleur, want die is ook nogal van die kleur. “Zullen ze ook roze pannen hebben?”, giechelt Fleur. “En een roze fluitketel? En een roze broodrooster en keukenmachine?” We besluiten ter plekke dat het deze keuken zal worden. “En dan krijg je van mij een roze sinaasappelpers”, beloof ik. “En een roze broodtrommel.” We hangen slap van het lachen over het roze aanrechtblad. “Waar zijn Jan en Aaron?” vraag ik. “Ik weet zeker dat Jan ook verliefd wordt op deze keuken. Echt iets voor hem.” Dan hoor ik een bekende kuch. Drie meter verderop staan Jan en Aaron. Ze schudden meewarig hun hoofd, draaien zich om en lopen verder de winkel in. Fleur en ik kijken elkaar aan. “Ik vrees dat de heren roze niet zo gezellig vinden”, zegt Fleur. “Hè, wat jammer. Ik wilde net aan mijn moeder vragen of ze roze gordijnen wil naaien.” We lopen de mannen achterna. Ze staan voor een donkergrijze keuken. Prachtig en zeer verantwoord. Maar dat kunnen we opvrolijken met accessoires. Want die roze broodtrommel en fluitketel, die komen er. Daar hebben mannen gelukkig geen enkele inspraak in.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden