Juul Beeld Libelle
JuulBeeld Libelle

Juul: “Lieve Libelle-vrouwen, dit wordt mijn laatste Juul”

Met pijn in ons hart nemen we afscheid van Juul. Bedankt Juul, voor je ontwapenende eerlijkheid, je humor en prachtige verhalen van de afgelopen veertien jaar.

Els RozenbroekLibelle

Els Rozenbroek schreef jarenlang ‘Het dagboek van Juul’ voor Libelle, dat deels gebaseerd was op haar eigen leven. Els is op 30 augustus 2022 overleden aan de gevolgen van kanker.

Dit is mijn afscheid

Lieve Libelle-vrouwen, dit wordt mijn laatste Juul. Ik tril een beetje nu ik dit opschrijf. Want het is me nogal wat: afscheid nemen van één van de leukste dingen die ik heb mogen doen de laatste veertien jaar. Mijn eerste Juul-afleveringen gingen vooral over Jan, mijn lieve en o zo lastige puberzoon die ik in mijn eentje opvoedde. En over het hospice waar ik twee jaar met zo veel plezier heb gewerkt. Toen kwam Arthur in mijn leven, mijn Fransman met wie ik jaren getrouwd ben geweest. Tot hij het niet meer uithield in Nederland – en ik niet meer met hem. Tussen de bedrijven door kreeg ik een paar keer een longembolie en als klap op de vuurpijl slokdarmkanker. Die tumor werd godzijdank ruim op tijd ontdekt – ik werd geopereerd door professor Bergman, de knapste dokter van Nederland (elke keer als ik hem zie, werp ik een blik naar beneden. Niet te geloven wat voor mooie schoenen die man heeft. Alleen daarom vertrouw ik hem al volkomen, hoewel ik best wil toegeven dat schoenen nou niet echt een criterium zijn).

Aaron, Willem & Davka

En toen kwam Aaron in mijn leven, de man met wie ik nu vijf jaar samen ben. Hij draagt afschuwelijke schoenen, maat 49, maar wat is-ie lief en leuk. Elke ochtend ben ik blij hem te zien, elke avond kruip ik intens gelukkig tegen hem aan. Aaron drinkt niet, is zorgzaam en van het vroeg naar bed gaan. Ik drink whisky, ben totaal niet attent en ga alleen onder bedreiging naar bed. Absolute tegenpolen, dus. Maar wat hebben we het fijn. We lachen om Willem, onze Welsh Springer Spaniël, die al een grijze snuit krijgt. We rouwen nog altijd om Davka, onze lieve, stapelgekke, ontzettend lelijke, altijd blije boxer-pup, van wie we veel te vroeg afscheid moesten nemen. Zoon Jan is inmiddels een volwassen man. Hij is schilder geworden. Niet à la Picasso of Rembrandt, maar huisschilder. Elke ochtend heel vroeg op en keihard werken. Als ik hem zie, word ik meteen blij. Niet te geloven hoeveel je kunt houden van een kind dat twee koppen boven je uitsteekt en zijn armen heeft versierd met twee enorme tattoos.

Dank voor alles

Lieve Libelle-vrouwen, wat hebben we een plezier gehad al die jaren. Wat was het leuk jullie te zien op de Libelle Zomerweek. Wat hebben jullie me veel lieve mails, brieven en kaarten geschreven. In goede en slechte tijden – jullie lieten van je horen en dat heb ik ontzettend gewaardeerd. Ik was tien toen ik mijn eerste Libelle verslond. Ik weet het nog precies: op de cover stond Twiggy. Nu ben ik 59 en neem ik afscheid als Juul. Mijn echte naam – ik kan het nu wel vertellen – is Els Rozenbroek. Lieve Libelle-vrouwen, wat heb ik het een eer gevonden veertien jaar deel uit te maken van jullie leven. Dank voor alles, dikke kus, tot ziens.

De naam Juul is gefingeerd.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden