null Beeld

Kati: Ouder worden met hindernissen

Ouder worden met hindernissen.
Wij vrouwen hebben het zwaar. Heel zwaar. Als we in rond de 45/50 jaar zijn komen we in de menopauze. Als we pech hebben nog eerder. We krijgen urine verlies, want dat hoort bij de overgang.
We zakken uit, ja dames laten we het beestje maar bij de naam noemen. We krijgen hangbillen, hangtieten, hangbuik, hangwangen, hangende oogleden, wallen. Noem het allemaal maar op. Als we een beetje pech hebben, komen onze kinderen tegelijkertijd in de puberteit en vliegen de hormonale spanningen dus in het rond. En als het nog meer tegenzit, komt manlief net in de penopauze en krijgt de kolder in zijn kop. Hij moet een motor, of een andere, snellere auto. Gaat chatten en wil ineens meer en andere (lees: hippere) kleren. Of nog erger,kijkt tegen onze hangbuik aan en wordt verliefd op een jonge blom die nog niet is gaan hangen en nog strak in het vel zit.
Want dames, mannen worden knapper naarmate ze ouder worden. En dan lusten ze wel een jong blaadje zo schijnt het.
Maar o wee, als wij vrouwen een oogje krijgen op een jonger exemplaar van het mannelijk geslacht. O maar nee, dat kan echt niet! Hoe komen we daar nu weer bij? Nee zeg, die vrouw is gek geworden. Of ze heeft veel geld en de ‘knul’ is daar op uit. Dat hij wel eens op een ‘wijzere en oudere’ vrouw kan vallen, dat kan er bij veel mannen dan weer niet in.
Maar wij vrouwen zijn het ook wel eens beu. Onze jonge god van een man hebben we net zo goed zien veranderen. Zijn sixpack is veranderd in een beertender tenslotte. En hij ligt lui onderuit gezakt op de bank te zappen iedere avond.

Of erger nog, valt in slaap met de afstandsbediening in zijn vuist geklemd.



Ik heb dit alles niet, niet meer. Vriend is een jongere man, hoewel dat maar 3 jaar scheelt, hij heeft dan wel geen sixpack maar een beertender is het ook nog (net) niet. En hoewel mijn lijf al jaren niet meer is om over naar huis te schrijven, heeft hij mij geaccepteerd zoals ik ben. Ook het feit dat ik met mijn 41 jaar al in de pré-menopauze terecht gekomen ben. Dat mijn hormonen zo nu en dan rare dingen met me doen. Dat mijn pubers en ik zo nu en dan door onze hormonen flinke aanvaringen hebben.
Hij geeft elke avond de afstandsbediening aan mij. En hij strijkt de was een paar keer per week weg. Mijn vriendin zei laatst tegen me, toen we het over hangende buiken hadden: Geen wonder dat hij zo graag strijkt, hij is alvast aan het oefenen voor het grotere werk.
Als dát nu de oplossing was! Maar nee, voor mij geen chirurgische ingrepen, we gaan maar weer eens meer bewegen, nog meer bewegen. En bekkenbodemspieren oefeningen doen. Ik word nu al moe als ik er aan denk. Maar je moet toch wat om je ‘groene blaadje’ nog bij te kunnen benen?
Hier een link voor iedereen die ook wat bekkenbodemspieren training kan gebruiken
(ik heb de gratis dvd meteen aangevraagd):
http://www.corewellness.nl/flash/

Ouder worden: (hilarisch)

http://www.youtube.com/watch?v=keabCTL3Pcg

© KH

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden