null Beeld

Keuzestress bij mannen

redactie

Er is pas een onderzoek uitgekomen waaruit blijkt dat mannen veel meer last hebben van moderne keuzestress dan vrouwen. Hèhè, dacht ik, eindelijk erkenning. Want iedereen denkt natuurlijk dat het andersom is, simpelweg omdat vrouwen in het dagelijks verkeer meer moeten kiezen (waar stal ik de kinderen vrijdagmiddag? wat eten we vanavond?), maar dat was het mooie van dit onderzoek: stress werd alleen gemeten op die momenten dat de deelnemers aan het onderzoek daadwerkelijk een keus moesten maken.

Zo moesten de deelnemers kiezen uit zes zorgverzekeringen. Vrouwen deden er gemiddeld twintig minuten over. Mannen werden er gek van, ze wisten almaar niet te kiezen, de stressmeter ging richting tien.

Ik vind het wel mooi, dit onderzoek, want toen ik onlangs zelf op zoek ging naar een zorgverzekering, moest ik om te beginnen al kiezen uit 22 sites die hierin gespecialiseerd zijn, wat me al een half uurtje kostte. En toen bleken er liefst achttien zorgverzekeringen te zijn, met allemaal ook weer aparte regelingen en risico’s, een totaal aan keuzes van ver over de vijftig. Ik verdwaalde hopeloos in deze jungle. Na een tijdje kwam mijn vrouw poolshoogte nemen. Ik keek haar paniekerig aan. Zij zei: “Tjezus, zo moeilijk is dat toch niet.”

Nu kan ik haar zeggen: “Jawel, zo moeilijk is het wél. Het is bewezen: wij hebben enorm last van keuzestress, veel meer dan jullie. En onze toestand wordt almaar erger, want er valt steeds meer te kiezen.”

Zo ging ik gisteren een half brood kopen bij Albert Heijn. Hé, hoe moeilijk kan dat zijn? “Een half bruin”, zei ik tegen de mevrouw van de broodafdeling, niet wetende dat een half bruin is afgeschaft bij Albert Heijn.

“Hebben we niet”, zei ze.

“Euh, wat dan wel?”

De mevrouw van de broodafdeling begon alle zestien soorten brood op te noemen, het ene had nog een exotischer naam dan het andere. Het was niet te volgen, zodat ik, toen ze even moest ademhalen, maar zei: “Doe die laatste maar.”

Waarop zij zei: “Welke was dat?”

Toen er geen antwoord kwam, somde ze weer alle soorten op, ditmaal erg chagrijnig. Mijn stressmeter stond alweer op tien.

En nu droom ik van een supermarkt waar niets te kiezen valt. Kom je, pakweg, bij het vak pindakaas, dan staat daar niet de ‘Extra Crunchy Bite’ naast de ‘Extra Super Crunchy’ maar allemaal dezelfde potjes met op het etiket ‘Gewone Pindakaas’. Er lopen alleen maar mannen rond, dolgelukkige mannen.

Lees ook Hans zijn vorige column over een voetbalwedstrijd met bier, of een verhaal van een van de andere columnisten. Volg Hans ook op Twitter.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden