zusterliefde

Kim (37) was draagmoeder voor haar zus: “Ik weet hoe het is om moeder te zijn, dat wilde ik ook voor haar”

null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

Kims zus Isa wist al jong dat ze geen biologische kinderen kon krijgen. Een heel grote wens om moeder te worden was er wel en na verschillende IVF-pogingen bood Kim zich aan als draagmoeder. “Zes jaar geleden zette ik mijn neefje op de wereld om van mijn zus de liefste mama te maken die ik ken.”

Annemieke RiesebosGetty Images

“Isa had al vanaf de pubertijd geen normale cyclus. Artsen zeiden dat ze zich eerst moest laten onderzoeken als ze moeder wilde worden, omdat het waarschijnlijk heel moeilijk zou gaan. Dat deed ze op haar 25e en toen bleek dat ze geen eicellen had. Ook was haar baarmoeder kleiner dan hij zou moeten zijn, dus ‘normaal’ zwanger raken zou hoogstwaarschijnlijk niet lukken. Toch onderging ze verschillende IVF-pogingen. Tot de gynaecoloog zei: ‘Sorry, het gaat niet. Ik kan u niet zwanger maken.’”

Diep dal

“Onze band is altijd goed geweest en ik was erg betrokken bij haar pogingen om zwanger te worden. De behandelingen waren zwaar en de teleurstellingen als het weer niet lukte groot. Ik zag haar zo worstelen. Toen duidelijk werd dat ze nooit zwanger zou worden, viel ze in een diep dal. Ze had een jaar nodig om daar uit te komen en weer een beetje zin in het leven te krijgen.”

Een idee uit Friends

“Isa heeft me nooit gevraagd of ik draagmoeder wil zijn. Ik denk dat zoiets ontzettend moeilijk is om te vragen. Ze vertelde later dat ze wel eens op het punt heeft gestaan, maar toch niet durfde. Ik heb het zelf aangeboden. Het klinkt raar, maar ik kwam op het idee door Friends, mijn favoriete serie. Een van de hoofdrolspelers was draagmoeder voor haar broer en ik dacht: ‘dat kan ik ook’. Ik ben eerst goed voor mezelf gaan nadenken; kan ik dat echt? Een kindje op de wereld zetten en dat vervolgens afstaan? Al vrij snel was ik eruit: ja, dat kan ik. Wel voor mijn zus.”

In overleg met echtgenoot

“Omdat Isa geen eicellen heeft zouden we niet alleen mijn buik ‘gebruiken’, maar ook mijn eicellen. Het zou dus voor 50% mijn kindje zijn. Dat vond mijn man pittig; je ‘geeft’ toch een stuk van jezelf weg. We hebben er uiteraard goed over gepraat en over nagedacht. Ik vond het belangrijk dat hij er ook helemaal achter stond. Tijdens de zwangerschap zouden veel dingen in ons drukke huishouden op zijn schouders terechtkomen. En dat terwijl ik zwanger zou zijn van een kindje dat niet van ons is.”

“Toch was ook hij er vrij snel uit. Hij wist hoe sterk onze band is en zag mijn verdriet om haar. Wij konden ervoor zorgen dat haar grootste wens zou uitkomen: mama worden. Samen hadden we al twee kleintjes, ons gezin was compleet. Toen we allebei zeker wisten dat we het konden en ervoor wilden gaan, dat was na een maand of drie nadenken en praten’ hebben we het aangeboden.”

Toch nog een kans

“We wilden het natuurlijk het liefst vertellen als we met z’n vieren zouden zijn, maar toen mijn zus een hele dag bij ons was kon ik het niet meer voor me houden. Ik wilde het zo graag met haar delen. Ze was compleet door het dolle heen en helemaal flabbergasted. Zij en haar man zaten net in de fase waarin ze probeerden te accepteren dat ze kinderloos zouden blijven. Toen kwamen wij met dit aanbod en was er ineens toch nog een kans. Isa en haar man hoefden er helemaal niet over na te denken; ze waren dolgelukkig.”

De band blijft sterk

“We probeerden via kunstmatige inseminatie zwanger te worden en dat lukte al na de eerste poging. De zwangerschap was totaal anders dan mijn vorige zwangerschappen. Natuurlijk was ik bezig met het kindje in mijn buik, maar niet met zijn of haar komst. Mijn man en ik zochten geen babykamer uit, verzonnen geen naam, zochten geen kleertjes uit... Dat maakte het ook gevoelsmatig een totaal andere zwangerschap.”

“Ik ben nooit bang geweest dat het de band tussen Isa en mij zou veranderen. Wel was ik van tevoren bang dat ze de behoefte zou blijven houden iets terug te willen doen, omdat je iemand iets geeft dat ze qua waarde nooit kan compenseren. We hebben er goed over gesproken; dat ze niets terug hoeft te doen, dat ik dat niet wil en zeker ook niet verwacht. Het enige dat ik wilde was dat ze goed voor hem of haar zou zorgen. Waar we het van tevoren ook over hebben gehad was of ze zeker wist dat haar relatie goed zat. Dat vond ik belangrijk.”

Niet gedragen, wel borstvoeding geven

“Neefje Mees is thuis geboren. Gelukkig waren we er alle vier bij en ging het precies zoals we gehoopt hadden. Het opvangen van de weeën deed ik samen met Isa. Toen de verloskundige zei dat ik mocht persen, kwamen ook mijn man en zwager erbij. Ik heb de baby zelf aangepakt en hij heeft eerst even op mijn borst gelegen om samen bij te komen. Toen ik er klaar voor was heb ik hem bij mijn zus in haar armen gelegd. Dat was een heel mooi en emotioneel moment waarbij Isa en ik hard hebben gehuild. Het was goed, Isa was meteen zijn mama.”

“Ik heb twee kindjes en die brengen me het meeste geluk in de wereld. Dat wilde ik ook voor haar. Het is ontzettend fijn dat ik mijn zus zo’n geschenk heb mogen geven. Wat ik heel speciaal vind is dat ze hem zelf borstvoeding heeft gegeven. Met hulp van een Amerikaanse arts is het gelukt om de borstvoeding op te wekken zonder zwangerschap. Isa heeft haar zoon niet gedragen, maar kon hem dat wel geven. Zo mooi.”

Speciaal plekje

“Mees is nu zes jaar en natuurlijk heeft hij een speciaal plekje in mijn hart. Hij weet, net als mijn eigen kinderen, dat hij in mijn buik zat omdat zijn mama’s buik kapot was. Voor hem is dat verder geen ding, ik ben gewoon zijn tante, zoals Isa dat voor mijn kinderen is. Grappig is wel dat hij veel op me lijkt, meer dan mijn eigen kinderen. Isa heeft daar gelukkig geen moeite mee. Dat ze nooit een biologisch kindje zou krijgen heeft ze lang geleden al een plekje gegeven en als we nu samen naar onze drie kinderen kijken, zijn we gelukkiger dan ooit.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden