KIND UIT DE KAST

null Beeld Petronellanitta
Beeld Petronellanitta

Waar de ene moeder al zo haar vermoedens heeft, is de andere totaal verbaasd... Drie moeders vertellen over hét gesprek met hun kind: “Ik zei: je mag zijn zoals je je voelt.”

null Beeld
null Beeld

Fleur Koning (46) vertelde op haar veertiende aan haar moeder Thera van ’t Hof (74) dat ze op meisjes valt. “De reactie van mijn ouders was fijner dan ik had verwacht.”

Fleur: “Ik groeide op in Zwolle en merkte al op jonge leeftijd dat ik anders was. Als je jong bent, wil je hetzelfde zijn als de mensen om je heen. Ik was bang dat ik mijn leven lang anders bekeken zou worden. Rond mijn veertiende worstelde ik enorm met mijn gevoelens. Er was een juf op school die dat merkte, juf Eelings. Zij stuurde me naar een maatschappelijk werkster en die vond dat ik het aan mijn ouders moest vertellen.”
Thera: “Je zat in de tweede klas van de middelbare school en kwam de slaapkamer binnen. Je vertelde dat je dacht dat je op meisjes viel. Je wist het nog niet zeker, zei je. Mijn toenmalige man en ik hadden er geen enkel probleem mee. Ik zei tegen Fleur: ‘Je mag zo zijn, je mag je zo voelen.’ Wel besloten we om het nog niet aan iedereen in onze omgeving te vertellen, omdat Fleur het zelf nog niet zeker wist.”
Fleur: “Ik had namelijk nog nooit gezoend met een meisje. De reactie van mijn ouders was fijner dan ik had verwacht. Ik vond het doodeng om het te vertellen. Ik had het heel groot gemaakt in mijn hoofd.”
Thera: “Ik keek er wel een beetje van op omdat Fleur al heel jong, vanaf haar twaalfde, achter de jongens aan zat en je was lang met Floris. Daar was je heel gek op.”
Fleur: “Ik heb heel veel vriendjes gehad. Als je denkt dat je gay bent, ga je juist de andere kant uitproberen. Omdat je niet wil dat het zo is. Floris was de enige jongen die me niet onberoerd liet.”
Thera: “Toen je vertelde dat je op meiden viel en ik ging terugdenken, realiseerde ik me dat jij vaak teleurgesteld was in jouw vriendinnetjes. Jij wilde altijd vaker of intensiever contact met ze.”
Fleur: “Ik ben vijf jaar verliefd geweest op Daphne. Het was een eenzame verliefdheid, want de eerste vier jaar durfde ik haar niet te vertellen dat ik meer voelde dan vriendschap. Ik ben in mijn puberteit echt wel ongelukkig geweest. Wist je dat?”
Thera: “Jawel. dat had ik wel door. Dat vond ik best moeilijk, want het enige wat je als moeder wil is dat je kinderen happy zijn. Maar ik wist niet goed hoe ik dat voor je moest oplossen. Ik kon moeilijk een vriendinnetje voor je zoeken. En wij zijn niet zo praterig.”
Fleur: “Ik weet nog dat je tegen mij zei dat je me volledig steunde, maar dat de weg die ik insloeg, misschien wel een moeilijke weg zou kunnen zijn.”
Thera: “Omdat ik dacht dat lesbiennes losser met relaties omgaan en jij kinderen wilde.”
Fleur: “Ik vond het lief dat je je zorgen maakte, maar het was ook naar om dat te horen. Want er was voor mij geen andere weg, ik kon niet kiezen voor mannen. Ik denk trouwens niet dat lesbiennes losser omgaan met relaties. Feit is wel dat er minder lesbiennes dan heterovrouwen zijn, en het staat niet op hun voorhoofd geschreven. Het duurde lang voordat ik iemand vond. Pas op mijn eenentwintigste zoende ik met een meisje. Toen wist ik het zeker: die zoen kwam tien keer harder binnen dan de zoenen met jongens. Kort daarna kreeg ik verkering met Sanne en dat heb ik de hele wereld verteld. Iedereen reageerde leuk. Had ik me daar al die jaren zorgen over gemaakt?!”
Thera: “Ik heb een keer meegemaakt dat een van onze vrienden tijdens een diner een homo-mop vertelde. Iedereen begon te lachen. Daarop vertelde ik dat ik een lesbische dochter heb. Ze schrokken zich rot. Mooi, dacht ik, denk er maar eens over na.”
Fleur: “Mijn twee jongere zusjes hebben allebei in hun klas verteld dat ze trots zijn dat ze een lesbische zus hebben, zo leuk! Is het eigenlijk niet extra leuk mam, dat een van je drie dochters lesbisch is? Zo heb je ook nog een schoondochter in plaats van alleen schoonzoons.”
Thera: “Zeker. En ik heb zelfs nog twee extra schoonzoons: de papa’s van Jamie, mijn kleindochter.”

  • Met dank aan: Fleur: Msch Copenhagen (top) Hema (jasje), Mango (jeans), Steve Madden (schoenen) Moeder: Massimo Dutti (bloes), cassis (broek), Sendra (laarsjes)
null Beeld
null Beeld

Marion van de Laar (61) uit Tilburg is de moeder van Eva van de Laar (34). Eva is geboren als man en gaat sinds negen jaar als vrouw door het leven.

Marion: “Mijn man en ik kregen eerst een zoon en toen een dochter. Onze zoon Frank was een lief en sociaal kind, maar het ging lange tijd niet goed met hem. Hij had een ontwikkelingsachterstand en ADHD. Zo rond zijn achttiende zat hij echt slecht in zijn vel. Tegen de orthopedagoog zei hij dat hij liever een meisje wilde zijn. Die orthopedagoog heeft het ons verteld.”
Eva: “Ik schaamde me voor mijn gevoelens en vond het moeilijk om het zelf aan mijn ouders te vertellen, maar ik was enorm opgelucht toen ze het wisten.”
Marion: “Het was overrompelend nieuws. Frank was geen jongen die van voetbal hield, maar ik had dit niet zien aankomen. Ik maakte me meteen zorgen: wordt ze wel gelukkig? Krijgt ze geen spijt? En wat dan? Ik dacht ook dat Eva misschien een meisje wilde zijn om een andere reden.” (Tegen Eva:) “Mag ik het vertellen? Eva is als jongen misbruikt.”
Eva: “Maar dat had er niets mee te maken. Daarvoor wist ik al dat ik een meisje wilde zijn. Ik had die gevoelens ook al eerder aangekaart bij de orthopedagoog, maar die nam ze in eerste instantie niet serieus. Ik voelde me lang heel eenzaam, ook al had ik vriendinnetjes.”
Marion: “Omdat Eva al zo lang had rondgelopen met dat verlangen, kon het transitieproces haar niet snel genoeg gaan. Mijn man en ik waren nog niet bekomen van de schrik of ze wilde al aan het traject beginnen. De vriendin die je destijds had, wist nog van niks.”
Eva (lachend): “Ik had haast ja. Maar papa en mama moesten natuurlijk aan het idee wennen.”
Marion: “Mijn man was er makkelijker in. Hij zei: ‘Als hij dat wil, moet hij dat doen.’ Ik wilde, ondanks mijn zorgen, jouw geluk natuurlijk ook niet in de weg staan. Een kind mag zijn zoals het zich voelt.”
Eva: “Veertien jaar geleden ging ik naar de transgender-afdeling van de VU in Amsterdam. Ik was eenentwintig en heb vijf jaar over de geslachtsverandering gedaan.”
Marion: “Dan heb je opeens een dochter en moet je als moeder je beeld bijstellen, dat is niet gemakkelijk, maar we zijn samen haar eerste behaatje gaan kopen.”
Eva: “De eerste keer dat we dameskleding gingen kopen, was papa ook mee. Hij kwam met een rokje aanzetten. Dat heb ik toen gekocht. Een zwart rokje en een paars topje. Jij kwam de paskamer in om te kijken hoe het stond.”
Marion: “Niemand anders mocht het nog zien, maar op een gegeven moment riep je toch ook de verkoopster erbij. Zij was zo leuk en goed. Stonden we met zijn drieën in het pashokje.”
Eva: “Bij jullie thuis durfde ik die kleren niet te dragen. Totdat jij zei: ‘Ga je omkleden, hup.’ Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, maar papa zei: ‘Het is goed.’ Heel lief. In de familie is er ook niet moeilijk over gedaan. Mijn zusje, mijn ooms en tantes; iedereen heeft mij meteen geaccepteerd.”
Marion: “Er was wel iemand anders in onze omgeving en een werkgever die Eva niet accepteerden vanwege haar vrouw zijn.”
Eva: “Dat heb ik naast me neergelegd, mama. Ik ben heel gelukkig nu. Elke dag als ik voor de spiegel sta, straal ik van oor tot oor en sinds acht jaar heb ik een vriend.”
Marion: “Dat was ook even wennen na de vriendinnen die je vroeger had.”
Eva: “Maar ik denk dat je je inmiddels geen betere schoonzoon kunt wensen, toch?”
Marion: “Hij is een fantastische schoonzoon. Als ik zie hoe gelukkig Eva is, maakt mij dat ook heel gelukkig en ik ben supertrots op haar. Soms voel ik nog weleens verdriet over het feit dat het jongetje dat ik had niet terugkomt. Daar praat ik over met lotgenoten.”
Eva: “Ik ben trots op mama. En op papa net zo.”
Marion: “Nu word ik emotioneel. Ik ben net als mijn man dankbaar dat we Eva’s transitie van heel dichtbij hebben mogen meemaken. Daardoor hebben we de transseksualiteit goed kunnen aanvaarden en hebben we een respectvolle, open band met elkaar gekregen.”
Eva: “Onze band is beter dan ooit.”

  • Met dank aan: River Island (jurk), Masai Copenhagen (bloes en broek)
null Beeld
null Beeld

Ria Groenendijk- Kleijn (71) is de moeder van cabaretier Richard Groenendijk (48) die twee jaar geleden trouwde met Marko.

Richard: “Mijn vader komt uit een stoere heterofamilie en dacht bij mijn geboorte aan een nieuw voetballertje. Maar ik was geen voetbaljongen. Ik hing aan de rokken van mijn moeder en was ervan overtuigd dat ik met haar ging trouwen en mijn leven lang bij haar in Dirksland op Goeree-Overflakkee zou blijven wonen.”
Ria: “Richard was altijd bij mij en vond het prachtig om samen te winkelen en appeltaart te bakken.”
Richard: “Ik was een jaar of elf toen ik doorhad dat ik op jongens viel, maar ik dacht dat het over zou gaan. Later kreeg ik verkering met Michelle, een hartstikke leuke meid. Ik kon goed met haar praten en was op mijn manier ook verliefd op haar.”
Ria: “Ik had het vermoeden dat jij niet helemaal gelukkig was met een meisje. Toen ik verliefd werd op je vader, was ik altijd heel blij als ik hem zag. Jij kreeg tijdens je relatie met Michelle paniekaanvallen en hartritmestoornissen. Toen zij in Leiden ging studeren en jij met haar wilde gaan samenwonen, heb ik gezegd dat het me niet handig leek.”
Richard: “Daar was ik blij om. Ik vond wel dat ik het dorp uit moest. Wij zijn geen christelijk gezin, maar in Dirksland werd flink op je gelet. Voor ik uit de kast zou komen, wilde ik eerst weg zijn van het eiland. Ik ben op mijn negentiende op kamers gegaan in Rotterdam waar ik communicatie en cultuur studeerde. Toch heeft mijn coming out nog twee jaar op zich laten wachten. Het ging met horten en stoten. Ik ben zelfs nog even terug geweest bij Michelle. Ik vond het heel moeilijk om te verwoorden dat ik homo was.”
Ria: “Nadat je thuis had verteld dat je op jongens viel, was je vader heel stil. Ik denk dat hij bang was om gezichtsverlies te lijden. Jij ging je verontschuldigen.”
Richard: “Pa was in die tijd iemand die over homo’s zei: ‘Die daar, dat is er een.’ Jij zei meteen: ‘We keren je nooit de rug toe en we hopen dat je gelukkig wordt.’ Maar jij moest ook wennen. Logisch. Michelle had het patroon van een trouwjurk al klaarliggen. En ik had zélf jarenlang moeten wennen.”
Ria: “Pa was echt verslagen. Na een week vroeg ik hem: ‘Wat gaan we doen? Zo blijven zitten of pakken we de draad op? Kom op, joh, Richard is niet ziek!’ Waarop hij zei: ‘Dat is waar.’ Daarna ging de knop om. Toen er een gelovige kennis aan de deur kwam die voorstelde om met jou te praten omdat je anders voor eeuwig zou branden in de hel, is pa heel kwaad geworden en heeft die vent weggestuurd.”
Richard: “Pa heeft het sindsdien altijd voor mij opgenomen. Als hij leest over geweld of onrecht dat homo’s wordt aangedaan, wordt hij boos. Jij ook.”
Ria: “Als ik op de golfbaan liep en het ging niet goed, werd er gezegd: ‘Wat een homo-putt.’ Daar ergerde ik me dood aan. Ik schreef er een column over in het clubblad.”
Richard: “Héél goed.”
Ria: “Ik schreef dat een op de zo veel mensen homo is. Misschien zit er wel eentje in je flight (team, red) en misschien doe je die wel pijn door te praten over homo-putt. Daar kreeg ik goede reacties op.”
Richard: “Schattig.”
Ria: “Ik heb nooit moeite gehad met zijn homoseksualiteit. Ik maakte me wel zorgen. Mijn grootste zorg was dat Richard niemand kon vinden. De jongens die hij ontmoette wilden geen serieuze relatie.”
Richard: “Na Michelle ben ik bijna zeventien jaar alleen geweest.”
Ria: “Hij is mijn enige kind en ik belde hem elke dag. Ik kon wel janken als Richard zei: ‘Niemand wil me’.”
Richard: “Pas in 2011 ontmoette ik Marko, mijn grote liefde.”
Ria: “Marko voelt als een tweede zoon. Ook voor je pa. Toen Marko’s vader overleed, zei hij: ‘Ik hoop dat ik een beetje een vader voor hem kan zijn.’”
Richard: “Pa en ik hebben elkaar best weleens moeten zoeken en vinden, maar we zijn dol op elkaar.”
Ria: “Richard vond het erg voor ons dat we geen opa en oma gingen worden. Maar er zijn zo veel andere leuke dingen in ons leven! Richard neemt ons altijd mee naar premières van zijn voorstellingen. We hebben het hartstikke leuk met z’n vieren.” ■

  • Vanaf oktober gaat Richard Groenendijk op tournee met een nieuwe voorstelling, richardgroenendijk.nl
  • Met dank aan: Richard: Yoost (boilersuit), Esprit (shirt) Burberry (sneakers), Ria: Asos (colbert), Violeta (top). H&M (broek, Superga (schoenen)
  • Productie: Marije Ribbers. Styling: Maartje Bodt. Haar en make-up: Astrid Timmer en Wilma Scholte
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden