null Beeld

Lelijke baby

redactie

De laatste weken droom ik steeds dat ik beval van een buitenaards wezen. Een onooglijk groen mannetje dat na de bevalling óf van me wegloopt óf verschrompelt tot niets. Op de één of andere manier heeft deze droom me bang gemaakt. Bang voor een lelijk kind. Voor u de behoefte voelt om in de pen te klimmen om me te berispen met opmerkingen als: “Wees blij dat je een kind krijgt”, of: “Hoop eerst maar eens op een gezond kind”, dat ben ik, dat doe ik. Maar laten we eerlijk zijn: we zien toch graag een knap koppie op ons poppie.

Mooie kindjes krijgen meer aandacht en hebben meer kans op succes in het leven. Helaas zijn er heel wat lelijke baby’s. Soms zulke lelijke dat we tegen elkaar zeggen: “Zo, dat is niet moeders mooiste … die neus, die frons, dat enórme hoofd.” Natuurlijk kirren we dat het zo’n lief kind is en laten we netjes achterwege dat we ons doodschrokken toen we een eerste blik in de wieg wierpen. Men zegt vaak dat je het zelf niet ziet als je een lelijke baby krijgt, maar dat geloof ik niet. Ik heb het even geverifieerd bij mijn moeder en zij zei vol overtuiging: “Ja hoor, dat zie je zelf natuurlijk ook.”

Och, och, och, het lijkt me toch vrij vreselijk dat mijn vriendinnen straks na het kraambezoek de deur uitlopen en tegen elkaar zeggen: “Oef, zelden zo’n lelijk kind gezien.” Of dat ze elkaar foto’s sms’en van mijn aartslelijke baby (dat heb ik zelf namelijk ook wel eens gedaan – ja, dat is heel erg ja!-) en daarom heel erg in een deuk liggen. Want tja, het is nu eenmaal zo dat gekke gezichten een lach opwekken.

Laatst had ik het er met een collega over. Zij is de meest relativerende persoon die ik ken en moest lachen toen ik haar vertelde over mijn angst voor een lelijke baby. Omdat zij zelf twee kinderen heeft, vroeg ik haar of zij zag dat haar baby, die met vacuümpomp en dus een eihoofd ter wereld kwam, niet de ‘mooiste van de wereld’ was. Nuchter antwoordde ze: “Ja, hoor, ik zag echt wel dat het kind in het bedje naast mijn baby een stuk knapper was, maar ik had toch echt niet de neiging om mijn dochter in te ruilen.” En dat stelde me dan wel weer gerust.

Lees ook Femke haar vorige column. Of lees een verhaal van een van de andere columnisten. Volg Femke ook op Twitter.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden