Lia (51) kan haar minnaar niet vergeten:
Lia (51) kan haar minnaar niet vergeten: "Ik stalk hem online en bel zijn vrouw”Beeld Getty Images

Lia (51) kan haar minnaar niet vergeten: “Ik stalk hem online en bel zijn vrouw”

Lia wilde meer dan alleen Marco’s minnares zijn, maar hij koos voor zijn vrouw. “Met Kerst zat hij toch echt bij haar en op mijn verjaardag kwam hij ook niet.”

Hanneke MijnsterGetty Images

“Hij bracht me licht en luchtigheid. Plezier en pret, zonder gedoe. En dat was precies waaraan ik behoefte had. Mijn scheiding was een drama en mijn ex en ik vochten al twee jaar over de voogdij van onze vijf kinderen. Marco was kunstenaar. Een vrije vogel, creatief, grappig en een notoire vreemdganger. Hij was pas net getrouwd, zei hij, maar had dat vooral voor haar gedaan. En daarom schoof hij schaamteloos zijn visitekaartje in mijn decolleté toen ik bij een kleine galerie in Rotterdam een van zijn werken stond te bekijken.

Ik voelde me gezien

We zagen elkaar maandelijks, soms iets vaker en dan maakte hij er een hele happening van. Uitgebreid lunchen, een lange wandeling en uiteindelijk ontzettend goede seks. Geil en vol aandacht, precies zoals dat in mijn huwelijk vol praktische afleiders niet lukte. De eerste keer dat we samen sliepen was in een hotel, overdag, en hij had zelfs boxen, muziek en kaarsen meegenomen om een sfeer te bouwen. Ik voelde me ontzettend gezien en dat was heerlijk.

Met kerst zat hij bij haar

Na een half jaar sprak hij uit dat hij van me hield. Ik ook van hem. Toch repte hij met geen woord over het verlaten van zijn vrouw en ik vroeg er ook niet naar. We belden steeds vaker en zagen elkaar op een gegeven moment elke week. Het voelde alsof we iets opbouwden. Naïef, natuurlijk. Want met Kerst zat hij toch echt bij haar en op mijn verjaardag kwam hij ook niet. “Jij staat dichter bij mij dan wie dan ook,” zei hij wel. En “Ik zal altijd bij je blijven.” Maar concreet werd het nooit. We deelden emoji’s in onze bio op Instagram, en plaatsten subtiele foto’s van plekken waar we samen waren geweest. Opener dan dat werden we niet.

Hij liet me zomaar gaan

Uiteindelijk heb ik de affaire verbroken, na bijna twee jaar. Ik wilde een serieuze en gelijkwaardige relatie en dat gaat natuurlijk niet samen met een minnaar. We waren allebei verdrietig, maar hij begreep het wel. Wat ik echter niet begreep, is dat hij me zomaar liet gaan. Alles wat hij me had gezegd, wat we hadden gevoeld, bleek voor hem prima los te laten, terwijl ik maanden later nog steeds zo verdrietig was.

Ik bleef hem online opzoeken

En zo begon het. Ik bleef Marco opzoeken op social media, om te kijken hoe het met hem ging. Elke keer wanneer hij een nieuwe foto postte, schoot mijn hart naar mijn keel. Ik keek wie het likete en wie er reageerden. Uiteindelijk keek ik zo vaak, dat ik precies zag wie zijn nieuwe volgers waren. Steeds vaker spiekte ik ook bij zijn vrouw. Zelfs op Spotify zocht ik hem op, om te kijken welke plaatjes hij draaide en wat voor afspeellijsten hij allemaal had. Soms belde ik hem, anoniem, om meteen weer op te hangen. En als ik op sociale media zag dat hij een weekend weg was, belde ik zijn vrouw. Ik heb haar nummer, na lang zoeken, gevonden via de website van de universiteit waar ze werkt. Ze had een vrolijke, hoge stem. Ook toen hing ik meteen weer op, met een kloppend hart en een diep gevoel van schaamte.

Waarom doe ik dit? Wat wil ik hiermee? Tegenwoordige tijd ja, want ook al is het al drie jaar geleden dat we elkaar spraken, nog steeds zoek ik hem af en toe op. Ik denk aan hem, zeker elke week en verlang nog regelmatig terug naar het fijns dat we ooit deelden. Soms hoop ik zelfs dat hij mij ook mist. Misschien is dat wel wat ik blijf zoeken, ergens een teken voor mij. Ondertussen date ik door, maar meer dan een paar weken scharrelen wordt het nooit. Er is altijd wel iets dat mist. Of iemand, in dit geval.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden