PREMIUMMijn kerstman

Loes (53): “Eigenlijk heb ik altijd geweten dat Marcus de ware is”

null Beeld Bart Brussee
Beeld Bart Brussee

Dat Loes (53) en Marcus (55) elkaar in 1989 op Tweede Kerstdag ontmoetten, kón geen toeval zijn. Ruim dertig jaar later en drie kinderen rijker zijn ze nog steeds samen.

Nienke PleysierBart Brussee

Loes: “Nog steeds voelt het alsof onze ontmoeting zo heeft moeten zijn. Er waren die avond gewoon te veel toevalligheden. Ik werkte als leerling-verpleegkundige in een ziekenhuis. Ik had een dagdienst gehad en was moe. Mijn beste vriendin Ingrid haalde mij toch over om mee te gaan naar café De Klikspaan in Noordwijk, waar het altijd druk en gezellig was op Tweede Kerstdag. Toen ik zeventien en Marcus negentien was, hadden we weleens gezoend. Ik stuurde hem elk jaar een kerstkaart, maar dat jaar voor het eerst niet meer. Ik hoor of zie hem toch nooit meer, dacht ik.”

Marcus: “Ik vond Loes altijd al leuk, maar toen we voor het eerst zoenden, vond ik mijn vrienden en mijn voetbalteam toch net iets belangrijker dan meisjes. Vier jaar later stond ik er anders in.”

L: “Die avond zaten mijn vriendin en ik in een stampvolle kroeg op een kruk tegen de bar gedrukt. Heel even keek ik achterom en zag een jongen met zwarte krullen richting de wc lopen. Ergens herkende ik hem, maar om zeker te zijn dat hij het was, hield ik goed in de gaten of hij terugkwam. Een paar minuten later liep hij mijn kant op en vonden onze ogen elkaar.”

M: “Ik zat die avond met mijn vrienden uit Voorburg in de kroeg naast De Klikspaan en ik liep even snel bij de buren naar binnen om te kijken of er nog wat andere vrienden van mij daar waren. Toen zag ik Loes zitten aan de bar. Ik ging niet meer terug naar de buren: Loes en ik raakten niet uitgepraat en hadden meteen heel diepe gesprekken.”

null Beeld

L: “Aan het einde van de avond namen we afscheid. De volgende dag stuurde ik hem alsnog die kerstkaart met mijn telefoonnummer. Ik vroeg hem mij te bellen als het voor hem net zo veel had betekend als voor mij. Hij belde een paar dagen later en dat was het begin van iets moois.”

M: “Het heeft geleid tot een warm en dierbaar gezin met drie prachtige kinderen.”

L: “Dit jaar komen we tijdens de feestdagen bij elkaar in een oude boerderij in Limburg, samen met het gezin van onze beste vrienden. Ook mijn vader gaat mee; mijn moeder is vorig jaar overleden en we willen hem er graag bij hebben.”

M: “Dat zijn heerlijke dagen: de haard gaat aan, we spelen spelletjes en zijn veel buiten om te wandelen en te fietsen. En er wordt altijd lekker gekookt.”

L: “Marcus is een geweldige kok. Ik geniet er het meest van om te zien wat iedereen op zijn eigen manier inbrengt op dit soort avonden. Verhalen, grapjes, de lekkere gerechten die we met elkaar maken.”

M: “Vorig jaar werd het tijdens Kerstmis een groot muzikaal festijn waarbij onze dochter gezellig achter de piano kroop, de geliefden van onze dochters hun gitaar en trommel pakten en iedereen ging meezingen.”

L: “Ik ben ongelooflijk trots op ons gezin. Ik dacht er laatst aan dat het toch wel heel bijzonder is dat ik hem die kerstkaartjes bleef sturen nadat we voor het eerst hadden gezoend. Ik denk dat ik diep vanbinnen altijd heb geweten dat Marcus de ware is voor mij.”

Styling: Maartje van den Broek | Haar en make-up: Carmen Zomers | M.m.v. Asos (jurk, schoenen, pak), Jack & Jones (overhemd), Mango (sneakers en strikje)

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden