null Beeld

Manon: “Met een spierwit gezicht leunt Robbert tegen de muur”

Manon schrijft in haar dagboek over haar moeder, gezin, vriendinnen en werk bij de plaatselijke krant. Met haar ex Joris kreeg ze Robbert en dochter Willeke, nu pubers. Ze heeft een relatie met de veel jongere Boy, de vader van baby Titia.

Vrijdag

De diploma-uitreiking wordt gehouden in de aula van de school. Op de maat van opzwepende muziek lopen Joris en ik naar binnen. “Iedereen is een winnaar!”, grapt hij. Hij ziet er goed uit in zijn donkerblauwe linnen overhemd en kaki chino. Ik heb een knalroze jurk aangetrokken, waarin ik er tien jaar jonger uitzie - mits het licht goed valt, uiteraard. Vooraan zitten de eindexamenkandidaten opgewonden met elkaar te kletsen, Joris en ik kiezen twee stoelen in het midden van de zaal uit. Nieuwsgierig neem ik de binnenstromende ouders in me op. Op de basisschool kende ik alle vaders en moeders van de klasgenoten van de kinderen, hier zie ik de meesten voor het eerst. Joris knijpt even in mijn hand. “Ik ben zo trots, hij heeft het toch maar gedaan, die zoon van ons.”
Op dat moment betreedt de rector, een grijzende man in een lichtblauw pak, het podium. Hij haalt een A4’tje uit zijn binnenzak en schraapt zo hard zijn keel voor de microfoon dat iedereen meteen stil is. “Beste genodigden, we zijn hier bijeen om aan deze toppers het diploma uit te reiken, maar voordat het zover is, wil ik eerst nog wat zeggen. Nu kan het nog, want straks vliegen jullie allemaal uit. Ten eerste wil ik jullie complimenteren dat jullie ondanks de krankzinnige coronatijd de motivatie hebben gevonden om aan school te werken. Thuisonderwijs volgen viel lang niet altijd mee. Zo hadden we een leerling die zijn wiskundeles volgde terwijl hij aan het schaatsen was.” Hij tuurt naar de voorste rijen. “Dat was jij toch, Jochem? Ook zagen we dat heel veel leerlingen in bed aan de les deelnamen, of terwijl ze een tosti aan het bakken waren, of de hond uitlieten. Maar goed, 98 procent van de leerlingen is geslaagd, dus het heeft wel zijn vruchten afgeworpen.” Hij zet zijn bril af en kijkt de leerlingen beurtelings aan. “Dit diploma betekent een nieuwe fase. Staar je niet blind op wat je wilt bereiken, maar ga leven en probeer vooral van alles uit. Van falen leer je misschien nog wel meer dan van je successen.”
Ik knik. Goed dat hij dat zegt, jongeren zijn soms zo bezig met alles wat ze willen bereiken, dat ze helemaal vergeten om van het nu te genieten. Vervolgens worden de kandidaten om de beurt naar voren geroepen en houdt een van de leraren een persoonlijk woordje. De leraar kunst richt zich tot Robbert. “Elke keer weer wist je me te verrassen. Zo herinner ik me een indrukwekkende fotoserie over verlies, heb je prachtige schilderijen gemaakt, en ook een heel bijzondere installatie. Ik dacht: als ze jou niet aannemen op de kunstacademie, bel ik ze persoonlijk om een goed woordje te doen, maar gelukkig zien ze dat je gruwelijk veel talent hebt. Het zou me niets verbazen als ik later vol trots zeg dat ik je nog heb lesgegeven.”
Met een grijns van oor tot oor neemt Robbert zijn diploma in ontvangst. Wat een mijlpaal!

Zaterdag

De hapjes en drankjes staan in de schaduw, op een lange tafel tegen de muur van de schuur. Alles ziet er piekfijn uit. Robbert geniet van het kleine examenfeestje in de tuin met familie. Joris en hebben hem een vliegticket gegeven naar zijn grote liefde Stelios, van mams en Han krijgt hij een envelop met geld. “Dan kunnen Stelios en jij daar eens uit lekker eten”, zegt Han. Uit de blik op Robberts gezicht maak ik op dat het bedrag minstens goed is voor tien etentjes. Ik sta met mams en Joris te kletsen als ik door Wils word gewenkt. “Mam! Je moet nú komen.” Ik loop achter haar aan en zie Robbert in de gang staan. Met een spierwit gezicht leunt hij tegen de muur. “Robbert!”, roep ik. Hij maakt een afwerende beweging. Dan zegt Wils zacht: “Hij belde Stelios om te zeggen dat hij eraan kwam, maar dat hoef niet meer. Stelios heeft het uitgemaakt, hij heeft een ander.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden