Marcel Verreck Beeld Petronellanitta
Marcel VerreckBeeld Petronellanitta

PREMIUM

Marcel (60) is mantelzorger: “Het zorgen voor Daan heeft een grote impact op mijn leven”

Marcel Verreck (60, schrijver en cabaretier) is mantelzorger van zijn meervoudig gehandicapte zoon Daniël (14). Hij schreef er een boek over: De adem van mijn zoon.

Merel BronsPetronellanitta

“Daniël is een baby in het lichaam van een veertienjarige jongen. Een grote lieverd met de geestelijke ontwikkeling van een kind van nog geen jaar. Ik herinner me het moment dat een crècheleidster tegen ons zei: ‘Veel dingen die andere kinderen al wel doen, doet hij niet.’ O nee, dacht ik, het zal toch niet? Toen hij vier was, kwam na onderzoek de officiële diagnose: hij bleek een genetische afwijking te hebben waardoor zijn zenuwbanen niet goed functioneren en zowel zijn lichamelijke als cognitieve ontwikkeling achterblijft. Hij heeft vierentwintig uur per dag zorg nodig. Hij zit in een rolstoel en kan niet lopen, daarbuiten moet hij getild worden. Hij draagt bijvoorbeeld luiers en kan niet zelfstandig eten.

Corona

Je moet je voorstellen dat het inmiddels bijna een olympische prestatie is om hem gedoucht te krijgen, in bad op een stoel. In eerste instantie kon ik dat nog wel alleen, later kreeg ik daar hulp bij van Thuiszorg. Ik wilde Daniël zo lang mogelijk thuis blijven verzorgen, maar dat wordt natuurlijk steeds zwaarder naarmate hij ouder wordt. In de coronatijd kwam bij ons thuis de boel op scherp te staan. Er was opeens veel minder zorg. Dan voel je wel even wat een enorme verantwoordelijkheid je hebt als mantelzorger, want als ik niet voor hem kan zorgen, wie dan wel? Waar ik zo bang voor was geweest gebeurde: we kregen allebei corona, anderhalve week voor hij naar woonzorgpark Het Westerhonk zou verhuizen. Die beslissing was met pijn in het hart genomen. Terwijl ik behoorlijk slap thuis lag, is hij daar fantastisch opgevangen op een speciale covid-afdeling. Gelukkig had híj er weinig last van. Nu woont hij daar het grootste deel van de tijd. Hopelijk kan ik mijn deel in de zorg nog een tijdje op mij nemen.

Grote impact

Soms zijn mensen verbaasd dat ik als man mantelzorger ben van mijn zoon. Maar daar is volgens mij niks vreemds aan. Ik ben erin gegroeid. Ik zorgde al voor hem toen hij nog een baby was – samen met zijn moeder, van wie ik inmiddels gescheiden ben. Het zorgen voor Daan heeft een grote impact op mijn leven en mijn carrière, maar iets mooiers kan ik niet bedenken. Mijn favoriete moment met hem is samen op bed een ontbijtje eten en knuffelen. Als ik daaraan denk, krijg ik een meteen een grote glimlach op mijn gezicht.”

Zijn boek is te koop via deademvanmijnzoon.nl/bestel (€ 15,-).

Frans Bauer heeft met déze bijzondere mensen mantelzorg gedeeld

Interview: Merel Brons, fotografie: Petronellanitta

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden