Cigarette burning with smoking on ceramic ashtray Beeld Getty Images/iStockphoto
Cigarette burning with smoking on ceramic ashtrayBeeld Getty Images/iStockphoto

Margreta stopte na 35 jaar met roken: “Ik had áltijd een excuus”

Thuis zitten zorgt voor de nodige verveling. Dat kan voor rokers erg moeilijk en verleidelijk zijn. Margreta (59) besloot na 35 jaar lang kettingroken, haar verslaving voorgoed gedag te zeggen en leerde de verleiding weerstaan.

Eva BredaGetty Images/iStockphoto

“Er was altijd een excuus om te roken. Soms had ik slecht geslapen, dan was het weer een vervelende dag en dan weer viel er iets te vieren. Dat gebeurt er met je als je een roker bent: je weet altijd wel een reden te vinden waarom het kan.

2 pakjes

Maar het kon niet meer. Constant vroegen mensen me of ik ziek was. 'Wat hoest je weer naar', hoorde ik dan. Nee, ik was niet ziek. Dat was mijn rokershoest, die ik had overgehouden aan 35 jaar lang minimaal een pakje per dag te hebben gerookt. In het weekend soms zelfs twee. Het begon op mijn zestiende en waarom weet ik niet meer. Ik wilde er gewoon bij horen. Jarenlang hoorde het bij me, het zat in het ritme van mijn dag. Iedere ochtend, middag en avond hing ik met mijn lippen aan een sigaret. Een paar om wakker te worden, een paar die me door de dag heen hielpen en dan die ene na een heerlijke avondmaaltijd. Mijn ultieme dessert.

Altijd ziek

25 jaar lang had ik nergens last van. De wil om te stoppen was er dan ook niet. Waarom zou ik? Toen begon het. Ik was benauwd, kortademig, vaak ziek, had keelontstekingen, liep altijd te snotteren en kreeg die nare rokershoest. Als ik echt ziek was rookte ik wel iets minder, maar zodra ik me beter voelde begon ik weer. Het was een onbreekbaar routine.

Een proestende peetmoeder

Tot die ene keer dat ik écht goed ziek was. Ik lag al dagen op bed en had problemen met mijn keel. Sigaretten raakte ik helemaal niet aan, een bewijs van hoe ziek ik dan wel moest zijn. Ondertussen zou mijn dochter bijna bevallen van een baby, mijn eerste kleinkind, waarvan ik peetmoeder zou worden. Ineens kwam het besef: áls ik al ooit wilde stoppen, was dit het moment. Ik had al dagen geen sigaret aangeraakt en zat al middenin de ontwenningsverschijnselen. Nú moest ik doorzetten. Want wees nou eerlijk: wie wil er een hoestende en proestende peetmoeder achter de kinderwagen? Dat is voor niemand gezond.

De leegte opvullen

En ik deed het. In 1 keer, zonder om te kijken. Alle sigaretten verdwenen in de prullenbak en ik zocht manieren om de leegte op te vullen. Want eerlijk is eerlijk, die ontstaat. Je hebt jezelf gewoontes aangeleerd die je decennialang hebt volgehouden. Daar kom je niet ineens vanaf. Ik viel in alle valkuilen waar een stopper in valt. Wat doe ik met mijn handen als ik zit? Waar houd ik me mee bezig als ik niet constant aan mijn pakje sigaretten frunnik om een nieuwe op te steken? Waar vul ik de tijd mee op? Wat doe ik in gezelschap? En het ergste: wat doe ik als anderen roken?

Stinkende echtgenoot

Dat laatste was nog niet zo makkelijk. Mijn man was net als ik een kettingroker en was al 40 jaar stug verknocht aan zijn sigaretten. Dus dat ik stopte, betekende voor hem niet automatisch dat hij dat ook deed. Wel begon het voor onenigheid te zorgen. Mensen zeggen altijd dat rokers stinken, maar ik had daar nooit iets van door. Totdat ik zelf stopte. Ik kon amper bij mijn man in de buurt komen. Wat een lúcht! Mijn opmerkingen daarover hebben hem over de streep getrokken. Hij stopte ook.

Liters fruitthee

We gingen afleiding zoeken. Tuinieren, lezen en bewegen. Alles om onze gedachten maar te verzetten van die giftige gewoonte. Ik wandel sinds ik ben gestopt een uur per dag. Om mezelf af te leiden én om niet aan te komen. Verder begon ik met het maken van fruitthee. Liters per dag dronk ik. Zo was ik bezig, had ik iets om met mijn handen te doen en iets om aan mijn lippen te zetten. Maar dan een minder ongezonde versie.

Niet nog eens

Zeven jaar geleden maakte ik de stap en tot de dag van vandaag heb ik geen sigaret meer aangeraakt. Ik heb er echt wel eens aan gedacht, maar ik weet: stoppen doe je een keer goed. Bij een terugval is het zo veel moeilijker om het vol te houden: je weet hoe moeilijk die eerste periode van stoppen is en die wil je niet nog een keer doormaken.

Moeilijke momenten

Wel is het goed om te weten dat het zeker een jaar duurt voordat je je draai weer hebt gevonden in je nieuwe manier van leven. Je moet jezelf zoveel nieuwe gewoontes aanleren en zoveel oude gewoontes afleren. Daar gaat veel tijd inzitten en het is de kunst om in die tijd niet op te geven. Het wordt echt beter. Stoppen met roken is een van de moeilijkste dingen die ik in mijn leven heb moeten doen, maar ik kan nu met trots zeggen dat ik voor 95 % van mijn rooklust af ben. Ik heb nog wel eens momenten dat ik het moeilijk heb, maar dit is zelden. 1 ding weet ik zeker: ik raak er nooit meer een aan.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden