null Beeld

Marian (49) zorgt 24/7 voor haar ernstig zieke man

Toen Marian een relatie kreeg met Eugène, wist ze dat hij een ongeneeslijke spierziekte had. Toch twijfelde ze geen moment. 

online redactie Libelle Daily

"Wassen, aankleden, eten, naar de wc gaan: ik help mijn man Eugène met álles. Door een spierziekte zit hij in een rolstoel en kan hij alleen zijn handen bewegen. Ik ben zijn vrouw, maar ook zijn mantelzorger. 24 uur per dag, 7 dagen per week. ‘Weet waar je aan begint’, zei Eugène toen ik hem op mijn 20e vertelde dat ik een relatie met hem wilde. Hij zat toen buitenshuis al vaak in een rolstoel en zou alleen maar verder achteruit gaan. Toch heb ik geen moment getwijfeld. Ook niet toen mijn moeder, die zelf met gehandicapten werkte, zich afvroeg of ik het allemaal wel zou redden. Dit was de man voor mij, daar was ik van overtuigd."

Het zorgen wordt zwaarder

"Toen onze dochter Jelanie 2 jaar later werd geboren, kwam de praktische zorg grotendeels op mij neer. Maar omdat we hulp kregen en Eugène een betrokken vader is, heb ik nooit het gevoel gehad dat ik er alleen voor stond. Het zorgen voor Eugène wordt wel steeds zwaarder. Laatst was hij bijvoorbeeld verkouden. Hij kan niet meer zelfstandig hoesten, daarbij help ik hem dan wel 50 keer per dag. Maar het heeft ook mooie kanten. De handicap van Eugène heeft me gevormd als mens. Ik ben er positiever door geworden. Niet kijken naar wat niet kan, maar naar wat wél kan. Pootje baden in zee kunnen we niet, maar over de boulevard lopen is ook leuk. Dan hou ik zijn hand vast, die op het blad van zijn rolstoel ligt."

LEES OOK: HENRIËTTE ZORGT VOOR HAAR BROER: "DAT ZOU HIJ OOK VOOR MIJ GEDAAN HEBBEN"

Intense liefde

"Alles wat we doen, kost moeite. Toch hebben we zowel geestelijk als lichamelijk een fijne relatie. Natuurlijk leven we met onzekerheid: hij is 53 jaar, hoe zal het er over een paar jaar uitzien? Hoe zou het zijn om alleen achter te blijven? Daar praten we over, maar we proberen ons niet druk te maken om het ‘wat als’. We genieten van het nu. Want ons leven is door de intensieve zorg erg druk, maar we zijn wel de hele dag samen. Als we allebei 40 uur per week zouden werken, was onze liefde denk ik niet zo intens geweest. Soms pak ik hem zo midden op de dag even vast en we zeggen vaak hoeveel we van elkaar houden. Ik ben tevreden zo. Want het enige waar het voor mij écht om gaat, is dat we het goed hebben in onze relatie. De rest is bijzaak."

Interview: Marloes Keizer (2013). Beeld: iStock

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden