null Beeld Pexels
Beeld Pexels

Mariët (48): “Mijn moeder is halsoverkop verhuisd. En daar heeft ze nu spijt van...”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend. Deze week vertelt Mariët (48) over haar moeder.

Mariët (48): “Toen mijn vader overleed, was het alsof in één klap alle fut uit mijn moeder verdween. Vóór die tijd was ze nog redelijk actief. Ze had vriendinnen met wie ze regelmatig afsprak, ze ging elke dag even naar de supermarkt om de hoek en maakte vaak een wandeling met mijn vader. Ze waren een ouder echtpaar dat de dagen gezellig doorkwam. Toen dat ineens afgelopen was, kwam dat keihard aan. Ik woonde een halfuurtje rijden bij haar vandaan. Zo vaak als ik kon, ging ik bij haar langs, ook al was dat minder vaak dan ik eigenlijk wilde.

Familie om haar heen

Zo gaat dat nou eenmaal als je twee kinderen hebt en een baan. Mijn tien jaar jongere zusje moest een paar uur rijden om haar te bezoeken, dus zij probeerde in de weekends te komen. We deden ons best, maar voor mijn moeder was het niet genoeg. Ze klaagde dat ze ons te weinig zag. “Ik wil mijn familie om me heen”, zei ze steeds vaker, haar vriendinnen konden haar niets meer schelen.

Verwachtingen en grenzen

Dus toen bij mijn zusje om de hoek een huis vrijkwam, zei ze meteen ‘ja’. Ik zei dat ze er eerst eens goed over moest nadenken en waarschuwde dat ze haar vertrouwde omgeving en haar vriendinnen zou gaan missen. Ik begreep ook niet dat mijn zusje niet besefte wat ze zich op de hals haalde. Zij had mijn moeder op z’n minst moeten vragen naar haar verwachtingen van de nieuwe situatie. Ook had ze op voorhand haar grenzen moeten aangeven, maar daarover viel niet te praten met die twee.

Huilende moeder

Het ging al snel mis. Mijn moeder ging ervan uit dat ze elke dag bij mijn zusje in huis zou zijn, zodra zij uit haar werk kwam. Eigenlijk verwachtte ze alleen naar haar eigen huis te gaan om er te slapen.

Daar kon mijn zusje totaal niet mee omgaan, dus ze zei botweg dat het haar te veel was en dat ze niet zat te wachten op dagelijks contact met mijn moeder. Nu wil mijn moeder terug, omdat ze haar oude huis, straat en vriendinnen zo mist. Ik ben al een tijdje op zoek naar woonruimte in haar oude buurt. Ondertussen rijd ik elk weekend dat lange eind heen en weer, blijf ik meestal slapen en neem vervolgens afscheid van een huilende moeder.

Eigenlijk ben ik ook een beetje boos op haar. Waarom moest en zou alles zo halsoverkop gaan?”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden