Marijke (42): “We maakten geen ruzie, maar hadden elkaar ook niets te vertellen” Beeld Getty Images
Marijke (42): “We maakten geen ruzie, maar hadden elkaar ook niets te vertellen”Beeld Getty Images

PREMIUM

Marijke (42): “We maakten geen ruzie, maar hadden elkaar ook niets te vertellen”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend. Deze week vertelt Marijke (42) over haar scheiding en de impact op haar dochter.

Tineke BeishuizenGetty Images

Marijke (42): “Mijn man en ik zijn een jaar geleden uit elkaar gegaan. Het ging zo harmonieus dat vrienden zich afvroegen waarom we eigenlijk de moeite namen om te scheiden. Maar voor ons was het noodzakelijk. We hadden weliswaar nooit ruzie, maar dat was eigenlijk het enige positieve. Ik heb ons huwelijk weleens vergeleken met twee vreemden die in een lege wachtkamer heel lang op de trein moeten wachten en dan in gesprek raken. Zo’n vriendelijk, oppervlakkig gesprekje over niets. Ook in ons huwelijk bleef het bij dat soort gesprekjes. Na de geboorte van onze dochter ging het wat beter, nu hadden we een onderwerp dat ons allebei interesseerde, maar daarbuiten was er niets. Zelfs tussen de lakens was er weinig passie, het was meer een verplicht tijdverdrijf. Omdat we ook niet echt ongelukkig waren, zijn we er waarschijnlijk zo lang in geslaagd om de harde waarheid te ontlopen: dat we elkaar niets te vertellen hadden. Het enige dat we ons op een gegeven moment afvroegen was of we de rest van ons leven op deze manier wilden doorbrengen. Nee dus.

Het was een scheiding zonder verdriet en ruzie. Hoe leg je dan aan een kind van zes jaar uit dat papa toch ergens anders gaat wonen? We vertelden het bekende verhaal: mama en papa houden heus nog wel van elkaar en heel veel van jou - en dat zullen ze altijd blijven doen, enzovoort. Onze dochter reageerde daar rustig op, dus wij waren opgelucht.

Toen het eenmaal zo ver was en papa niet meer ’s avonds nog even op de rand van haar bedje kwam zitten, drong pas tot haar door dat hij weg was. Dat gaf verdriet. Nog erger werd het toen papa op een avond gezellig mee kwam eten en daarna weer naar huis ging. Ik had haar nooit eerder zo overstuur gezien. ‘Jullie hebben toch geen ruzie? Waarom ga je dan weg?’ Voor het eerst drong tot me door dat een kind wel kan begrijpen dat mensen uit elkaar gaan omdat ze ruzie hebben, maar niet dat twee mensen apart gaan wonen terwijl ze goed met elkaar kunnen opschieten. Dat ís ook niet uit te leggen.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden