null Beeld

Marlies (43) raakte haar huis kwijt: “Ik voelde me afgedankt en in de steek gelaten”

Marlies (43) raakte haar huis kwijt toen haar man hun relatie verbrak. "Ik zwierf van adres naar adres, onzeker over hoelang ik ergens kon blijven."

Marlies: "Toen mijn man me vroeg weg te gaan, omdat hij ruimte nodig had voor zichzelf, nam ik alleen een tasje met kleren mee. Dat ik toen zomaar ben weggegaan, omdat ik dacht dat het tijdelijk was en zijn crisis wel over zou waaien, is achteraf gezien het domste besluit in mijn leven geweest. Al snel bleek dat er geen weg terug was, ons huwelijk was voorbij. Het huis was van hem en ik was vanaf dat moment dakloos. Hij heeft nog wel een poging gedaan om me aan andere woonruimte te helpen, maar ik voelde me afgedankt en in de steek gelaten."

Nooit zekerheid

"Ik zwierf van adres naar adres: een klein jaar hier, een paar maanden daar, altijd in onderhuur en nooit zekerheid over hoelang ik er kon blijven. Elke keer was ik blij als ik via familie of vrienden weer iets wist te vinden. Alles was goed, zolang ik er maar veilig was. Mijn behoefte aan een plek om te schuilen was groot, als een gewond dier trok ik me terug in m’n hol. Ik had zo veel verdriet, omdat mijn man en ik elkaar kwijtgeraakt waren waar we bij stonden. Het sociale leven dat ik gewend was in mijn mooie, grote huis, met uitgebreide borrels en diners, was verleden tijd. In mijn vaak studentikoze onderkomens nodigde ik niemand uit, laat staan dat ik er vaak kookte. Al mijn energie ging naar mijn baan en in het mezelf op de been houden. Natuurlijk zag ik wel mensen, maar meestal buiten de deur."

Wakker gelegen

"Het duurde eindeloos voordat de scheiding was afgewikkeld, we kwamen er maar niet uit. Helder communiceren was onmogelijk met mijn ex. En zolang ik niet wist waar ik aan toe was, had ik geen zekerheid. Het was belangrijk voor me om, nu ik er alleen voor stond, een weloverwogen stap te zetten, met een goede financiële constructie en een koophuis. Zomaar in het wilde weg iets doen, past niet bij me. Dus toen de scheiding rond was, ben ik niet over 1 nacht ijs gegaan. Avonden lang, maanden achter elkaar, zocht ik op Funda. Tot ik een huis zag met dezelfde mooie, hoge kamers als mijn vorige woning. Nadat ik een bod had gedaan, was het nog even spannend of de koop door zou gaan. Daar heb ik wakker van gelegen. Maar ik kon de woning kopen!"

Nieuwe fase

"Nu ik eindelijk weer mijn eigen huis heb, is het tijd om terug te blikken op de afgelopen 5 jaar. Ik heb niet alleen maar slechte herinneringen aan die periode. Ik voel me gelukkig altijd snel ergens thuis. Ik maakte het overal gezellig, al waren de spullen om me heen niet van mij en meestal ook niet mijn smaak. Daarom sleepte ik altijd van alles van mezelf mee: een lamp, een schilderij of een kleed. Voorlopig zal het in mijn nieuwe huis best een beetje improviseren zijn, maar ik heb de tijd en ik verheug me erop de woning helemaal naar mijn zin te maken. Er is een nieuwe fase aangebroken en ik heb vanaf nu de regie. Mijn zwerftocht is eindelijk voorbij."

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Om privacyredenen is de naam van de geïnterviewde veranderd. Interview: Caroline Griep. Beeld: iStock

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden