Gepest op werk Beeld Getty Images
Gepest op werkBeeld Getty Images

Marloes (37) wordt gepest op haar werk: “Ze vergeten me ‘per ongeluk’”

1 op de 4 Nederlanders is weleens gepest op het werk. De 37-jarige Marloes wordt door haar naaste collega's getreiterd. “Ze geven me constant het gevoel dat ik er niet bij hoor.”

Helene van SantenGetty Images

“Het pesten zit 'm in de kleine dingen. Als een collega een rondje koffie haalt, wordt er voor mij 'per ongeluk' niets meegenomen. En ben ik even van de afdeling weg, wordt net op dat moment besloten dat de groep gaat lunchen. ‘Oh, we waren je vergeten!’, zeggen ze dan als ik me later bij hen aansluit. Het gebeurt niet dagelijks, maar wel regelmatig. En als op maandagochtend het weekend wordt besproken, wordt mij meestal niets gevraagd. Het is dus niet zo dat ze gemene dingen tegen me zeggen of me fysiek iets aandoen, maar ze geven me constant het gevoel dat ik er niet bij hoor. Dat is eigenlijk nog wel het naarst: doordat het niet zo overduidelijk pesten is, kan ik mijn collega's er ook niet mee confronteren. Als ik er namelijk iets van zeg, antwoorden ze dat ze me per ongeluk vergeten waren. Het probleem wordt dus nooit besproken en gaat daarom ook niet weg.”

Fusie

“Toen ik negen jaar geleden bij het bedrijf kwam werken, had ik het er heel erg naar mijn zin. Ik was eerst administratief medewerker en zat in een leuk team, waarin ik goed met iedereen kon opschieten. Het ging een jaar geleden mis toen het bedrijf ging fuseren. Ik kreeg promotie: ik werd afdelingscoördinator! Goed nieuws natuurlijk, maar het betekende ook dat ik zou worden overgeplaatst naar een andere vestiging. En daar is het vanaf de eerste dag misgegaan. Toen ik op mijn eerste werkdag door mijn manager werd voorgesteld aan mijn nieuwe collega's, werd ik niet heel vriendelijk ontvangen. Ze deden een beetje koeltjes en vroegen niets over mij, wat ik hiervoor precies had gedaan bijvoorbeeld. Na een paar dagen hoorde ik van een van mijn collega's dat meerdere personen op de afdeling hadden gesolliciteerd op mijn functie van coördinator. Ze waren boos dat zij het niet waren geworden, maar iemand van de firma waarmee hun bedrijf gefuseerd was. Ik dus. Ze zagen mij als indringer. Toen viel meteen het kwartje: het was pure jaloezie.”

Tranen

“De eerste weken dacht ik nog: het waait wel over, ze moeten even aan me wennen. Maar het werd niet beter. Mijn man merkte na een paar weken op dat ik niet heel vrolijk uit mijn werk kwam 's avonds. Hij vroeg: 'Gaat het wel goed?' Ik barstte in tranen uit. Het was zo'n opluchting dat iemand eindelijk zag hoe zwaar ik het had en naar mijn gevoelens vroeg! Maar ik voelde me ook een beetje een loser. Gepest worden, dat is toch iets voor kinderen? Dat overkomt volwassenen toch niet? Nou, wel dus. Het schijnt zelfs dat 16% van de mensen wordt geïntimideerd en gepest op zijn of haar werk: dat las ik laatst toen ik op internet meer informatie zocht over pesten. Mijn man reageerde heel goed, hij zei dat ik het me niet persoonlijk moest aantrekken, omdat het niet om míj als persoon gaat. Het is niet zo dat ze me niet mogen om mijn persoonlijkheid, ze zijn gewoon jaloers op de baan die ik heb. Dat sterkt me. Maar buiten mijn man weet niemand van de pesterijen af, zelfs mijn vriendinnen niet. Ik schaam me er toch voor.”

Wegpesten

“Inmiddels ga ik al een klein jaar iedere dag met tegenzin naar mijn werk. Het is zelfs zo erg dat ik soms 's ochtends met tranen in mijn ogen in de auto stap. Ik zie er dan zo tegenop om er weer naartoe te gaan. Maar ik zet toch door: ik wil me niet laten wegpesten. Dat is wat zij willen, dan hebben zij gewonnen! Dat laat ik niet gebeuren. Ik probeer meer aansluiting te vinden bij mijn manager. Hij gaat vaak met de andere managers lunchen en steeds vaker sluit ik me bij hen aan. Ik heb al bij mijn manager aangedrongen op een eigen kamer, zodat ik niet meer in dezelfde grote ruimte met mijn collega's zit. Ik heb gezegd dat het voor mijn functie handig is om een eigen kamer te hebben: die aanvraag is nu in behandeling. Ik hoop dat het lukt. Dan kan ik meer afstand van mijn collega's nemen en kan ik voornamelijk via e-mail contact met ze hebben. Voor het sociale contact maak ik praatjes met het managementteam; zij doen wel normaal tegen me. Ik denk dat ze niet eens doorhebben dat ik gepest word. Dat hou ik graag zo.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden