Marrit van Exel Beeld Prisca Visser
Marrit van ExelBeeld Prisca Visser

Marrit verloor haar man en dochter en pleit nu voor rouwverlof: “Waarom krijg je wel vrij bij geboorte maar niet bij rouw?”

Bij de geboorte van een kind, mogen de ouders met betaald verlof. Maar wanneer een gezinslid overlijdt, wordt iemand gewoon geacht te werken. Bijzonder, vond Marrit van Exel (53) die zelf haar man en dochter verloor. Want is er iets ingrijpender dan overlijden? Daarom startte zij een petitie voor rouwverlof. Vandaag, op 23 november, wordt de petitie overhandigd aan een aantal leden van de commissie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. “Rouw is zo ingrijpend. Niemand zou afhankelijk moeten zijn van een sympathieke werkgever om daar de tijd voor nemen.”

Interview

Marrit: “Een week na de uitvaart van mijn man ging ik weer voor het eerst naar mijn werk. Eerst voor een kopje koffie met collega’s, al snel om mijn werk weer op te pakken. Mijn man overleed na een kort ziekbed van zes weken en het was een enorme klap. Maar de plicht riep. Zo ging dat gewoon.

De man met de hamer

In het begin zat ik in een overlevingsmodus, maar werken werd steeds zwaarder. Stapje voor stapje ging ik van fulltime werken, naar minder werken, naar thuis werken. Tot ook dat niet meer ging. Zoals dat vaak gebeurt bij rouw, komt de klap pas na een tijdje. Zeker als je direct na iemands overlijden weer aan het werk gaat alsof er niets is gebeurd. Het leven wordt weer ‘normaal’ en dan ineens kickt het verdriet in en komt de man met de hamer.

Ik herinner me nog goed wanneer die bij mij kwam. Ik werkte op de HR-afdeling van een bedrijf en er was een klein akkefietje. Niets bijzonders, maar ik brak. Ik huilde en huilde en kon niet meer stoppen. Ik ging naar huis om daar uiteindelijk twee hele maanden te blijven, voordat ik het werk weer kon oppakken.

Veel mensen krijgen vroeg of laat te maken met die man met de hamer als een dierbare overlijdt. Er gebeurt ook zo veel met je als je een partner, ouder of kind verliest. Je verliest je steun en toeverlaat, je maatje. Maar vaak verlies je ook je eigenwaarde, je gevoel van rechtvaardigheid en het toekomstbeeld dat je voor ogen had. Het verlies van een gezinslid is zo veel meer dan zaken afhandelen, je schouders eronder zetten en positief naar de toekomst kijken. Het kost veel tijd. Die tijd krijg je alleen vaak niet. Veel mensen gaan - net als ik - na het overlijden van een dierbare al gauw weer aan het werk.

Tijd nemen

Zeven jaar later, in 2018, verloor ik ook mijn dochter na een kort ziekbed. Destijds werkte ik voor mezelf en kon ik mijn werk even neerleggen. Ik herinner me hoe blij ik was dat ik geen werkgever had aan wie ik verantwoording moest afleggen. Ik kon mijn tijd nemen en dat hielp me enorm.

Rouwverlof

Sinds het overlijden van mijn man en dochter ben ik me gaan focussen op rouw en rouwverwerking. Ik schreef er een boek over: Survivalgids voor weduwen. Eigenlijk realiseerde ik me pas tijdens het schrijven daarvan hoe bijzonder het was dat ik tijd voor mezelf had kunnen nemen na het overlijden van mijn dierbaren. Iets als rouwverlof, bestaat namelijk niet. Je bent afhankelijk van een sympathieke werkgever of een goed CAO als je vrij wilt krijgen na iemands overlijden. Bizar, vond ik. Bij gezinsuitbreiding krijgt iedereen verlof, maar bij iets ingrijpends als gezinsinkrimping niet. Daar zou toch ook iedereen recht op moeten hebben?

Rouwen is namelijk enorm zwaar. Het is als een marathon lopen, zeg ik altijd. Door rouwverlof in te stellen, geef je mensen de tijd en rust om zich klaar te maken voor die marathon. Wat er nu vaak gebeurt is dat mensen te snel weer aan de slag gaan en daardoor maanden of jaren later opgebrand raken. Dat gebeurde ook bij mij. En dat kost de werkgever of overheid dan weer veel geld op de lange termijn. Door mensen de tijd te geven zich op te maken voor die marathon, voorkom je dat.

Petitie

De politiek voelde tot voor kort helaas nog niets voor rouwverlof. Het zou te veel maatwerk zijn omdat rouw voor iedereen anders is. Dat klopt absoluut. Daarom kwam ik met het idee dat dat iedereen bij gezinsinkrimping een ‘potje’ met rouwverlof krijgt, dat ingezet mag worden op het moment dat iemand er behoefte aan heeft.

Ik besloot me daar hard voor te maken en riep onlangs een petitie voor rouwverlof in het leven die inmiddels ruim 55.000 keer ondertekend is. Ik ga voor de 60.000 dus ik heb nog even te gaan. Wat ik wel heel mooi vindt tot nu toe is dat er een beweging op gang komt. Ik krijg veel bijval van mensen. Dit onderwerp raakt een gevoelige snaar bij velen en ik hoop dan ook dat het er deze keer wel door komt in de Tweede Kamer.”

De petitie voor rouwverlof is hier te ondertekenen.

Hoe lang duurt een rouwproces? Rouwdeskundige Daan Westerink vertelt je er meer over.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interview: Eva Breda.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden