Nico Dijkshoorn Beeld Ester Gebuis
Nico DijkshoornBeeld Ester Gebuis

Column

Nico Dijkshoorn: “Die lieve, dappere vader van Tanja is 82 jaar en vraagt om tikkies”

Nico Dijkshoorn (60) woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld. Deze week vertelt hij over de 82-jarige vader van Tanja.

Gisterenavond, vlak na het eten, vroeg de 82-jarige vader van Tanja of ik hem een tikkie wilde sturen. Gedachteloos voerde ik wat handelingen uit op mijn telefoon en daarna hoorde ik vlak naast mij ‘ping’. Nico, want hij heet ook Nico, gaf me een knipoog. “Heerlijk”, zei hij nog een keer. Hij had het over zijn lievelingseten. Afhaal-Thai die je laat bezorgen. Sinds zijn vrouw, Wil, bijna een jaar geleden onverwacht overleed, komt hij op zondagavond bij ons eten. Eerst kijken we samen voetbal. Na het eten praten we met z’n drieën over Wil. Daarna rijdt hij weer naar huis.

Dansen

De verhalen over Wil zijn soms zestig jaar oud. Prachtige zinnen komen voorbij: “Ze had schitterend haar, dat viel me meteen op.” Ook heel fijn: “Ja, dan gingen we dansen. Wat moest je anders? Er was niks.” Ik keek om me heen. In mijn woonkamer stonden 34 apparaten, die nog niet bestonden toen Nico en Wil dansten, omdat je niks anders had. Ik verlangde opeens hevig naar zo’n tijd. Je voetjes ritmisch bewegen tot je moe werd en daarna lekker samen naar bed.

Zwart-wit

Ik vroeg Nico welke grote technische veranderingen hij tijdens zijn leven had meegemaakt. “De eerste televisie”, zei hij meteen. Die verhalen kende ik. Met tientallen mensen tegelijk op visite bij de buren om naar zwart-witbeelden te kijken uit een houten kast. Ik wachtte tot Nico zou vertellen over de eerste kleurentelevisie. En ja hoor, daar ging hij. “Je wist niet wat je zag. Alles om je heen was gewoon in kleur, maar op de televisie was dat dan opeens heel bijzonder. Je ging daarna heel anders naar bloemen kijken.”

Kleur

Opeens was daar de overrompelende emotie. Ik zag het aan zijn ogen en ik zag het aan Tanja. Toen Wil er nog was, een jaar geleden, was alles nog in kleur. En nu, als we eerlijk waren, strompelden we door grijs. We deden ons best, maar zo mooi als met Wil zou het nooit meer worden.

Daarna legde Tanja haar vader uit wat er was veranderd op zijn nieuwe tablet. Ik keek. Die man, die lieve dappere man. Hij was 82 jaar en vroeg om tikkies, streamde een Franse film van de VPRO, hij snapte een magnetron. Maar diep van binnen verlangde hij eigenlijk maar naar één ding: dat alles weer eens een keer in kleur was.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden