null Beeld

Column

Nico: “Een tiny house! Dat lijkt me zo leuk!”

Hij woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld. Deze week vertelt Nico Dijkshoorn over tiny houses.

‘Weet je wat me leuk lijkt’ zei ik tegen Tanja. Ze gaf geen antwoord, want ik vind heel veel heel erg leuk op een dag. Een telefoon die je dubbel kunt klappen, een documentaire uit 1963 over de Afsluitdijk, de tweede elpee van Abba en sokken met kleine teentjes eraan.

Tiny house

‘Weet je wat me leuk lijkt’, zei ik nog een keer. Tanja keek op van haar krant. “Nou? Laat me raden. Iets waar je niet voor naar buiten hoeft? Iets zonder buitenlucht? Iets van 25 jaar geleden?” ‘Nee!’ riep ik. ‘Juist niet. Het is helemaal van nu. Het is totaal happening.’ Ik schrok van die laatste zin, maar ik ging door. ‘Een tiny house! Dat lijkt me zo leuk! Dat je dus een huis hebt, maar dan klein. En ze worden steeds kleiner. Je hebt nu huisjes waar je in moet worden gepropt en dan doen ze snel de deur dicht. Kijk dan, ik laat het je zien.’

Ik hield mijn laptop vlak voor haar gezicht. ‘Die gootsteen! Dat is toch om te janken zo lief! Met dat heel kleine afvoergaatje. En hier kijk, de slaapkamer, met een heel klein kussentje. Daarom noemen ze het tiny, omdat het heel klein is.’ Ik liet haar het interieur zien van mijn favoriete tiny house. Bij elke foto legde ik uit wat ze zag. ‘Dit is een driezitsbankje, voor als je onverwacht visite krijgt en dit is het aanrecht met ingebouwde snijplank.’ Tanja drukte haar gezicht bijna tegen het scherm. “Wat kan je daar dan op snijden? Een druif? En wie gaat er staan koken in zo’n huisje? Dan zijn die kabouterraampjes meteen een week beslagen. Als je in dit huisje, waar ik nu naar kijk, bloemkool kookt dan is het voorgoed onbewoonbaar.” Ik wees triomfantelijk naar een metalen plaatje vlak boven het aanrecht. ‘De afzuiginstallatie! Nu jij weer!’

Gelijk

Maar Tanja zat al in mijn hoofd en natuurlijk had ze weer gelijk. Dit ging precies zoals met de zelfreinigende kattenbak. Toen had ze me maar één vraag hoeven stellen: “Hebben wij een kat dan?” Nu keek ze me aan en zweeg. Ik moest het zeggen, of ik nu wilde of niet: ‘Ja, ik weet het. We hebben al een huis.’

Een kwartier later liet ik haar een airfryer zien die onthoudt wanneer je een afspraak hebt bij de dokter en een koffiemachine die heel hard schreeuwt welke koffieboon je gebruikt.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden