null Beeld

PREMIUMColumn

Nico: “Ik keek een film met mijn volwassen zoon en dat leek verdacht veel op vroeger”

Nico Dijkshoorn

Hij woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld. Deze week vertelt Nico Dijkshoorn over een film die hij keek met zijn zoon Bob.

Gisteren keek ik samen met mijn zoon Bob een film. We hadden Godzilla vs Kong gehuurd. Daar zat ik met mijn zoon – 26 jaar oud – en het leek verdacht veel op de tijd dat we nog samen in hetzelfde huis woonden.

King Kong

Het fijne van King Kong-films was altijd dat het heel lang duurde voordat je het monster zag. In de versie die wij ooit samen zagen, duurde het bijna een uur voordat de enorme aap eindelijk zijn kop door het struikgewas stak. Het was ook fijn dat je daarna wist wat er verder ging gebeuren. Die aap wilde op zijn eiland blijven, maar ze namen hem mee naar New York, waar hij de halve stad aan stukken scheurde. Daarna klom hij in een flatgebouw en ging hij dood. De boodschap: een aap is ook maar een mens.

Anders dan verwacht

Op zoiets verheugden wij ons nu ook, maar het liep anders. Meteen in het eerste shot zagen we King Kong. “Daar heb je hem al”, zei ik. “Ja, beetje vroeg”, zei Bob. De aap bleek al in New York te zijn. “Jammer”, zei ik. Daarna keken we twee uur lang naar een film waarvan we allebei niets begrepen. Soms zette ik de film even stil om iets aan Bob te vragen. “Waarom heeft King Kong opeens een blauwe bijl? Hij had nooit een bijl. Het is een aap.” Mijn zoon zei: “Dat is de Magische Bijl van het omgekeerde land waar ze net waren. Ik denk dat ze vanuit die tijdlus op de verkeerde aarde zijn gekomen, en daar hebben apen blijkbaar blauwe bijlen, of zoiets. Weet ik veel, ik verzin ook maar wat, pap.” Zo ging dat maar door. “Waarom is die man opeens van ijzer?” Korte pauze. “Ik denk omdat ze op een plek zijn waar alles in ijzer verandert.”

Vroeger

Toen de film klaar was, gingen we samen aan tafel zitten. “Vroeger was alles beter”, zei Bob. Ik keek hem aan. “Dat is mijn tekst. Je bent veertig jaar te vroeg.” Even was het stil. “Neem Superman, bijvoorbeeld”, zei hij. “Dat is duidelijk. Die doet zijn bril af, trekt zijn jas uit en dan weet je: die gaat iemand redden.” “Jij dacht een hele zomervakantie lang dat je Spiderman was”, zei ik. “Probeerde je tegen een flat aan te klimmen.” Na een korte stilte vroeg Bob: “Was dat lief?” Ik keek hem aan. “Heel lief. Biertje?”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden