null Beeld

PREMIUMcolumn

Nico: “Wat is het toch heerlijk als er dingen stukgaan”

Nico Dijkshoorn

Deze week vertelt Nico Dijkshoorn over broodjes bapao en een magnetron die toe is aan vervanging.

Ik geniet erg als Tanja iets opwarmt in de magnetron. Ze stelt precies de goede stand in en kijkt daarna door het glas. Gisteren warmde ze een broodje bapao op. Ze wachtte tot het zakje zachtjes ging gillen. Dat was erg lief.

Koud

Het hielp natuurlijk dat het een broodje bapao was. Ik vind broodjes bapao erg aandoenlijk. Dat rare witte zachte deeg en dat ze er inmiddels dingen in zijn gaan stoppen die Nederlanders lekker vinden. De meest gruwelijke variant tot nu toe: bapao saté.

Tanja wachtte op de gillende stoom uit het zakje. Die kwam niet. Ik zag hoe ze de deur van de combinatiemagnetron opende en voorzichtig haar hand op de verpakking legde. “Koud”, zei ze. “Hij is nog koud. De magnetron is stuk.” Ik deed wat je dan als mens en zeker als man nooit moet doen: ik voelde of het wel klopte. Tanja keek toe. “En oude atoomgeleerde? Vertel het maar?” “Koud”, zei ik.

Ik deed alsof het me diep raakte. Ach heden, onze oude trouwe magnetron, waar we ooit, heel lang geleden, nog juichend een glas water in hadden staan opwarmen, hij was niet meer. De magnetron, die een zwaar onweer ergens midden in een hooggebergte imiteerde toen ik er twee dagen na aankoop een in aluminium verpakte lasagneschotel in wilde opwarmen. Nu was hij dood.

Iets nieuws

Ondertussen raasde er een feest door mijn lichaam. Wat heerlijk is het toch als er dingen stukgaan. Dan kun je daarna fijn iets nieuws kopen. Tanja legde zich minder makkelijk neer bij het verlies. “Misschien is het een draadje.” “Draadje, mijn ass”, zei ik. Ik was al aan het zoeken op internet. “Hier,” zei ik, “deze controleert de vochtigheid van het gerecht en past dan de temperatuur aan. Je kunt bijvoorbeeld instellen dat je in de ovenstand een lamsbout wilt maken en dan doet hij alles vanzelf.” “Jij lust helemaal geen lamsbout”, zei Tanja. Ik ging onverstoorbaar verder.

Ik las een recensie voor: “Wat een heerlijk apparaat! We nemen nooit meer een ander. Jammer van het ontbrekende klokje, zodat je niet weet hoe laat het is, maar dat nemen we graag op de koop toe. Een aanrader!”“Zal ik verder kijken?” vroeg ik. Tanja kwam achter me staan. “Waarom zou je willen weten hoe laat het is als je een kip roostert? Kopen dat ding. Ik houd van eenvoud.” Ik bestelde en daarna begon het heerlijke wachten.

Nico Dijkshoorn woont samen met Tanja, heeft twee kinderen uit een vorige relatie en een heel eigen kijk op de wereld.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden