Niemand weet... dat ik twee fietsen heb gestolen Beeld Getty Images
Niemand weet... dat ik twee fietsen heb gestolenBeeld Getty Images

PREMIUM

Niemand weet... dat ik twee fietsen heb gestolen

Iedere week deelt een lezeres een geheim met ons. Deze week Marjolijn (54), die twee fietsen stal. “Mijn 80-jarige vader hielp me zelfs.”

Eva BredaGetty Images

“‘Ik erger me zo aan die fiets bij de voordeur’, zei mijn 80-jarige moeder een paar jaar geleden. Bij de ingang van haar flat stond al twee maanden een herenfiets. Ik had hem zien staan bij binnenkomst en grapte dat het best een leuk ding voor mijn zoon zou zijn. ‘Dan stelen we hem toch?’, zei mijn moeder quasi-grappig. Mijn vader, eveneens in de 80, vond het wel een lollig idee.

Samen met mijn vader een fiets gestolen

Een week later ging ik met de auto naar mijn ouders en jawel: de fiets stond er nog. We wachtten met onze mini-misdaad tot de avond viel: mijn vader stond een straat verderop bij de auto terwijl ik zo snel als ik kon de vergrendelde fiets door de donkere woonwijk sleurde. Het was vast een raar gezicht en ik kon zenuwachtig gegiechel niet onderdrukken. Op iedere straathoek was ik bang om een luid ‘mevrouw, wat dóét u?’ te horen. Mijn vader en ik laadden de fiets in, lachten nog wat om onze baldadige daad en ik racete naar huis. Eenmaal daar liet ik een fietsenmaker langskomen om het slot open te breken. Ik speelde de onschuldige vrouw die haar sleutel was kwijtgeraakt. Het voorval vertelde ik aan niemand, het komt toch een beetje vreemd over. Schuldig voelde ik me echter nooit. Als die fiets van iemand was geweest, had hij toch niet zo veel weken stilgestaan?

Nog een verloren fiets

Mijn zoon sjeesde jarenlang op de fiets rond, tot het vorig jaar tijd was voor een nieuwe. En alsof het zo moest zijn, vond ik zomaar een ontgrendelde fiets in de bosjes, vlak naast mijn huis! Drie dagen later spiekte ik in de vroege ochtend of hij er nog lag. Toen dat het geval was, concludeerde ik dat de fiets vast van niemand was. Vol adrenaline fietste ik het ding honderd meter verder, naar mijn voortuin.

Later die dag besloot ik een testrit te maken op de gestolen fiets. Vanwege het herkenbare logo was ik bloednerveus toen ik door mijn eigen straat reed. Ik kocht rode verfspuitbussen en maakte de fiets onherkenbaar, zoals een echte dief betaamt. En toen zag ik het ineens: een naam op de bagagedrager. ‘Max’ stond er in hoofdletters, gevolgd door iets onleesbaars. Met hangende pootjes ging ik naar mijn kinderen: ‘Wat erg, deze fiets is gewoon van ene Max. Ik heb gewoon zijn fiets afgenomen!’ Toen mijn kinderen even later in een deuk lagen naast de fiets, bleek het verhaal iets anders in elkaar te zitten. ‘Mama, daar staat ‘max. 20 kilo’’, zeiden ze gierend. ‘Dat is het maximale gewicht dat de bagagedrager kan houden!’ We lachten er hartelijk om en later die middag ging mijn zoon op de fiets van ‘Max’ naar huis.

Ik lach er maar om

Moet ik me hierover schuldig voelen? Waarschijnlijk wel. Als ik het zo vertel is het eigenlijk te gek voor woorden: een 54-jarige vrouw die twee fietsen steelt! Ik had ze gewoon naar de politie moeten brengen. Anderzijds scheelt het me wat geld en heeft mijn zoon plezier van de anders ongebruikte fietsen. Daarbij was het best grappig om de fietsen te stelen. Ik vertel mijn verhaal niet aan te veel mensen, maar ik lach er nog geregeld om met mijn moeder of mijn kinderen.

Die laatsten hebben me wel eens verteld dat ze soms stelen bij de zelfscankassa. Ik keur dat natuurlijk niet goed, maar vorige maand wilde ik het toch eens proberen. Ik wilde drie pakjes borduurgaren à 80 cent per stuk kopen en besloot er eentje niet te scannen. Wat denk je? Ik werd gecontroleerd! Ik kreeg het bloedheet en heb me maar enorm van de domme gehouden toen de controleur ontdekte dat ik een borduursetje te weinig had gescand. Van die vorm van stelen was ik direct genezen, maar als ik in de toekomst nog eens een verloren fiets tegenkom, kan ik niet beloven dat ik er vanaf blijf.”

NIEMAND WEET...: OOK ZOIETS MEEGEMAAKT?

Heb jij ook een geheim dat niemand van je weet? Vertel het ons door onderstaand formulier in te vullen en misschien verschijnt het verhaal binnenkort op Libelle.nl. We vragen je om je verhaal zo uitgebreid mogelijk te vertellen. Het mag uiteraard anoniem.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden