Niemand weet... dat mijn tienerdochter verslaafd is Beeld Getty Images
Niemand weet... dat mijn tienerdochter verslaafd isBeeld Getty Images

PREMIUM

Niemand weet... dat mijn tienerdochter verslaafd is

Iedere week deelt een lezeres een geheim met ons. Deze week Maaike (45) die een verslaafde tienerdochter heeft. “Ik weet niet of ze ooit nog wakker wordt uit deze nachtmerrie.”

RedactieGetty Images

“Fien is één van mijn tweeling: een vrolijke, springerige meid die het goed deed op school en veel vrienden had. Met haar tweelingbroer Isaac had ze een probleemloze jeugd, tot mijn man Willem vlak na hun zeventiende verjaardag een herseninfarct kreeg. Fien kwam uit school en vond haar vader met weggedraaide ogen kronkelend op de keukenvloer. Gelukkig was ze heel kordaat: ze belde 112 en deed precies wat de hulpverlener vroeg. Chris overleefde de attack, maar is niet meer de oude. De rechterhelft van zijn lichaam is deels uitgevallen, hij kan niet meer lopen en ook praten is lastig. Met oefeningen en veel geduld gaat het beter, maar na een jaar revalideren zijn we er nog lang niet.

Voorval

Het ‘ongeluk’ van Willem eist veel van ons, als gezin. Ik geef toe: door zijn verzorging heb ik vaak te weinig aandacht voor de tweeling. Al kort na het voorval was er niet veel over van mijn vrolijke Fien. Ze werd stil en gesloten en trok zich terug op haar kamer. Na school was ze bij haar vrienden, ik en Isaac zagen haar weinig. Van haar broer hoorde ik dat ze een vriendje had: een oudere jongen van een andere school.

Onhandelbaar

Na een paar maanden werd Fien steeds vaker onhandelbaar. Ze had extreme woedeaanvallen waarbij ze geregeld iets kapot schopte of sloeg. Boven was er geen deur waar nog geen gat in zat. Wat ik ook probeerde: ze wilde niet met me praten en uitte haar woede door letterlijk om zich heen te meppen. Ik voelde aan alles dat ze de situatie thuis niet aan kon. Maar in plaats van te praten zonderde Fien zich af. De meeste tijd bracht ze door bij haar vriendinnen of haar vriendje Igor.

Blauwe plekken

De avond dat Fien thuiskwam met een gescheurde lip vergeet ik nooit. Haar jas zat onder het bloed. Ze had gevochten in een café en de boel was uit de hand gelopen, mompelde ze. Fien huilde niet: ze keek glazig voor zich uit terwijl ik haar lip verzorgde in de badkamer. Toen ik haar trui over haar hoofd trok, zag ik pas hoe mager ze was. Haar bh leek te groot voor haar geslonken borsten, en op haar polsen en bovenarmen zaten blauwe plekken. Ik schrok me rot en vroeg wat er met haar was gebeurd. Fien haalde haar schouders op en ontweek mijn blik. “Igor is soms echt een lul”, zei ze en bedekte haar lichaam met haar armen.

Oxycidon

Dit ging me te ver: ik hield Fien thuis en eiste dat ze elk contact met die jongen verbrak. Maar zoals gewoonlijk sloot Fien zich op in haar kamer en zei niets. Het was de huisarts die vermoedde dat er meer aan de hand was. Na een bezoek vond ze Fien erg mager en afwezig, en vroeg of er drugs of medicijnen in het spel waren. Ik schrok van haar vraag: ik had geen idee, maar ging op onderzoek uit. Toen Fien bij de buren zou eten greep ik mijn kans om haar kamer te doorzoeken. Tussen de troep vond ik in eerste instantie niets. Tot ik de zakken van haar jassen en vesten doorzocht. Bingo: in vrijwel elk kledingstuk vond ik een lege strip Oxycidon: een zware en enorm verslavende pijnstiller die alleen op recept te krijgen is. Op het etiket van de doosjes stond de naam van Igor.

Pillen

Die avond besloot ik Fien er mee te confronteren. Haar reactie was onverschillig. “Van Igor gehad. Die krijgt ze voor zijn hernia. Nu zijn ze bijna op”, was haar antwoord. Wéér Igor. Ik probeerde een gesprek met Fien aan te gaan, maar ik moest niet zo zeuren. Die pillen had ze nodig, dreinde ze. Waarom zou ze pijn moeten voelen als dat helemaal niet hoeft? Ik vuurde een lading vragen op haar af: hoe lang slikte ze die troep al? En was ze daarom zo onverschillig en afwezig? Waarom had ze die eigenlijk zo hard pillen nodig?

Verdoofd

Fien bleek de pijnstillers al maanden te slikken. Ze verdoofden haar gevoel en lieten haar zweven, zei ze. Niets was meer erg: de situatie van Willem niet, mijn gezanik niet, of het domme gedoe op school. Als de pillen op waren werd ze geprikkeld en sloeg ze bij de minste opmerking de boel kort en klein. Omdat ze zonder de pillen erg misselijk werd at ze bijna niet meer, was ze rillerig en had ze last van hartkloppingen. Zodra Igor weer met een strip op de proppen kwam waren haar problemen opgelost. De puzzelstukjes van haar vreemde gedrag vielen eindelijk in elkaar.

Afkicken

Met hulp van de huisarts proberen we Fien nu van de Oxycidon af te krijgen. Het is een zwaar medicijn dat te vergelijken is met heroïne, dus elke dag is een gevecht. Fien heeft nog steeds afkickverschijnselen waardoor stoppen met muizenstapjes gaat. Ik weet niet of ze ooit nog wakker wordt uit haar deze nachtmerrie en of ze iets aan haar verslaving overhoudt. De tijd zal het leren.”

NIEMAND WEET...: OOK ZOIETS MEEGEMAAKT?

Heb jij ook een geheim dat niemand van je weet? Vertel het ons door onderstaand formulier in te vullen en misschien verschijnt het verhaal binnenkort op Libelle.nl. We vragen je om je verhaal zo uitgebreid mogelijk te vertellen. Het mag uiteraard anoniem.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden